Μια ιδιαίτερη έκθεση για τις Κυκλάδες στην Μυκηναϊκή Εποχή

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 16/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Άμα βρεθεί κανείς αυτές τις βδομάδες να επισκέπτεται την Τήνο - ήδη από πέρσι, το μέχρι τώρα κάπως ιδιαίτερο/διακριτικό νησί έχει αρχίσει να περνάει σε ρότα που οδηγεί σε Πάρο αν όχι Μύκονο: τώρα, με Κυριάκο Μητσοτάκη να ανακοινώνεται σε οικογενειακό weekend, το κυκλαδονήσι της Μεγαλόχαρης, του Πύργου /του Χαλεπά, των Υστερνίων, του Βώλακα, θα βρίσκεται συχνότερα στην πρώτη γραμμή - ένα που δεν θάπρεπε να χάσει είναι η Έκθεση «Από τον κόσμο του Ομήρου: Τήνος και Κυκλάδες στην Μυκηναϊκή Εποχή». Μπορεί να ακούγεται λίγο αισιόδοξο, να μιλάει κανείς για αρχαιολογικές εκθέσεις μεσοκαλόκαιρα: όμως εκείνο που έχει οργανωθεί από το Μουσείο Μαρμαροτεχνίας και την Εφορεία Αρχαιοτήτων Κυκλάδων - και που μπορεί να επισκεφθεί κανείς μέχρι μέσα Οκτωβρίου - είναι πολύ ιδιαίτερο.

 

Ξεκινώντας από την ανάδειξη των ευρημάτων μυκηναϊκού θολωτού τάφου του 13ου π.Χ. αιώνα στην Αγία Θέκλα της Τήνου (βρέθηκε όταν η διάνοιξη δρόμου τον διέλυσε, τυχαία, αλλά επέτρεψε την ανασκαφή των υπολειμμάτων του στα τέλη της δεκαετίας του ΄70), η έκθεση αυτή έχει συγκεντρώσει ευρήματα από διάφορες Αιγαιοπελαγίτικες ανασκαφές από Νάξο, Μύκονο, Πάρο, Δήλο, Μήλο, Σίφνο, Τζια - που έχουν φέρει στην επιφάνεια κεραμεική και τεχνουργήματα τα οποία παρακολουθούν την ακτινοβολία του Μυκηναϊκού πολιτισμού στις Κυκλάδες. Εκεί που είχαμε ταυτίσει τα Κυκλαδονήσια με τα γνώριμα εδώλια, έχουμε στην έκθεση αυτή του ΠΙΟΠ να δούμε - με την βοήθεια οπτικοακουστικού υλικού και καθοδηγητικών κειμένων - μιαν ολόκληρη ανάγνωση της καθημερινότητας της ζωής πέντε αιώνων, στο χείλος της Ομηρικής εποχής. Οικονομική ζωή, καλλιέργειες, πόλεμος, θάνατος: καλειδοσκοπική ανάγνωση που σε πηγαίνει τρισήμιση χιλιάδες χρόνια πίσω.

 

Ευκαιρία, βέβαια να επισκεφθεί κανείς δίπλα την κυρίως εγκατάσταση του Μουσείου Μαρμαροτεχνίας του Πολιτιστικού Ιδρύματος του Ομίλου Πειραιώς, ενός από τα πιο ελκυστικά της σειράς αυτής θεματικών μουσείων. Τα οποία από Δημητσάνα/υδροκίνηση μέχρι Σουφλί/μετάξια ή Βόλο/κεραμεία και από Γιάννενα/αργυροχρυσοχοΐα μέχρι Χίο/μαστίχα ή Στυμφαλία/περιβάλλον, αναδεικνύουν πλευρές της παραδοσιακής οικονομίας μιας Ελλάδας που, αλλιώς, θα κινδύνευε να σβήσει ακόμη κι από την συλλογική μνήμη. Παντού στην σειρά αυτή μουσείων που αναπτύχθηκαν με την πρωτοβουλία της Σοφίας Στάικου - η απομάκρυνσή της από την καθοδήγηση του ΠΙΟΠ ήταν από τις λιγότερο εύστοχες κινήσεις της τελευταίας περιόδου - η λογική του ανοίγματος, της επεξήγησης, υποβοηθείται από την μουσειολογική παρυσίαση. Όμως το Μαρμαροτεχνίας της Τήνου έχει μια ζωντάνια που αξίζει μέχρι και να πάρει κανείς το ταχύπλοο για μια μέρα από τα γειτονικά νησιά. Ή για να «ανακαλύψει» την Τήνο σε νέα βάση, από οπουδήποτε.

 

Αφήστε ένα σχόλιο