Mια ματιά σε ομόλογα, επιτόκια και αποδόσεις

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 04/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Όσο τελειώνουν οι ώρες που οδηγούν στις κάλπες της 7ης Ιουλίου – «που θα είναι άδειες το πρωί», οι δυο μονομάχοι των εκλογών σ’ αυτό τουλάχιστον συμφώνησαν! και έπαψαν να θεωρούν την συμμετοχή, το αποτέλεσμα και τις ισορροπίες της 8ης δεδομένα –  ο καθένας επιλέγει με τι υλικό θα τις καλύψει. Η άνευρη προεκλογική εκστρατεία, με πολλή-πολλή εικόνα και τηλεόραση και social media, δίνει την δική της (κυρίαρχη) εκδοχή. η συνεχής αναζήτηση του «τι έφταιξε» για τα δεινά των χρόνων που προηγήθηκαν (και που «έχτισαν» κατά πολύ τις εκλογικές συμπεριφορές τις οποίες θα εισπράξουμε το βράδυ της 7ης, στα αποτελέσματα) αποτελεί το άλλο αντανακλαστικό.

 

Υπάρχει βέβαια και άλλο διαθέσιμο υλικό, τα όσα διαδραματίστηκαν τις δυο προηγούμενες ημέρες στα Ευρωπαϊκά, στην αποκαλυπτική αυτή διαδικασία ανάδειξης ηγεσίας στους ενωσιακούς μηχανισμούς που προσγείωσε όλους στο τι είναι (και όχι τι παριστάνουμε ότι είναι, τι «θάπρεπε» να είναι κλπ) η Ευρώπη του 2019. Όμως σήμερα θα προτείναμε στον αναγνώστη να φύγει τελείως από το πολιτικό μενού. Και να σταθεί στο άλλο φαινόμενο των ημερών: την εξέλιξη στο μέτωπο των επιτοκίων, στην ταχύτατη υποχώρηση των αποδόσεων των ομολόγων. Που (αυτή είναι η αιτιολογική βάση της πρότασής μας) θα καθορίσουν εν πολλοίς το πλαίσιο και τα περιθώρια κινήσεων της 8ης. Αυτό/κάτι τέτοιο πήγε να επισημάνει – θαρρούμε – ο Μπάμπης Παπαδημητρίου, κι έπεσε το ταβάνι!

 

Λοιπόν: όλοι κατέγραψαν ότι το Ελληνικό 10ετές άγγιξε – έχοντας μπει σε ταχύτατο καθοδικό κανάλι – απόδοση 2,1% «απειλώντας» να σπάσει το φράγμα του 2%, την στιγμή που πριν λίγες βδομάδες συζητιόταν αν θα πέσει κάτω από το 3% και, το κυριότερο, έχοντας αφήσει πίσω-πίσω την μνήμη της έκδοσης του πιο νωπού χαρτιού, πριν λιγότερο από τέσσερεις μήνες τότε που δώσαμε επιτόκιο 3,9% για να σηκώσουμε 2,5 δις ευρώ. Είναι ζαλιστικά θετική η πραγματική απόδοση που είχαν όσοι μπήκαν, τότε, στο Ελληνικό χαρτί. Το 5ετές, αντίστοιχα, κινήθηκε πλέον με απόδοση στο 1,2%.

 

Ας σταματήσουμε μια στιγμή εδώ. Εύλογα, η εξέλιξη αυτή συνδέθηκε με την υπόσχεση πολιτικής στροφής στην Ελλάδα προς το φιλο-επενδυτικό κλπ. Η καταβύθιση των αποδόσεων ακολούθησε όντως την προκήρυξη εκλογών μετά το αποτέλεσμα των Ευρωεκλογών του Μαΐου. Όμως δυο στοιχεία δεν θάπρεπε να μην  μας φεύγουν από την προσοχή.

 

Το πρώτο είναι ότι συνολικά τα επιτόκια έχουν περάσει σε υποχώρηση. Κάπως απλουστευτικά, αυτό χαρακτηρίσθηκε «Lagarde effect», όχι δηλαδή ότι η ανάληψη της ευθύνης της ΕΚΤ από την Γαλλίδα νομικό, γενική διευθύντρια του ΔΝΤ και γνωστή σ’ εμάς από… την φερώνυμη λίστα, ήταν εκείνο που βελτίωσε την αγορά: όμως η διάψευση του “Weidman scare” , δηλαδή του ενδεχόμενου μιας σκληρής/Γερμανικής διαδοχής στον Μάριο Ντράγκι, ασφαλώς καταγράφηκε. Η εποχή του φθηνού χρήματος συνεχίζεται, να το πούμε με άλλη υπεραπλούστευση, μέχρι να ανακοπεί! Το επιτελείο της ECB, ο οικονομικός σύμβουλος Philip Lane (που θα συνεισφέρει την τεχνική γνώση επί διοίκησης Λαγκάρντ) και μια ισχυρή μερίδα στο Διοικητικό Συμβούλιο έτσι στρατεύεται. Μετά την Γερμανία που ζει με αρνητικά επιτόκια που «βλέπουν» προς το -0,4%, και η Γαλλία, ήδη ακόμη και το υπερχεωμένο Βέλγιο, πέρασαν σε αρνητικό έδαφος…

 

Το δεύτερο, πιο κοντά μας και γεωγραφικά, είναι η απομάκρυνση του Ιταλικού κινδύνου. Τις προηγούμενες ημέρες, όσο έπεφταν οι αποδόσεις του Ελληνικού χαρτιού, έτειναν να πλησιάσουν εκείνες του Ιταλικού που έπαιζαν κάτι πάνω από το 2%. Πλην όμως, τώρα/στο νήμα η προσγείωση των σχέσεων Ρώμης-Βρυξελλών έφερε τις αποδόσεις στο 1,85% (βέβαια, οι άλλοι του Club Med, Ισπανία και Πορτογαλία βρίσκονται στο 0,3-0,4%...).

 

Μαντεύουμε ότι οι αναγνώστης δυσθυμεί διαβάζοντας νουμεράκια, την ώρα που η υψηλή πτήση της λαϊκής κυριαρχίας πλησιάζει. Όμως – το ξαναλέμε – μετά την 7η Ιουλίου, ακολουθεί η 8η. Και εκεί, θα αρχίσει η συζήτηση για ευκαιρίες, για δυνατότητες, για παγίδες.

 

Αφήστε ένα σχόλιο