Όταν οι Άγγλοι επιλέγουν – την βουτιά χωρίς αλεξίπτωτο;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 23/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Την ώρα που γράφεται το σημείωμα αυτό, ο επόμενος ηγέτης των Συντηρητικών στο Ηνωμένο Βασίλειο της Μεγάλης Βρετανίας και Βορείου Ιρλανδίας (να λέμε τον πλήρη τίτλο, αν και τόσο το «Μεγάλη» έχει σαφώς αδυνατίσει, το «Ηνωμένο» τίθεται υπό σοβαρή αμφισβήτηση – πάντως από πλευράς Σκωτίας – ενώ οι αναφορές στην Βόρεια Ιρλανδία με την απειλούμενη επανεισαγωγή συνόρων Β. Ιρλανδίας/Ιρλανδίας-Eire περισσότερο ως πρόβλημα ακούγονται…) έχει ήδη αναδειχθεί. Προσοχή! με την ψήφο κάπου 180.000 μελών του κόμματος, προκύπτει ο άνθρωπος που θα κληθεί να γίνει Πρωθυπουργός της χώρας των 66 εκατομμυρίων 31 εκατομμυρίων ψηφοφόρων – αφού φιλήσει το χέρι της Βασίλισσας, λαμβάνοντας την εντολή, αλλά και αφού ζητήσει/λάβει την εμπιστοσύνη της Βουλής των Κοινοτήτων. Από χθες το απόγευμα, τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας είναι γνωστά, όμως… οι Άγγλοι είναι Άγγλοι και οι διαδικασίες γίνονται με μετρημένο βήμα.

 

Πάντως, όπως όλοι στοιχημάτιζαν από καιρό, στην πολύπλοκη διαδικασία ανάδειξης ηγεσίας στους Συντηρητικούς, με διαδοχικούς γύρους ψηφοφορίας, με debates, με πολλή βαβούρα, στην τελική ευθεία η επικράτηση του Αλεξάντερ Μπόρις ντε Πφέφελ Τζόνσον θεωρήθηκε δεδομένη. Μπορεί να δημιουργεί επιφυλάξεις σε πολλούς, ανησυχία προς φόβο σε άλλους, όμως στο εσωτερικό των Tories ή έλξη που ασκεί ήταν αναμφισβήτητη. Το σύνθημα “do or die, come what may» με το οποίο δεσμεύτηκε ότι μέχρι τις 31 Οκτωβρίου το Brexit θα γίνει πραγματικότητα – ακόμη και χωρίς διαπραγματευμένη συμφωνία με την ΕΕ – ο ιδιόρρυθμος αυτός απόφοιτος του Ήτον και της Οξφόρδης (στο Balliol), δημοσιογράφος εντυπώσεων εκδότης του Spectator, δήμαρχος του Λονδίνου, ανερχόμενο αστέρι στους (γκρίζους, παραδοσιακά) Συντηρητικούς, υπουργός Εξωτερικών της Κυβέρνησης της Τερέζας Μαίη μέχρι και πέρυσι (παραιτήθηκε ακριβώς γύρω από την μεθόδευση του Brexit) λειτουργεί κάπως σαν Άγγλος Γιάνης Βαρουφάκης, αν και με πολλά ατίθασα μαλλιά. Εξηγεί πως οι «απέναντι» οφείλουν να διαπραγματευθούν, μαγεύει τον Τύπο και τα κανάλια, βάζει στοιχήματα πολιτικής αλλά… κερδίζει την στήριξη ψήφων.

 

Η τωρινή διαπραγματευτική τακτική – που έχει εξηγήσει με μεγάλη ειλικρίνεια – είναι να πορευθεί προς μια έξοδο της Βρετανίας από την ΕΕ ακόμη και χωρίς συμφωνία, με την πεποίθηση ότι ο φόβος «των Βρυξελλών» ότι η δεύτερη ή τρίτη (εξαρτάται πώς το μετρά κανείς) μεγαλύτερη οικονομία της Ευρώπης δεν θα αφεθεί να φύγει, θα οδηγήσει σε συμφωνία στο νήμα – και η συμφωνία αυτή θα είναι καλύτερη απ’ ό,τι μπόρεσε να διαπραγματευθεί έως τώρα η – απερχόμενη ως υπόδειγμα αποτυχίας – Τερέζα Μαίη. Με την Βουλή των Κοινοτήτων να έχει καταψηφίσει τουλάχιστον τρεις φορές, μισή ντουζίνα εκδοχών συμφωνίας. Πού, οι «απέναντι» μονόχορδα επαναλαμβάνουν – Μισέλ Μπαρνιέ, Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ, Καγκελάριος Μέρκελ, Εμμανουέλ Μακρόν – ότι είναι η καλύτερη, ή μάλλον η μόνη συμφωνία που είναι πλέον διαθέσιμη από πλευράς ΕΕ.

 

Οι μόλις καλυμμένες επισημάνσεις, από την Bank of England μέχρι το CBI και τους διάφορους αστέρες του Σίτυ για το κόστος μιας εξόδου χωρίς συμφωνία κουτρουβαλητά /stumbling out of the EU δεν μετακίνησαν τις θέσεις αυτές. Ήδη, δε, γέφυρα των Συντηρητικών με το Brexit Party του Νάϊτζελ Φαράζ υπόσχεται ενδιαφέρουσες εξελίξεις αν η Βρετανία περάσει – και – από γενικές εκλογές προτού κατασταλάξει, τελικά, στο Brexit. Η σαγήνη της βουτιάς χωρίς αλεξίπτωτο...

 

Αφήστε ένα σχόλιο