King maker ή Ζίγδης;

Δημοσιεύτηκε από economia 10/07/2019 0 Σχόλια άρθρα,

του Χάρη Σαββίδη, hsav@economia.gr

 

Το χθεσινό σημείωμα επικεντρώθηκε στον ένα μεγάλο χαμένο των εκλογών, τη Χρυσή Αυγή. Ο άλλος μεγάλος χαμένος είναι η «στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ».

Παρά την απώλεια της πρωτοκαθεδρίας, ο ΣΥΡΙΖΑ βγαίνει μάλλον ισχυροποιημένος: Από την «πρώτη φορά Αριστερά» στη διακυβέρνηση, πλησιάζει να κατοχυρώσει τον έναν από τους δύο ρόλους, στο «πότε εμείς - πότε οι άλλοι» στη διακυβέρνηση. Μετά από μια πλήρη κυβερνητική τετραετία, με επιτυχημένη ολοκλήρωση Μνημονίου (σε αντίθεση με τα δύο προηγούμενα) και μετωπική σύγκρουση με αντιπολίτευση και μεγάλα μέσα ενημέρωσης, ο ΣΥΡΙΖΑ κατάφερε να διατηρήσει το 90% της εκλογικής δύναμης του 2015 και το υπόλοιπο 10% να μετατοπιστεί προς σχηματισμούς που προέκυψαν από τον ίδιο. Με το τέλος της περιόδου των Μνημονίων, ο δικομματισμός που διακόπηκε το 2009 δείχνει να επιστρέφει (οι ψήφοι στα δύο πρώτα κόμματα αθροιστικά ξεπέρασαν το 70%), μόνο που αυτή τη φορά στη θέση του ΠΑΣΟΚ βρίσκεται ο ΣΥΡΙΖΑ.

Αυτό δημιουργεί ένα εύλογο υπαρξιακό ερώτημα για το ΚΙΝΑΛ, ως «κληρονόμο» του ΠΑΣΟΚ: Η στρατηγική ήττα του ΣΥΡΙΖΑ, που τόσο θερμά υποστήριξε ο Ευάγγελος Βενιζέλος (τελικά η αποχώρησή του δεν είχε εκλογικό αποτύπωμα), δεν προέκυψε. Άρα δεν είναι… ελεύθερος ο ρόλος του ενός πόλου, περιμένοντας να επιστρέψει το ΚΙΝΑΛ. Δεν φαίνεται, όμως, και να κυριαρχούν συμπτώματα διάλυσης, παρόμοια με εκείνα που εμφάνισε η ΕΔΗΚ όταν το ΠΑΣΟΚ κατακτούσε αυτό τον ρόλο, τα πρώτα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Η σημερινή ηγεσία του ΚΙΝΑΛ κατάφερε να ενισχύσει τις δυνάμεις στο 8% και να το διατηρήσει ζωντανό. Τώρα, όμως, θα πρέπει να συμφιλιωθεί με την ιδέα ότι η… ζωή τα επόμενα χρόνια δεν θα είναι στον έναν από τους δύο πρωταγωνιστικούς ρόλους. Θα μπορούσε βέβαια να βρεθεί στον ρόλο του “king maker”, του πολιτικού εταίρου «μία του ενός, μία του άλλου».

 

Έχει ήδη υπάρξει κυβερνητικός εταίρος της ΝΔ, με την οποία συντάχθηκε και στην αντιπολίτευση, όταν κυβέρνηση ήταν ο ΣΥΡΙΖΑ. Τότε η Φώφη Γεννηματά υποστήριζε ότι υιοθετεί πολιτική ίσων αποστάσεων και ότι είναι λογικό να καταφέρεται κατά του ΣΥΡΙΖΑ, αφού αυτός είναι κυβέρνηση. Τώρα πλέον κυβέρνηση είναι η ΝΔ. Και το ΚΙΝΑΛ θα πρέπει να αποδείξει ότι όντως τηρεί ίσες αποστάσεις. Πλέον αρκετά κεντρικά στελέχη που ταυτίστηκαν με τη συνεργασία με τη ΝΔ βρίσκονται εκτός κόμματος. Αυτοί που απέμειναν καλούνται να ασκήσουν διακριτή αντιπολίτευση στη ΝΔ, καταφέρνοντας μάλιστα σε κάποιες περιπτώσεις να… σύρουν το χορό (η πλειοψηφία των 180 θα μπορούσε να αποδειχθεί χρήσιμο εργαλείο). Και όταν θα έλθει το πλήρωμα του χρόνου για την κυβερνητική εναλλαγή και οι ψηφοφόροι φυλλοροούν από τη ΝΔ αναζητώντας άλλη κυβερνητική λύση, να μπορούν να τους διαβεβαιώσουν ότι προθύμως θα συνεργαστούν με τον ΣΥΡΙΖΑ.

 

Σε αντίθετη περίπτωση το ΚΙΝΑΛ κινδυνεύει να έχει απώλειες σημερινών ψηφοφόρων του και προς τις δύο κατευθύνσεις, καθώς είτε θα προτιμήσουν το… original (δηλαδή τη ΝΔ), είτε θα μετακινηθούν στην εναλλακτική λύση (δηλαδή τον ΣΥΡΙΖΑ). Σε αυτή την περίπτωση θα εμφανιστεί και πάλι στον ορίζοντα το φάντασμα της ΕΔΗΚ.

Τέλος, στις εκλογές υπήρξε και ένας ξεκάθαρος, μεγάλος νικητής: Η Νέα Δημοκρατία του Κυριάκου Μητσοτάκη, στην οποία θα αναφερθούμε αύριο.

Αφήστε ένα σχόλιο