Μονόδρομοι

Δημοσιεύτηκε από economia 01/08/2019 0 Σχόλια άρθρα,

Οικονομική Επιθεώρηση, Aύγουστος 2019, τ. 985

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΤΡΙΑ της Αλεξάνδρας Κ. Βοβολίνη

 

 

 

Αγαπητοί μου Αναγνώστες,
 

Φρέσκα πρόσωπα καλούνται να διαδραματίσουν καθοριστικό ρόλο στην ελληνική και διεθνή επικαιρότητα, αυτό το –από κάθε άποψη– ενδιαφέρον καλοκαίρι που διανύουμε.

 

Στην εσωτερική πολιτική σκηνή, ο νέος πρωθυπουργός Κυριάκος Μητσοτάκης δεν τήρησε μεν την υπόσχεσή του για μικρό και ευέλικτο κυβερνητικό σχήμα, όμως εμπλούτισε με αρκετά πρωτοεμφανιζόμενα μέλη τη νέα κυβέρνηση, που πήρε τη σκυτάλη από τον ΣΥΡΙΖΑ. Επέλεξε να κινηθεί σαφώς πέρα από το στελεχιακό απόθεμα της ΝΔ, καθώς και να εντάξει τεχνοκρατικό δυναμικό σε πολλούς τομείς.

 

Σοβαρές είναι οι προκλήσεις που καλείται να αντιμετωπίσει η νέα κυβέρνηση, με πρώτη την επιστροφή στην ουσιαστική κανονικότητα στην οικονομία. Για να πραγματοποιηθεί, θα χρειαστεί αυτοπειθαρχία στην τήρηση των κανόνων που μας έχουν τεθεί στα δύσκολα χρόνια της επιτήρησης. Το συνηθισμένο «ράβε-ξήλωνε» που συνήθως επικρατεί σε κάθε κυβερνητική αλλαγή, με αποτέλεσμα κανένας σοβαρός επενδυτής να μη θέλει να εμπλακεί στη χώρα μας, πρέπει να σταματήσει τελείως. Οι μειώσεις στη φορολογία θα είναι πειστικές μόνο αν εξασφαλιστούν τα «ισοδύναμα» που δεν θα μειώσουν τις εισροές. Αλλιώς, κινδυνεύουμε και πάλι να δούμε να μεγαλώνει αντί να μειώνεται το δημόσιο χρέος και, φυσικά, να επιτείνεται η εξάρτηση από τους εταίρους μας για μία ακόμη φορά στη μακραίωνη ιστορία μας.

 

Όλα αυτά θα πρέπει να εξηγηθούν αναλυτικά και πειστικά στους πολίτες. Και βέβαια, να βελτιωθούν οι παρεχόμενες υπηρεσίες στους τομείς της Δικαιοσύνης, της Παιδείας και της Υγείας κατά προτεραιότητα, που θα δώσουν την αίσθηση ανταποδοτικότητας των θυσιών που συνεπάγεται η φορολογία.

 

Ιδιαίτερα χρήσιμες είναι εδώ οι παραινέσεις που δίνονται στην πρόσφατη έκθεση του ανεξάρτητου Ιδρύματος Οικονομικών και Βιομηχανικών Ερευνών, που επισημαίνει ότι η ανάπτυξη τα επόμενα χρόνια μπορεί να είναι πραγματικά ισχυρή, αλλά υπό αυστηρούς όρους. Γιατί σήμερα το επίπεδο των επενδύσεων βρίσκεται ακόμη στο μισό από αυτό των υπόλοιπων ευρωπαϊκών χωρών, ενώ και η ανεργία είναι τετραπλάσια. Ο επίπονος δομικός μετασχηματισμός της οικονομίας πρέπει λοιπόν να συνεχιστεί χωρίς λαϊκίστικα πισωγυρίσματα και τα παραδοσιακά, επιλεκτικά χαϊδέματα.

 

Τώρα, πολυσήμαντες υπήρξαν οι εξελίξεις στην Ευρωπαϊκή Ένωση: εντελώς απροσδόκητες οι επιλογές δύο δυναμικών γυναικών στις θέσεις-κλειδιά της Ένωσης. 

 

Σε αντίθεση με την ελληνική κυβέρνηση, ιδιαίτερα δυνατό το «άρωμα γυναίκας» στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή, που μπορεί τα χρόνια κρίσης χρέους στην ΕΕ να είδε τον ρόλο της να υποχωρεί απέναντι σε διακρατικές πρακτικές, όμως δεν παύει να έχει τον ρόλο της πρωτοβουλίας και του εκφραστή του κοινού συμφέροντος στην Ένωση. Νέα πρόεδρος, μετά από παράξενη καραμπόλα επιλογής, η έως τώρα υπουργός Άμυνας της Γερμανίας Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν στη θέση του παλαίμαχου, σταθερού υποστηρικτή της χώρας μας Ζαν-Κλοντ Γιουνκέρ, ενώ στη θέση του σωτήρα της Ευρωζώνης Μάριο Ντράγκι –όλοι πλέον το παραδέχονται!– η έμπειρη πολιτικά Κριστίν Λαγκάρντ βρίσκεται μπροστά σε δύσκολους χειρισμούς και αποφάσεις για το μέλλον του κοινού νομίσματος.

 

Σε ένα άλλο επίπεδο, η εκλογή του πάντα απρόβλεπτου υποστηρικτή του Brexit Μπόρις Τζόνσον στη Βρετανία αποτελεί ένα ακόμη αίνιγμα στην πορεία της Ευρωπαϊκής Ένωσης: το ενδεχόμενο μιας εξόδου χωρίς συμφωνία τον Οκτώβριο προξενεί κάθε είδους φόβους για την ευρωπαϊκή οικονομία.
 

Τέλος, τα μηνύματα που προήλθαν από τη Σύνοδο Κορυφής του G-20 στην Οσάκα της Ιαπωνίας δεν φαίνεται να δημιουργούν αισιοδοξία για απεμπλοκή στο διεθνές εμπόριο, στις σχέσεις Αμερικής-Κίνας, που συνεχίζουν να κινούνται στο όριο του εμπορικού πολέμου και να υπονομεύουν την παγκόσμια ανάπτυξη.
 

Έτσι, στο άμεσο μέλλον μάς περιμένει περισσότερη αστάθεια και ανασφάλεια. Μονόδρομοι, λοιπόν, εμφανίζονται για όλους μας η αυτοπειθαρχία και η τήρηση των ειλημμένων δεσμεύσεων χωρίς παρεκκλίσεις, ώστε να αποφύγουμε νέες περιπέτειες.

 

Αφήστε ένα σχόλιο