«Στρατηγική» προσέγγιση του ακινήτου

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 24/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Η «θετική κωλοτούμπα» (κατά δήλωσιν Κυριάκου Μητσοτάκη) με την οποία ξεκίνησε – από τις Προγραμματικές – η πορεία της νέας Κυβέρνησης, με την προώθηση μείωσης του ΕΝΦΙΑ ήδη από την φετινή χρονιά (για να είμαστε ακριβέστεροι συμπληρώθηκε/προσαυξήθηκε η ήδη αποφασισμένη μείωση του ΕΝΦΙΑ, αλλ’ από τα κατώτερα κλιμάκια των 60.000 αντικειμενικής πήγε – πάλι κλιμακωτά – μέχρι και άνω του 1 εκατ. ευρώ), δείχνει προς μια κατεύθυνση «στρατηγικής» προσέγγισης του ακινήτου.

 

Ιδίως άμα συνδυάσει κανείς με την προαναγγελία αναβολής για μια ακόμη τριετία του (άκριτου, προελεύσεως Τρόικας) φόρου υπεραξίας στα ακίνητα, που αληθινά δεν είχε νόημα με την καταβύθιση των εμπορικών αξιών, απλώς λειτουργούσε σαν πρόσθετο βαρίδι στην εμπορευσιμότητα παλιότερων ακινήτων. Και με την αντίστοιχη αναβολή της άλλης εκείνης πατέντας, του ΦΠΑ στις μεταβιβάσεις νεόδμητων, που έκανε ό,τι ήταν δυνατόν για να μην ξεπαγώνει ούτε το απόθεμα νεόδμητης κατοικίας.

 

Καθώς, δε, προωθείται και χαλάρωση των προϋποθέσεων για χορήγηση της «χρυσής βίζας» (βέβαια με κάποια προβλήματα από πλευράς Βρυξελλών όσον αφορά π.χ. την Κινεζική παρουσία, αλλά και Ουάσιγκτον όσον αφορά την Ρωσική μερικές φορές…) αλλά και η ίδια η αγορά έχει «εκτοξεύσει» σε ειδικές περιοχές τις αξίες λόγω των χρήσεων Airbnb (και άλλων αντίστοιχων πλατφορμών), δείχνει να σχηματίζεται ένας ευρύτερος κύκλος αντιστήριξης των ακινήτων που – την τελευταία, Μνημονιακή δεκαετία – γνώρισαν στην Ελλάδα ιλιγγιώδη πτώση.

 

Μπορεί κανείς να μιλήσει για «στρατηγική» προσέγγιση του ακινήτου, που θα δημιουργούσε ένα – χλωμό έστω – wealth effect, ή πάντως κάποιο recovery effect, επαναφέροντας έτσι κάτι σαν ροπή προς κατανάλωση; Και, ακόμη παραπέρα, θα οδηγούσε δια της ανάκαμψης των αξιών των ακινήτων σε ξεκοκκίνισμα των χαρτοφυλακίων των συστημικών τραπεζών, οι οποίες ακριβώς ακίνητα κι άλλα ακίνητα έχουν ως εγγύηση των κατακόκκινων δανείων;

 

Μπορεί . Όμως, ειλικρινά, άμα δεν αντιμετωπισθεί με λίγο λιγότερη ένταση και διωκτικότητα το μέτωπο του «Πόθεν Έσχες» , όχι του εξειδικευμένου αλλά του γενικού φορολογικού, τότε το ξεπάγωμα της αγοράς ακινήτων θα μετακινείται μονίμως προς ένα απόμακρο μέλλον. Το ακίνητο στην Ελλάδα, και η οικογενειακή κατοικία και η εξοχική, θα μπορούσε να λειτουργήσει ως «μαγνήτης» κεφαλαίων ου βρέθηκαν στο στρώμα/στο σεντούκι λόγω του φόβου μετά τα capital controls, αλλά και νωρίτερα από μεσαία κεφάλαια εξωτερικού: όμως η εκμετάλλευση του κλίματος φθόνου – ας είμαστε ειλικρινείς! – που επιχειρείται μέσα από το «Πόθεν Έσχες» λειτουργεί αποτελεσματικότατα ως αποθάρρυνση.

 

Αφήστε ένα σχόλιο