Η αρχή του τέλους για τη δυτική παντοκρατορία

Δημοσιεύτηκε από economia 10/07/2019 0 Σχόλια άρθρα,

Θεμιστοκλής Κατσαούνης

Απόφοιτος ΕΑΠ τμήματος Ευρωπαϊκού Πολιτισμού – Συγγραφέας

Μεταπτυχιακός φοιτητής ΕΑΠ τμήματος Δημιουργικής Γραφής

 

Στις πρόσφατες ευρωεκλογές είδαμε την άνοδο ακόμη και στην εξουσία κομμάτων με ακροδεξιές και λαϊκιστικές απόψεις, όπως συνέβη και στις ΗΠΑ, με την ανάδειξη για την θέση του προέδρου, του εκκεντρικού μεγιστάνα των ακινήτων Ντόναλντ Τράμπ. Γενικά παρατηρούμε στα κράτη της κάποτε πανίσχυρης Δύσης την ανάδειξη ακροδεξιών και λαϊκιστικών κομμάτων. Που οφείλεται αυτό το θλιβερό γεγονός; Απόρροια αυτής της κατάστασης είναι η απώλεια της οικονομικής πρωτιάς και της γεωστρατηγικής ισχύος, που κατείχε για αιώνες η Δύση. Παρατηρείται τα τελευταία χρόνια, από τις χώρες τις Δύσης, η παράδοση των σκήπτρων της οικονομικής παντοκρατορίας σε μη Δυτικές χώρες και ιδιαίτερα στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας.

Κατανοούμε λοιπόν πως και άλλες χώρες και κυρίως αυτές της νοτιοανατολικής Ασίας – και δευτερεύουσες δυνάμεις όπως η Νότια Αφρική, η Σαουδική Αραβία, η Αργεντινή, η Χιλή και η Βραζιλία που δεν βρίσκονται στην νοτιανατολική Ασία, αναπτύσσονται όμως οικονομικά και γεωπολιτικά δυναμικά – είναι η Νότια Κορέα, μάλιστα μία επανένωση της Κορεατικής χερσονήσου θα δημιουργήσει έναν τρίτο οικονομικό και γεωπολιτικό τίγρη στην Άπω Ανατολή, με την Ιαπωνία, και την Κίνα και το ημιαυτόνομο Χονγκ Κονγκ, εντός της Κίνας, έπονται με απόσταση αναπνοής, η Ινδία, η Ταϊβάν, η Σιγκαπούρη και η Μαλαισία. Ακολουθούν με δευτερεύουσα οικονομική και γεωπολιτική ισχύ, αλλά πάντα με σοβαρές αξιώσεις, οι δυνάμεις: Ινδονησία, Βιετνάμ και Μπρούνεϊ. Μέσα σε αυτές θα μπορούσαμε να προσθέσουμε και την Ρωσία, μία ευρωασιατική χώρα, δεύτερη σε γεωστρατηγική ισχύ στον κόσμο, που αποτελεί μία ειδική περίπτωση, καθώς οι Ρώσοι θεωρούν τους εαυτούς τους Ευρωπαίους, όχι όμως Δυτικούς.

Η χαμηλή φορολογία, η ύπαρξη φτηνών εργατικών χεριών, οι πολλές εργατοώρες που απασχολείται το εργατικό δυναμικό αυτών των χωρών, καθώς και η ύπαρξη ταλέντων που κατέχουν, πολλά από τα κράτη αυτά, όπως επίσης και οι πλουτοπαραγωγικές πηγές που αυτά διαχειρίζονται, τα ωθούν προς μία γρήγορη οικονομική ανάπτυξη. Για τους παραπάνω λόγους πολλές ευρωπαϊκές και αμερικανικές εταιρίες, επιχειρήσεις και βιομηχανίες, κολοσσοί στο είδος τους, αλλά και ντόπιοι ανταγωνιστικοί παίκτες, αποφασίζουν να εδρεύσουν ή να ιδρύσουν παραρτήματα σε αυτές τις χώρες. Επενδύουν υπέρογκα χρηματικά κεφάλαια και ενισχύουν με αυτόν τον τρόπο το βιοτικό επίπεδο των κατοίκων των χωρών της νοτιανατολικής Ασίας.

Στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας θα μπορούσαμε να ισχυριστούμε πως παρατηρείται μία ταχεία επιτάχυνση στην ανάπτυξη, που συνεπάγεται την δημιουργία πλούτου, με την παραγωγή προϊόντων που καλύπτουν όλο το φάσμα της υψηλής τεχνολογίας και βιομηχανίας, όπως την χημική βιομηχανία, τα πετροχημικά, την βιοτεχνολογία, τα ιατρικά μηχανήματα, τον ιατροφαρμακευτικό εξοπλισμό, την αυτοκινητοβιομηχανία, την διαστημική βιομηχανία, την μεταποίηση, την ναυτιλία και προσφάτως την βιομηχανία του θεάματος και τον τουρισμό. Ακόμη κατασκευάζονται στις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας πολλά άλλα προϊόντα και αγαθά που καλύπτουν ένα ευρύ φάσμα αναγκών και προορίζονται κυρίως για εξαγωγή στην Δύση. Κινητά τηλέφωνα και ηλεκτρονικοί υπολογιστές και κάθε είδους καινοτόμα προϊόντα τεχνολογίας βρίσκονται στην πρώτη γραμμή της παραγωγής. Ενώ κατασκευάζονται πλήθος άλλων προϊόντων που είναι απαραίτητα στο χώρο της άμυνας και της ασφάλειας, όπως τα ηλεκτρομαγνητικά όπλα που μοιάζουν να ήρθαν από το μέλλον, καθώς δεν έχουν ανάγκη την πυρίτιδα για να λειτουργήσουν, καθιστώντας τις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, που εξοπλίζονται συνεχώς, ταγούς στην οικονομική και γεωπολιτική ισχύ.

Εν κατακλείδι σημάδι αυτής της μετατόπισης της οικονομικής και γεωπολιτικής ισχύος, από τις χώρες της Δύσης προς τις χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας, είναι η χρήση από τους δυτικούς, των ντόπιων γλωσσών των χωρών της νοτιοανατολικής Ασίας, ως μέσο για μία καλύτερη θέση εργασίας, σε μεγάλες πολυεθνικές εταιρίες, σε όλους αυτούς τους τομείς που προαναφέρθηκαν. Με τον καιρό όλα τα προγνωστικά, σε σχέση με τους οικονομικούς και γεωπολιτικούς δείκτες δείχνουν να κυριαρχούν στο διεθνές στερέωμα οι χώρες της νοτιοανατολικής Ασίας. Αυτό φαίνεται να είναι κάτι το μη αναστρέψιμο ή όχι;

Σε καμία περίπτωση δεν μπορούμε να ισχυριστούμε πως η Δύση θα καταρρεύσει εντελώς και θα χαθεί δια παντός από τον οικονομικό και γεωπολιτικό χάρτη, απλά δεν θα έχει την παντοκρατορία που είχε τους τελευταίους αιώνες, σε όλο τον κόσμο. Θα περιοριστεί σε ένα δευτερεύοντα ρόλο. Η ισχυροποίηση και η πλήρης ομοσπονδοποίηση της ΕΕ, καθώς και η στρατιωτική συμμαχία του ΝΑΤΟ, θα κρατήσουν μερικές δεκαετίες ακόμη ακμάζουσα και κυρίαρχη την Δύση, αλλά όλα είναι θέμα πολιτικής. Οι ικανοί πολιτικοί – αν αυτοί υπάρχουν που ως δυτικοί ευελπιστούμε να υπάρχουν – μερικές φορές μπορεί να αλλάξουν άρδην τα γεγονότα προς ένα πιο ελπιδοφόρο μέλλον για τις χώρες της Δύσης.

Αφήστε ένα σχόλιο