Ένα τετράγωνο με Τουρκία σε κάθε γωνία

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 25/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Ήταν βέβαια χθες η 45η επέτειος από την αποκατάσταση της Δημοκρατίας – για να είμαστε ειλικρινέστεροι: από την κατάρρευση της Χούντας μετά την προδοτική επέμβαση στην Κύπρο και την εκεί εισβολή της Τουρκίας, που αποσάθρωσε το καθεστώς των Αθηνών – το 1974, με την επιστροφή του Κωνσταντίνου Καραμανλή και της πολιτικής διακυβέρνησης. Ήταν όμως και τα 96 χρόνια από την Συνθήκη της Λωζάννης, δηλαδή του επιτεύγματος εκείνου του Ελευθερίου Βενιζέλου να συγκρατήσει, στα πλαίσια μιας πολυμερούς διεθνούς συμφωνίας, την κατάσταση που προέκυψε για την Ελλάδα από την ήττα του ΄22, την τραγική κατάληξη και τον ξεριζωμό του Μικρασιατικού Ελληνισμού.

 

Επειδή οι επέτειοι και οι ιστορικές αναδρομές νόημα έχουν όταν φωτίζουν το σήμερα, επειδή είναι ενδιαφέρον να καταγράψει κανείς ότι η σημερινή Κυβέρνηση Κυριάκου Μητσοτάκη επιχειρεί να σφραγίσει την ελπιζόμενη 4ετία της με την υπενθύμιση των 200 χρόνων ελεύθερου Ελληνισμού – δηλαδή … του πώς επιβίωσε, πώς περπάτησε τι εξέφρασε και πού πορεύεται η Ελλάδα σ’ όλα αυτά τα χρόνια – ας σταθούμε τώρα, που «χωνεύτηκαν» οι Προγραμματικές της Κυβέρνησης, στο τετράγωνο σχέσεων που σχηματίζεται γύρω από την σημερινή Ελλάδα με την ανοικονόμητη γείτονα Τουρκία σε καθεμιά από τις γωνιές.

 

Στην πρώτη γωνιά, ας καταγραφεί ότι ο ίδιος ο Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν – ο οποίος τα τελευταία χρόνια είχε ξιφουλκήσει κατά της μνήμης του Κεμάλ Ατατούρκ και είχε ευθείες τάσεις αναθεωρητισμού ως προς το πλαίσιο της Συνθήκης της Λωζάννης – τώρα τίμησε «την Συνθήκη της Λωζάννης [ως] σφραγίδα της ανεξαρτησίας της χώρας». Και είπε τελετουργικά, «μνημονεύσω εκ νέου τον ιδρυτικό πατέρα της Δημοκρατίας μας, Γαζή Μουσταφά Κεμάλ […] με σεβασμό και ευγνωμοσύνη». Για μιαν ακόμη φορά, η Ερντογανική Τουρκία αλλάζει βάση συζήτησης. Ο Προκόπης Παυλόπουλος, ο οποίος στην συνάντηση με Ερντογάν στην Αθήνα (τον Δεκέμβριο 2017) είχε εμμείνει στην διατήρηση των προνοιών/μη-αναθεώρηση της Λωζάννης, νομιμοποιείται να χαμογελάσει.

 

Στην δεύτερη κορυφή του τετραγώνου, η υπόθεση των – χλωμών, μην ξεγελιόμαστε! – μέτρων/ «κυρώσεων» που αποφάσισε τελικώς η ΕΕ κατά της Τουρκίας για την συμπεριφορά της τελευταίας στην Κυπριακή ΑΟΖ. Ο ίδιος Ερντογάν διεκήρυξε ότι «καμιά ή συγκεκαλυμμένη απειλή δεν θα κάνει την Τουρκία να εγκαταλείψει την δίκαιη υπόθεσή της». Εδώ η αναφορά ήταν στις γεωτρήσεις του Φατιχ και του Γιαβούζ – συνεχώς οπτικοποιείται στην Τουρκική τηλεόραση η παρουσία, γύρω τους, στολίσκου φρεγατών και άλλων πολεμικών πλοίων του Τουρκικού Π.Ν. (μέχρι και υποβρυχίων…), ελικοπτέρων κοκ.

 

Στην τρίτη κορυφή του ίδιου τετραγώνου συναντά κανείς την προσπάθεια του Τούρκου ΥΠΕΞ Μεβλούτ Τσαβούσογλου να μετακινήσει την συζήτηση για τον ρόλο της Τουρκίας στην συγκράτηση των  προσφυγικών/μεταναστευτικών ροών προς Ευρώπη με ανακοίνωση περί «αναστολής της συμφωνίας επανεισδοχής» και περί παράλληλης (μόνο!) θέσης σε ισχύ της συμφωνίας επανεισδοχής με την άρση της βίζας για Τούρκους υπηκόους από πλευράς ΕΕ. Εδώ οι Βρυξέλλες – και η Αθήνα, δια δηλώσεων Γ. Κουμουτσάκου – επιχειρούν να θεωρήσουν ότι η διαβόητη «Κοινή Δήλωση» Τουρκίας-ΕΕ, του 2016, συνεχίζει να ισχύει, ενώ «απλώς» συμφωνία του 2014 για την επανεισδοχή δεν τηρείται. Συν, ότι ο σεβασμός της Κοινής Δήλωσης είναι… προϋπόθεση/condition precedent για την συζήτηση της βίζας. «Φυσικά» , η πραγματικότητα των μεταναστευτικών ροών θα κρίνει τα πάντα. Και δεν ξεχνούμε το 2015/16, δηλαδή ότι οι ροπές προς ΕΕ περνούν εν προκειμένω από Αιγαίο (και Έβρο).

 

Στην τέταρτη κορυφή του τετραγώνου, πριν λίγες μόνο ημέρες (στην επέτειο της Τουρκικής εισβολής του 1974…), μπορεί να καταγραφεί η διακηρυκτική δήλωση Ερντογάν προς Μουσταφά Ακιντζή ότι «ο Τουρκικός στρατός δεν θα διστάσει να κάνει το ίδιο – όπως πριν από 45 χρόνια – αν απειληθεί η ασφάλεια των Τουρκοκυπρίων». Κι αν αυτό μπορεί να παραμεριστεί ως σκιαμαχία, η πραγματικότητα είναι ότι βρισκόμαστε μέρες/βδομάδες προτού κριθεί αν θα προχωρήσει επανέναρξη των διαδικασιών για το Κυπριακό. Κι αν η επανέναρξη αυτή θα γίνει με «κεκτημένο Crans-Montana», που και ο Γ.Γ. του ΟΗΕ φάνηκε να ενσωματώνει τον Ιούλιο 2017 στην λογική του, για απομάκρυνση από το καθεστώς εγγυήσεων. Μια Πενταμερής, ή μάλλον μια Διάσκεψη 2+3+1 (οι δυο Κοινότητες του νησιού, οι τρεις Εγγυήτριες δυνάμεις, συν η ΕΕ…) βρίσκεται ή όχι επι θύραις.

 

Βέβαια, περιβάλλουσα γύρω από αυτό το «δικό μας» τετράγωνο αποτελεί η μείζων αντιδικία Τουρκίας-ΗΠΑ, με την υπόθεση των Ρωσικών S 400 και την αποβολή από το Πρόγραμμα των F-35. Αντιδικία που κάνει π.χ. τον Τζέφφρι Πάϊατ να επαναφέρει εσπευσμένως στο τραπέζι της Αθήνας την υπόθεση επέκτασης των αμυντικών σχέσεων-διευκολύνσεων Ελλάδας-ΗΠΑ, επέκεινα της Σούδας με Στεφανοβίκειο/ Βόλο και ΑΤΑΔ/Λάρισα και εκβάθυνση κρηπιδώματος Αλεξανδρούπολης. Ολο και κάτι θα έχει ακούσει ο φρέσκος ΥΠΕΞ Νίκος Δένδιας στην Ουάσιγκτων! Όπως και για την ενδεχόμενη πρόταση απόκτησης ορισμένων «ορφανών» F-35 από την Ελληνική Π.Α…

 

… Ενώ λοιπον, περιμέναμε η νέα Κυβέρνηση να βρεθεί με μείζονα την πρόκληση να προσέλθει (και πώς) στο μεγάλο τραπέζι περί την Ανατολική Μεσόγειο, το πράγμα έρχεται πλησιέστερα – και χρονικά , και γεωγραφικά/θεματικά.

 

Αφήστε ένα σχόλιο