Κύπρον ού μ’ εθέσπισεν

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 26/07/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Κατά την παράδοση της ανάληψης της εξουσίας στην Ελλάδα, ο Πρωθυπουργός πρώτη κίνηση στην διεθνή σκακιέρα/πρώτη επίσκεψη σε άλλη χώρα θα κάνει μεταβαίνοντας στην Κύπρο. Συνοδευόμενος, κατά το πρωτόκολλο, από τον ΥΠΕΞ, ο οποίος πάντως ξεκίνησε με Ουάσιγκτων την δική του διεθνή παρουσία.

 

Όμως αυτήν ειδικά την φορά η αίσθηση επικείμενων εξελίξεων που αφορούν την Μεγαλόνησο – αλλά εμπλέκουν αυτονόητα την Ελλάδα, όποια στάση κι αν επιλέξει να τηρήσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων που έχει ήδη στηθεί de facto στην Ανατολική Μεσόγειο, αλλά και όπως προσέλθει στις διαβουλεύσεις περί το Κυπριακό που κυοφορούνται – κάνουν κρίσιμη την σαφή, δημόσια επεξήγηση της όποιας στάσης των Αθηνών. Η διαχρονική τάση των Ελλαδικών ηγεσιών (που, στα χρόνια της Μεταπολίτευσης πάντως, κουβαλούν το άγος της εγκατάλειψης της Κύπρου στην μοίρα της μετά την προδοσία των επαγγελματιών της εθνικής ιδέας, το 1974, και την τραγωδία που έφερε η προδοσία αυτή) να οχυρώνονται πίσω από εκδοχές του «η Κύπρος αποφασίζει, η Ελλάς συμπαρίσταται» αυτή την φορά δεν επαρκεί. Ο Κυριάκος Μητσοτάκης θα χρειαστεί να αφήσει πίσω μνήμες οικογενειακά δυσάρεστες – η υποδοχή του Κωνσταντίνου Μητσοτάκη, τέτοιες μέρες του 1981 (ως υπουργού Εξωτερικών, τότε, της απερχόμενης Κυβέρνησης Ράλλη) υπήρξε τραυματική – αλλά και την «ευκολία» της μη-ανάμειξης που συμβολίζει η συνειδητή «αποχή» (επί Κώστα Καραμανλή – Πέτρου Μολυβιάτη) στην διαδικασία του Μπουργκενστοκ πριν 15 χρόνια.

 

Αυτή την φορά, οι εξελίξεις στην Ανατολική Μεσόγειο με περιεχόμενο την ευθεία διεκδίκηση μεριδίου του φυσικού πλούτου της περιοχής από την Τουρκία – με «Φατίχ» και «Γιαβούζ» να διενεργούν επι εβδομάδες πράξεις έμπρακτης αμφισβήτησης κυριαρχικών δικαιωμάτων της Κυπριακής Δημοκρατίας, με την διεθνή κοινότητα να διαφωνεί/να προβαίνει σε δηλώσεις αποκήρυξης/να λαμβάνει (ΕΕ) μέτρα-«κυρώσεις», πλην η αρνητική πραγματική κατάσταση να εμπεδώνεται – έχουν ξεπεράσει το επίπεδο των πολιτικών τοποθετήσεων. Ταυτόχρονα (ο ιστορικός του μέλλοντος θα διευκρινήσει πώς προέκυψε το  «ταυτόχρονα») η επανασυζήτηση του Κυπριακού «σε περιβάλλον Crans-Montana-plus» έχει ουσιαστικά δρομολογηθεί. Με Νίκο Αναστασιάδη (Βουλευτή Κερύνειας, θυμίζουμε) και Μουσταφά Ακιντζή (με την σκιά του «ΥΠΕΞ» Κουντρέτ Οζερσάι πισω του) να ετοιμάζονται για την άτυπη συνάντηση στις 9 Αυγούστου, ενόψει της «τελικής ευθείας» μετά την Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ τον Σεπτέμβριο.

 

Θα θεωρήσει η Ελλάδα ότι το επερχόμενο δικό της αυριανό πρόβλημα περί την υφαλοκρηπίδα του Καστελόριζου και του συμπλέγματος νησίδων του – και την διεκδίκηση ΑΟΖ της Τουρκίας με προβολή μέχρι και την Λιβύη, βάσει του ισχυρισμού περιορισμένης επιδράσεως των νησιών – υπηρετείται καλύτερα με τον σχεδιασμό συνεχούς από τον Εβρο δια του Αιγαίου μέχρι και το Καστελόριζο, και συνεπώς με αποχή από το τραπέζι διαπραγματεύσεων στην Ανατολική Μεσόγειο; [Θεωρουμε βέβαιο ότι ο πρωθυπουργός έλαβε πλήρη ενημέρωση από τον Κωστή Χατζηδάκι για το κλιμα που επικρατούσε στην 2η υπουργική Σύνοδο του EastMed Gas Forum, με συμμετοχή υπουργών Ενέργειας Κύπρου-Ισραήλ-Παλαιστίνης-Αιγύπτυ-Ιορδανίας-Ιταλίας, αλλά και παρουσία του υπουργού Ενέργειας των ΗΠΑ και του Γάλλου πρέσβεως στο Κάϊρο. Καθώς και για την δομημένη διαβούλευση με «την βιομηχανία φυσικού αερίου», δημόσιου και ιδιωτικού τομέα, που δραστηριοποιείται στην περιοχή]. Θα θεωρήσει ότι, ιδιαίτερα μετά και την (περίπου) προσέλευση του Γ.Γ. του ΟΗΕ Γκουττέρες, σε περιβάλλον Crans-Montana και με φόντο τους χειρισμούς Νίκου Κοτζιά (που τελικά τους ακολούθησε και ο Ν. Αναστασιάδης), στην λογική του προσπεράσματος του καθεστώτος εγγυήσεων στο Κυπριακό και την νέα θεμελίωση της ασφάλειας στην Μεγαλόνησο, θα έχει προοπτική μια αληθινή συμμετοχή σε 5μερή+1 (δηλαδή οι δυο Κοινότητες, οι τρεις προσπερασμένες Εγγυήτριες δυνάμεις, συν η ΕΕ);

 

Εκείνο που θα βαρύνει στους ώμους Κυριάκου Μητσοτάκη, τώρα, δεν είναι απλώς η επιλογή στάσης στους αμέσως ερχόμενους μήνες. Είναι και η δημόσια επεξήγηση – προς την Ελλαδική κοινή γνώμη, προς το διεθνές σύστημα, το Ευρωπαϊκό παρακλάδι και την διεθνή κοινή γνώμη – της Ελληνικής στάσης στην στροφή αυτή της ιστορικής διαδρομής. Που θα καλύψει, έτσι ή αλλιώς, την κυβερνητική θητεία του . Καθώς, δε, μαντεύουμε ότι πολλοί αυτές τις ημέρες θα χρησιμοποιούν το «Κύπρον ού μ’ εθέσπισεν», μην παραβλέπεται ότι ο σεφερικός στίχος περιλαμβάνει και το :

 

«Στα χωρισμένα σώματα και στις ψυχές/

αυτών που ξέρουν πώς δεν θα γυρίσουν/

Τυφλή φωνη, που ψηλαφείς μέσα στη νυχτωμένη μνήμη»

Αφήστε ένα σχόλιο