Η «υποδοχή» ΙΟΒΕ στην νέα Κυβέρνηση

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 11/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Έτσι όπως συνέπεσε με την ανάληψη καθηκόντων της νέας Κυβέρνησης, η παρουσίαση της τελευταίας Έκθεσης του ΙΟΒΕ για την Ελληνική οικονομία – που καλύπτει το β’ 3μηνο του 2019, δηλαδή το διάστημα μέχρι την τελευταία στιγμή που «παραλαμβάνει» η Κυβέρνηση Μητσοτάκη – αξίζει μια προσεκτική ματιά.

 

Για να πάμε αμέσως στο αποτύπωμα της οικονομίας σήμερα: παρατηρεί το ΙΟΒΕ ότι βρίσκεται μεν σε φάση ανάκαμψης, όμως σταθερά αποεπιταχύνει. Το +1,3% που κατέγραψε το α’ 3μηνο φέτος, δεν είναι μόνο σε υστέρηση έναντι του 1,6% του τέλους 2018, αλλά κυρίως συγκρίνεται δυσοίωνα με το +2,6% της αντίστοιχης περσινής περιόδου. Μάλιστα, προς την κατεύθυνση της συγκράτησης της αισιοδοξίας ωθεί η διαπίστωση ότι και το πιο θετικό στοιχείο εξέλιξης του ΑΕΠ, η αύξηση κατά 21,2% των επενδύσεων αποτελείται κυρίως από αύξηση των αποθεμάτων, συν μια άνοδος στα μεταφορικά μέσα (πλοία;) , και λιγότερο σε άνοδο του σχηματισμού παγίου κεφαλαίου (+7,8%) που θα θεμελίωνε αυριανή επιτάχυνση.

 

Ενώ λοιπόν είναι αλήθεια ότι η οικονομία που παραδίδεται/παραλαμβάνεται βρίσκεται σε διετή ανάκαμψη, είναι επίσης αλήθεια ότι ο ρυθμός βελτίωσης χαλαρώνει: το «γύρω» στο 2% ετησίως με το οποίο είχαμε ζήσει μετά την έξοδο από το Μνημόνιο-3 έγινε 1,9%, τώρα πρόβλεψη για 1,8% για το σύνολο του 2019. Ανάλογα λεει, σιγά-σιγά, και η Ευρωπαϊκή Επιτροπή. Εκεί δίπλα έρχεται και δένει μια πρόσθετη διαπίστωση. Ο Δείκτης Οικονομικού Κλίματος, στο β’ 3μηνο του 2019 – οπότε όλα έδειχναν προς εκλογές, και μάλιστα προς ανάληψη της ευθύνης από την σημερινή Κυβέρνηση, και πολλοί μιλούσαν για θετικές προσδοκίες στην κοινή γνώμη… – παρέμενε στάσιμος σε σύγκριση με το κλίμα των αρχών της χρονιάς. Όχι, δε, μόνον αυτό αλλά σημειώθηκε και μικρή υποχώρηση έναντι του ίδιου διαστήματος του 2018 (οπότε, θυμίζουμε τα μάτια ήταν στραμμένα στην ολοκλήρωση του Μνημονίου -3). Η αλήθεια είναι ότι η καταναλωτική εμπιστοσύνη βελτιώθηκε: άλλωστε παραδοσιακά τα νοικοκυριά τείνουν να αισιοδοξούν οσάκις πλησιάζουν εκλογές (και. μάλιστα με προοπτική αλλαγής Κυβέρνησης). Όμως οι επιχειρήσεις είναι πολύ πιο συγκρατημένες, κι αυτό κράτησε πίσω τον Δείκτη Οικονομικού Κλίματος.

 

Εκεί όπου η καταγραφή είναι ασφαλώς θετική, είναι στην μείωση του κόστους δανεισμού: όταν το 10ετές ομόλογο έχει φτάσει σε απόδοση το 2% - ελάχιστο από τις αρχές της δεκαετίας του ΄90 – και το spread έναντι του Γερμανικού Bund (το οποίο κινείται σε αρνητικό έδαφος) έχει πέσει στις 250 bps/μονάδες βάσης, κανείς δεν μπορεί να μην χαμογελάσει. Όσο για το πρωτογενές πλεόνασμα στον Προϋπολογισμό – που οφείλουμε να το παρακολουθούμε στενά, έτσι όπως συσχετίζεται με τον συμφωνημένο στόχο του 3,5% του ΑΕΠ που έσπευσαν να μας επαναφέρουν στην οθόνη οι Βρυξέλλες και ήδη η ίδια η Καγκελάριος Μέρκελ (ο δε Τάκης Θωμόπουλος, στα εισαγωγικά του σχόλια, παρέπεμψε στην πείρα του από αυτού του είδους διαπραγματεύσεις για να πει ότι θα πρέπει να αναμένονται μακρές και  πάντως όχι εύκολες ) – καταγράφεται βελτιωμένο, στα 916 εκατ. ευρώ στο 5μηνο έναντι 853 εκατ. πέρυσι (και έναντι προϋπολογισμένου ελλείμματος 1,45 δις λόγω – κυρίως – της «13ης σύνταξης»). Πλην όμως η βελτίωση αυτή οφείλεται εν πολλοίς στην one-off είσπραξη 1,18 δις από την επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του «Ελ. Βενιζέλος» και στα έσοδα μισού δις από την διακράτηση ομολόγων Δημοσίου από την Τράπεζα της Ελλάδος.

 

Που καταλήγουν όλα αυτά; Όπως είπαμε, σε πρόβλεψη για αύξηση 1,8% του ΑΕΠ το 2019. Αυτή αναμένεται να προκύψει από επιτάχυνση της ιδιωτικής κατανάλωσης (κατά περίπου +1,2%), με βάση την ενίσχυση της απασχόλησης, την αύξηση του κατώτατου μισθού (παρά τα ερωτηματικά για την μεσοπρόθεσμη επίπτωση) και κυρίως τις φοροελαφρύνσεις και τις συνταξιοδοτικές παροχές. Στασιμότητα, αντιθέτως, στην δημόσια κατανάλωση σ’ όλο το α΄6μηνο. Προσδοκίες για κλιμάκωση των επενδύσεων κατά 8-11%: εδώ η τελική επίλυση της εκλογικής αβεβαιότητας αναμένεται να δώσει ώθηση.

 

Ολη αυτή η περιγραφή, κάνει τον Νίκο Βέττα, Γενικό Διευθυντή του ΙΟΒΕ να κρούει τον κώδωνα του κινδύνου ότι «ο ρυθμός μεγέθυνσης είναι σαφώς κατώτερος από αυτόν που είχε τεθεί ως στόχος από την οικονομική πολιτική, εξέλιξη που συμβαίνει τα τρία τελευταία χρόνια. Επιπλέον, τα θεμελιώδη μεγέθη της οικονομίας από μόνα τους οδηγούν μεσοπρόθεσμα σε μείωση αυτών των ρυθμών από την περιοχή του 2% προς σε αυτή του 1%».

 

Με αυτό το δεδομένο, οι κινήσεις στην οικονομική πολιτική «πρέπει να είναι αποφασιστικές και κατάλληλα στοχευμένες, αν το ζητούμενο είναι η συστηματική ενίσχυση της ανάπτυξης. Αυτό είναι αδήριτη ανάγκη, δεδομένου πως δεν αποκλείονται αναταράξεις στο εξωτερικό περιβάλλον τα επόμενα λίγα χρόνια».  Τα χρόνια, δηλαδή, της εικαζόμενης/ελπιζόμενης θητείας αυτής της Κυβέρνησης…

 

Αυτό μαζί με τους περιορισμούς που υπάρχουν ως προς τον δημοσιονομικό χώρο, φέρνει μπροστά επιλογές ευθύνης στο θέμα των φορολογικών και κοινωνικοασφαλιστικών αποφάσεων. Η κατακλείδα: «Η ανάπτυξή στα επόμενα χρόνια για την ελληνική οικονομία, μπορεί να είναι πολύ ισχυρή, αλλά μόνο υπό όρους. Το παράθυρο ευκαιρίας είναι σημαντικό και δεν πρέπει να χαθεί».

 

Ενδιαφέρουσα «υποδοχή» για την Κυβέρνηση, όχι;

 

Ετικέτες: iobe ekthesi ellhnikh oikonomia 2019

Αφήστε ένα σχόλιο