Η νέα κυβέρνηση να πολεμήσει τον λαϊκισμό με έργα

Δημοσιεύτηκε από economia 10/08/2019 0 Σχόλια άρθρα,

Οικονομική Επιθεώρηση, Aύγουστος 2019, τ. 985

Ματιές στο μέλλον του Νίκου Παπανδρέου

 

 

 

Ανεξαρτήτως ιδεολογικής τοποθέτησης, η αλλαγή σκυτάλης στην κυβέρνηση έφερε και μια ελπίδα για πολλούς ότι τα πράγματα θα πάνε καλύτερα – στον οικονομικό τομέα τουλάχιστον. H πτώση των επιτοκίων στα ελληνικά ομόλογα δείχνει την εμπιστοσύνη των αγορών προς τη νέα κυβέρνηση – ότι οι επενδύσεις θα ξεκολλήσουν επιτέλους. Και δεν μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να απαντάει «μα γιατί κοιτάτε τις αγορές;» Δεν είναι καπιταλιστικό; Οι ίδιοι εδώ κι έναν χρόνο κομπορρημηνούν για τα χαμηλά επιτόκια των πενταετών ομολόγων ως δική τους επιτυχία, μια «επιστροφή στην κανονικότητα».

 

Μια κανονικότητα όμως που έστειλε όλες τις ΔΕΚΟ στο κόκκινο, ενώ τις είχε παραλάβει το 2015 όλες με κέρδη. Μια «κανονικότητα» που έχει φέρει τη ΔΕΗ στα πρόθυρα της χρεοκοπίας. Άρα, δεν άφησαν τη νέα κυβέρνηση με «γεμάτα» ταμεία, όπως λένε, αλλά σε μια κατάσταση απίστευτα δύσκολη, με χρέη παντού.

 

Ας σταθούμε λίγο στη συζήτηση στη Βουλή για τη ΔΕΗ. Για να δικαιολογήσει την τραγική κατάσταση στην πιο σημαντική δημόσια επιχείρηση της χώρας, ο πρώην πρωθυπουργός απάντησε ιδεολογικά: «Κρατήσαμε τη ΔΕΗ όρθια χωρίς να την ιδιωτικοποιήσουμε». Το πρόβλημα είναι ότι καθόλου όρθια δεν την κράτησαν. Όταν τα χρέη της φτάνουν τα 6 δισ.; Όρθιο είναι αυτό; Πρόσθεσε ότι «για εμάς το πιο σημαντικό ήταν ότι δεν αυξήσαμε τα τιμολόγια». Ξέχασε να μας πει ότι η φιλολαϊκή του κυβέρνηση έκοβε το ρεύμα σε σπίτια με μηδενικό εισόδημα ή ότι οι πάνω από 900.000 κατασχέσεις σε τραπεζικούς λογαριασμούς απλών πολιτών είχαν ως αποτέλεσμα να μην μπορούν να πληρώσουν οι πολίτες ούτε το ρεύμα τους. Τέλος, με το στίγμα της άχαρής του αντιπολίτευσης, ζήτησε από τη νέα κυβέρνηση «να πει καθαρά ποιο είναι το σχέδιό σας». Φυσικά, ο ίδιος και η ομάδα του δεν είχαν –ούτε έχουν– κανένα σχέδιο για τη ΔΕΗ.

 

Το σχέδιο του Μητσοτάκη είναι ξεκάθαρο: Δεσμεύθηκε ότι η διάσωση της επιχείρησης θα γίνει «χωρίς να αυξήσουμε τα τιμολόγια». Αυτό μπορεί να γίνει μόνο, όπως είπε, με την ιδιωτικοποίηση ενός μέρους της ΔΕΗ, όπως με την πώληση ενός μέρους της εταιρείας διανομής του ρεύματος (ΔΕΔΔΗΕ). Τα έσοδα από την πώληση θα πάνε για τις ανάγκες της, που φτάνουν τα περίπου 6 δισ. Εδώ πρέπει να πάρει θέση ο ΣΥΡΙΖΑ. Αν δεν θέλουν τη μερική ιδιωτικοποίηση, ούτε να ανέβουν κι άλλο τα τιμολόγια, τι προτείνουν; Πώς θα βγει η ΔΕΗ από το τέλμα; Ποιο είναι το σχέδιό τους;

 

Με ειρωνικό σχόλιο, ο πρώην υπουργός οικονομικών Τσακαλώτος έγραψε ότι ο νέος υπουργός Σταϊκούρας δεν έχει κανένα σχέδιο για την οικονομία. Γιατί; Είχε ποτέ ο ΣΥΡΙΖΑ το οποιοδήποτε σχέδιο; Θυμίζω ότι σε αυτές τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ δεν κατέβηκε με κανένα κυβερνητικό σχέδιο. Μόνο ένα μπαράζ υποσχέσεων μας ανακοίνωσαν για νέες επιδοτήσεις, για να εξαγοράσουν ψήφους. Θυμίζω ότι το Πρόγραμμα Θεσσαλονίκης ήταν μια μη κοστολογημένη φούσκα. Ως και ο Βαρουφάκης είχε παρακαλέσει τον Τσίπρα να μην λαϊκίσει τόσο στη ΔΕΘ. Θυμίζω ότι, όταν ανέλαβαν το 2015, έκαναν σημαία το γεγονός ότι δεν είχαν διαβάσει τις υποχρεώσεις μας που απέρρεαν από το μνημόνιο. Αρέσκονται στον ΣΥΡΙΖΑ να παίζουν με τις τύχες των πολιτών μας με εξυπνάδες και αναρτήσεις στα κοινωνικά δίκτυα, ελπίζοντας ότι θα πάρουν πόντους με ατάκες και όχι με σκληρή εργασία.

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ συμφώνησε με τους θεσμούς στη μείωση του μεριδίου της αγοράς της ΔΕΗ από το 90% στο 50%. (Ήταν η εποχή όπου ο ΣΥΡΙΖΑ συμφωνούσε για τα πάντα προκειμένου να μείνει στην εξουσία.) Η Νέα Δημοκρατία ανακοίνωσε ότι θα προσπαθήσει να αλλάξει αυτή τη συμφωνία, ώστε να μην χάσει κι άλλους πελάτες από εδώ και στο εξής. Το παράδοξο είναι ότι οι μεν «κρατιστές» συμφώνησαν σε μικρότερη ΔΕΗ, ενώ οι «νεοφιλελεύθεροι» ζητάνε να μείνει μεγάλη. Πιστεύω όμως ότι αυτή η πρόταση της κυβέρνησης για ανατροπή της συμφωνίας δεν θα περάσει. Η μικρότερη ΔΕΗ δεν είναι μόνο δέσμευση δική μας με την Τρόικα. Η ίδια η Ευρωπαϊκή Ένωση έχει θέσει ως κανόνα να μην υπάρχει κανένας πάροχος σε καμία ευρωπαϊκή χώρα που θα έχει πάνω από το 50% της αγοράς ως το 2020. Δηλαδή δεν θέλει καμία εταιρεία, κρατική ή ιδιωτική, να έχει δεσπόζουσα θέση στην αγορά του ρεύματος.

 

Και αφού μιλάμε για τα θέματα της ενέργειας, εντύπωση και ερωτηματικά είχε προκαλέσει η μάχη που έχει δώσει ο ΣΥΡΙΖΑ να μην πάρει τη χορηγία ύψους 355 εκατ. ευρώ από τον ευρωπαϊκό μηχανισμό Connecting Europe Facility για την ηλεκτρική διασύνδεση Κρήτης-Αττικής. Έτσι, επιβάρυνε με το αντίστοιχο ποσό τους Έλληνες καταναλωτές. Ο υπουργός Σταθάκης, που δεν εκλέχτηκε στα Χανιά (βγήκε ο Πολάκης), επέμενε να το αυτό χαρακτηρίζει «εθνικό έργο», που δεν χρειάζεται ευρωπαϊκή στήριξη, η οποία φέρνει και ευρωπαϊκή εποπτεία, και δεν δεχόταν την τονωτική ένεση των ευρωπαϊκών κονδυλίων. Ενδιαφέρον θα είχε να καλέσει η βουλή τον Σταθάκη ή τον ίδιο τον πρωθυπουργό να λογοδοτήσουν για την εμμονή τους να φορτώσουν στον Έλληνα φορολογούμενο το κόστος της επιλογής τους αυτής.

 

Φυσικά, το πρόβλημα του ΣΥΡΙΖΑ είναι ότι υποχρεώνεται να απαντήσει για τα πεπραγμένα του. Αν και όπως είδαμε στις προγραμματικές δηλώσεις τον Ιούλιο, αποφεύγει να απαντάει σε οτιδήποτε τον φέρνει σε δύσκολη θέση.

 

Ο νέος πρωθυπουργός τόνισε ότι η στροφή προς την κανονικότητα σημαίνει να αποφευχθούν οι υψηλοί τόνοι, οι κατηγορίες και ο άκρατος λαϊκισμός με τον οποίο κυβερνήθηκε η χώρα για τέσσερα και βάλε χρόνια – αν και η Νέα Δημοκρατία επί Σαμαρά δεν είναι άμοιρη ευθυνών και σε αυτό το σημείο. Μολονότι δεν είμαι υπέρ του «ρεβανσισμού» στην πολιτική, είμαι υπέρ της λογοδοσίας και της διαφάνειας. Γι’ αυτό ελπίζω ότι σε σοβαρά θέματα (όπως τις ατελείωτες παρεμβάσεις του ΣΥΡΙΖΑ στη δικαιοσύνη, στις αμυντικές αγορές, για τις οποίες αρνήθηκε η τότε κυβέρνηση να φέρει το θέμα στη Βουλή προς συζήτηση, τα κονδύλια της Ευρώπης ύψους 2 δισ. προς τους πρόσφυγες που χάθηκαν, το άρρωστο σίριαλ με τις άδειες των τηλεοπτικών καναλιών, τα δάνεια ύψους 100 εκατ. σε έναν χρεοκοπημένο αλλά «φίλο» επιχειρηματία, και εν γένει για την απίστευτη κακοδιαχείριση στις ΔΕΚΟ) κάποιοι θα έρθουν να λογοδοτήσουν. Πρέπει να μάθουμε τι έκαναν πίσω από το παραβάν τόσα χρόνια και πόσο μεγάλη ήταν η  ζημιά.

 

Δεν μπορώ να διαφωνήσω με πολλές απ’ τις εξαγγελίες της νέας κυβέρνησης. Ο ΣΥΡΙΖΑ προσπάθησε να πάρει μια στάση τύπου wait and see, αλλά στη δευτερολογία του ο Τσίπρας δεν άντεξε και επανήλθε όλη του η γνώριμη υπεροψία. Δεν είχε όμως να πει τίποτα για τις στοχευμένες προτάσεις της νέας κυβέρνησης για το Μάτι, δεν επικρότησε την πρόταση για την επέκταση του αρχαιολογικού μουσείου, δεν είπε τίποτα για την τακτοποίηση του χρόνιου προβλήματος με τα ανάκτορα στο Τατόι. Μπορούσε να επικροτήσει την ανακοίνωση για την κατάργηση της φυλακής του Κορυδαλλού και να χειροκροτήσει τη δημιουργία ενός πάρκου στο Κερατσίνι. Φυσικά, είναι πολύ δύσκολο –έως και απίθανο– να συμφωνήσει με την άρση των εμποδίων στο Ελληνικό. Το εύλογο με τις προτάσεις αυτές είναι ότι βάζουν ψηλά τον πήχη, επειδή ο βαθμός επιτυχίας τους είναι μετρήσιμος.

 

Έχουμε μάθει εδώ και καιρό για τις ιδεοληψίες και την αλαζονεία του Συριζα - μέρος του DNA της. Την τοποθετούν κοντά σε εκείνες της παλιάς Ρωσίας: κατά της ιδιωτικής πρωτοβουλίας, πλήρη έλεγχο των πάντων, και όσο περισσότερες δυνάμεις στο κράτος, ένα κράτος που πρέπει να ανήκει στο κόμμα. Το πρόβλημα είναι ότι ένα μέρος των πολιτών επιρρεάζονται από αυτή την ιδεοληψία και υποψιάζονται το ότι έχει να κάνει με μια στροφή προς τον ιδιωτικό τομέα. Τούτη την πολιτιστική αγκύλωση αν θέλετε, φαίνεται να την έχει καταλάβει επιτέλους η Νέα Δημοκρατία (ελπίζει κανείς) και έτσι μιλάει για σοβαρές μεταρρυθμίσεις χωρίς όμως να τις κάνει σημαία. Το στοίχημα για την νέα κυβέρνηση είναι να βρει μια σωστή ισορροπία ανάμεσα στις σοβαρές τομές που πρέπει να κάνει, κρατώντας πάντα μαζί της τον κόσμο που τους ψήφισε και να μην αφήσει ο λαϊκισμός του Συριζα να τους εμποδίσει.

 

 

 

Αφήστε ένα σχόλιο