Νίκος Λιναρδάτος: μια διακριτική αλλά σταθερή παρουσία

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 12/06/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Μια ιδιαίτερη φιγούρα του παλιού πολιτικού κόσμου – ο Νίκος-Λέανδρος Λιναρδάτος, στενός συνεργάτης του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη – έφυγε από την ζωή πριν δέκα μέρες και κηδεύθηκε, όπως έζησε, διακριτικά και αθόρυβα στην γενέτειρά του Κεφαλονιά. (Στο Ληξούρι, θα είχε ασφαλώς προσθέσει/διορθώσει ο ίδιος, αν μπορούσε να διαβάσει την είδηση).

 

Άνθρωπος του οποίου οι χαμηλοί τόνοι έκρυβαν μιαν ισχυρή βούληση και σημαντική αποτελεσματικότητα – το ίδιο άλλωστε ίσχυε και για την σύζυγό του Μάρω Λιναρδάτου – είχε δουλέψει από νωρίς στο υπουργείο Τύπου. Όταν έπεσε η Δικτατορία, υπήρξε Γ.Γ. Τύπου και Πληροφοριών και εν συνεχεία Υφυπουργός Τύπου στην πρώτες Κυβερνήσεις Κωνσταντίνου Καραμανλή. Μπορεί η διατύπωση αυτή να μην εντυπωσιάζει, όσοι όμως έζησαν τις τότε συνθήκες μπορούν να αντιληφθούν την κεντρικότητα του ρόλου – αλλά και την σημασία τού ότι δεν ακούστηκε παράπονο από καμιά πλευρά για το τόσο ευαίσθητο εκείνο πόστο.

 

Αντίστοιχα καθήκοντα άσκησε ο Λιναρδάτος και στην Κυβέρνηση Τζαννετάκη ως υπουργός Προεδρίας, υπό διαφορετικά – αλλ’ εξίσου έντονα – δύσβατες συνθήκες αντιπαραθετικότητας. Άνθρωπος του στενού κύκλου του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τον οποίο άλλωστε είχε ακολουθήσει ήδη από την εποχή του Κόμματος των Νεοφιλελεύθερων και την μοναχική πορεία επανόδου του Κρητικού στην πολιτική μετά τον οστρακισμό της Αποστασίας (είχε πάντα ενδιαφέρον να τον ακούς να μιλάει γι αυτήν την φάση), υπήρξε διευθυντής του Πολιτικού του Γραφείου και  τελικά υφυπουργός παρά τω Πρωθυπουργώ στην Κυβέρνηση Μητσοτάκη. Αργότερα, ταμίας του Ιδρύματος Κ. Μητσοτάκη.

 

Στυλίστας της γραφής, ο Λιναρδάτος τα τελευταία χρόνια είχε αρθρογραφήσει στην ΕΣΤΙΑ και την ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ. Πάντα με συγκρατημένους τόνους, οι οποίοι όμως δεν εμπόδιζαν (ή αντίθετα μάλιστα) τις έντονες στην ουσία τοποθετήσεις. Τις παρεμβάσεις του αυτές συγκέντρωσε – το 2018 – σε έναν τόμο, ιδιότυπα τιτλοφορημένο «Ευτάκτως ερριμμένα». Λίγες μέρες πριν τον θάνατό του, κυκλοφόρησε σε δεύτερη έκδοση – αφού μάλιστα ό ίδιος είχε επιμεληθεί παρά την επιβαρυμένη υγεία του μέχρι και την τελευταία διόρθωση στην πρώτη έκδοση που είχε κυκλοφορήσει…

 

[Τα πυκνά γεγονότα των τελευταίων ημερών «έδιωξαν» την αποχώρηση του Νίκου Λιναρδάτου από την ούτως ή άλλως αφιλόξενη για ανθρώπους με ουσία επικαιρότητα. Δεν θα θέλαμε να περάσει και από εμάς απαρατήρητη].

 

Αφήστε ένα σχόλιο