Μια πολύτιμη μελέτη ΙΟΒΕ: υπάρχει αύριο για τις κατασκευές;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 14/06/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Είναι ίσως η πολυτιμότερη από τις πρόσφατες (τουλάχιστον) μελέτες του ΙΟΒΕ, εκείνη που παρουσίασε σε συνεργασία Γ. Μανιάτη/Γρ. Παύλου/Αλ. Μουστάκα (μαζί και ο Μιχάλης Μητσόπουλος του ΣΕΒ) για τις «Αναπτυξιακές προοπτικές των κατασκευών στην Ελλάδα».

 

Βέβαια, όταν κανείς μαθαίνει ότι στην δεκαετία 2007-2017 η προστιθέμενη αξία που εξασφαλίζει ο τομέας των κατασκευών (που κάποτε λειτουργούσε ως ατμομηχανή της οικονομίας και ήταν «οδηγός» της αποταμίευσης των νοικοκυριών...) μειώθηκε κατά 61%, ενώ ακόμη κι αν προσεγγίσει την ευρύτερη αλυσίδα αξίας πάλι βρίσκεται στο -52%, όταν βλέπει την συνολική συμμετοχή στο ΑΕΠ να πέφτει στο μισό, από σχεδόν 10% σε λίγο περισσότερο από 5% του (ήδη συρρικνωμένου) ΑΕΠ, όταν επιπλέον καταγράφεται υποδιπλασιασμός της απασχόλησης στον τομέα (από 386 χιλιάδες το 2008 σε 202 το 2017 - με τον ευρύτερο χώρο από τις 578 χιλιάδες στις 337...) και συναντά την προσέλκυση νέων ηλικίας μέχρι 24 ετών στο χαμηλότερο σημείο της ΕΕ, θα έτεινε να φοβηθεί να κοιτάξει προς το μέλλον! Δηλαδή να μιλήσει για προοπτικές, για συμμετοχή στην ανάδειξη.

 

Όμως εκείνο που κάνει η μελέτη του ΙΟΒΕ είναι να αναζητήσει πού/πώς θα μπορέσει ο τομέας αυτός με τον πάντα ενδιαφέροντα πολλαπλασιαστή - quand le bâtiment va, tout va όπως έλεγε ο Ξενοφών Ζολώτας πριν 4 δεκαετίες... - να ξαναπάρει μπροστά: να πάψει να λειτουργεί ως βαρίδι. «Χρήσιμο», αφού για κάθε ευρώ που δαπανάται 1,8 ευρώ προστίθεται στο ΑΕΠ, με 0,4 να μπαίνουν στα κρατικά ταμεία...

 

Αφήνουμε κατά μέρος τις αναφορές στο «Πρόγραμμα Υποδομών» που (θάπρεπε) να καταρτιστεί και να λειτουργήσει, για να μείνουμε στα πιο άμεσα και - ας μας επιτραπεί – πιο προσγειωμένα. Στον χώρο των Δημοσίων Επενδύσεων, καίριο το να διευκολυνθεί η ολοκλήρωση των έργων που - προγραμματισμένα ή εν εξελίξει - έχουν κολλήσει. Πάντα σ’ αυτόν τον χώρο, κάποιες βελτιώσεις στο σύστημα δημοπρασιών αλλά και ειλικρινής (ο όρος δικός μας) αποδοχή της πρακτικής των εργαλείων ΣΔΙΤ. Ομοίως, αποδοχή της πρακτικής των unsolicited/αυτόκλητων προτάσεων για έργα που ΔΕΝ έχουν περιληφθεί στον κρατικό σχεδιασμό, από ιδιώτες που αναλαμβάνουν τον σχεδιασμό, την οργάνωση και την χρηματοδότηση, ΚΑΙ δέχονται επί των προτάσεών τους να λειτουργήσει εν συνεχεία ανοιχτός ανταγωνισμός. (Αυτή η προσέγγιση, που την είχαμε ήδη ακούσει στο φετινό Delphi Forum από τον Σ. Καλλιτσάντση , δεν είναι ξεκαθαρισμένο πόσο «περπατάει» από πλευράς Ευρωπαϊκού Δικαίου. Πάντως , το έχει το ενδιαφέρον της).

 

Όσον αφορά τον ιδιωτικό τομέα, με δεδομένο το ανενεργό απόθεμα κατοικιών, ιδίως διαμερισμάτων, περισσότερο παρεμβάσεις, βελτίωση, ανακατασκευές, ενεργειακή αναβάθμιση κοκ θα μπορούσαν να συμβάλουν στην αναθέρμανση που έχει ήδη, διστακτικά αρχίσει να παρατηρείται στην αγορά. Για τις νέες κατασκευές, το πάγωμα ή η άρση του ΦΠΑ που τους έχει επιβληθεί - και που είναι ζήτημα αν αποδίδει... 20 εκατ. ευρώ τον χρόνο – θα βοηθούσε. Κυρίως όμως, άμα ξεπερνιούνταν οι ιδεολογικού τύπου αγκυλώσεις και κατηργείτο ο πρόσθετος φόρος/ «καπέλο του ΕΝΦΙΑ», που αποδίδει μεν 350 εκατ. ευρώ, μάλλον όμως προξενεί άλλη τόση ζημία βυθίζοντας τις αξίες των ακινήτων, θα δινόταν αποφασιστική ώθηση από τον πάτο. Κατά τον υπολογισμό του ΙΟΒΕ, τυχόν απόσυρση του – ιδεολογικά φορτισμένου – πρόσθετου φόρου θα άφηνε τελικά ουδέτερο δημοσιονομικό ίχνος, ενώ θα άφηνε στην κτηματαγορά μια ώθηση προς τα πάνω. Πράγμα πολύτιμο για τα νοικοκυριά, ώστε να φύγει από την μέση το negative wealth effect που ζουν την τελευταία δεκαετία τα νοικοκυριά – αλλά και να πάψουν να πιέζονται ασφυκτικά οι αποτιμήσεις στα χαρτοφυλάκια των τραπεζών…

 

Αφήστε ένα σχόλιο