H τελευταία μπλόφα: Το παρασκήνιο του 2015, οι συγκρούσεις, το Plan B

Δημοσιεύτηκε από economia 18/08/2019 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Ελένη Βαρβιτσιώτη και Βικτώρια Δενδρινού

Εκδ. Παπαδόπουλος, Αθήνα 2019, σελίδες 400

 

Η πορεία της Ελλάδας στα χρόνια της κρίσης, όπου και αν την ξεκινήσει κανείς (στο Καστελόριζο, νωρίτερα στην πηγή του δημοσιονομικού εκτροχιασμού, αργότερα στις διαδοχικές αστοχίες των Μνημονίων), υπήρξε κατά μεγάλο μέρος μια πορεία σηματοδοτημένη από έλλειψη επικοινωνίας. Αυτιά που δεν ήταν ανοιχτά· μηνύματα που δεν περνούσαν· δίαυλοι επικοινωνίας που δεν λειτούργησαν.

 

Το βιβλίο αυτό της Ελένης Βαρβιτσιώτη, που παρακολούθησε από το 2014 και μετά την ελληνική κρίση από τις Βρυξέλλες για Καθημερινή και ΣΚΑΪ, και της Βικτώριας Δενδρινού, που πέρασε από Reuters, Economist, WSJ και εντέλει Bloomberg στις Βρυξέλλες, είναι ένα μεθοδικό-μέχρις-αδυσώπητο χρονικό της φάσης διακινδύνευσης της πορείας της Ελλάδας στο χείλος του Grexit, το 2015.

 

Εκείνο που στον αναγνώστη του σήμερα θα φανεί αφήγημα, στα όρια του θρίλερ, και που βασίζεται σε πολύωρες συνεντεύξεις/debriefing δεκάδων πρωταγωνιστών των γεγονότων του 2015 με ισχυρό τον ρόλο των προσώπων που όλοι γνωρίσαμε ή πάντως νομίσαμε ότι παρακολουθούσαμε –τον Γερούν Ντάισελμπλουμ στη θρυλική κόντρα του με τον Γιάνη (ένα «ν») Βαρουφάκη, τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, «που είχε ήδη κόψει τα φτερά έξι Ελλήνων υπουργών Οικονομικών», τον Αλέξη Τσίπρα, που «μερικά 24ωρα πριν από το δημοψήφισμα φαινόταν παραπάνω από πρόθυμος να ακούσει επιχειρήματα της τελευταίας στιγμής», τον τραυματισμένο από τη διάψευση των προσπαθειών του Ζαν-Κλωντ Γιουνκέρ– είναι μια διεξοδική, στα όρια της εξουθενωτικής, χρονικογράφηση αυτής της μεγάλης, πεισματικής, αυτοτραυματιστικής έλλειψης επικοινωνίας.

 

Βαρβιτσιώτη και Δενδρινού δεν ισχυρίζονται ότι είχαν πρόσβαση σε βαθιά απόρρητα και καλά κρυμμένα μυστικά: ακόμη και το σχέδιο για το ενδεχόμενο Grexit, όσο κι αν ονοματίστηκε «Φάκελος Κροατία» και αργότερα «Φάκελος Αλβανία» προκειμένου να μην διαρρεύσει ευρύτερα η ανησυχία για την ελληνική πρόσκρουση στα βράχια (δύο φορές, όχι μία…), ήταν γνωστό ότι υπήρχε. Όμως σταθερά και χωρίς δισταγμούς – ιδίως το υπέρθερμο καλοκαίρι του 2015. Όλα τα μηνύματα και οι πληροφορίες και τα σημάδια αφήνονταν να περνούν χωρίς να τους δίνεται αληθινή σημασία. Και οι ψευδαισθήσεις να κυριαρχούν.

Όσοι θέλουν/όσοι θέλουμε να καταλάβουμε τι συνέβη τότε, όσοι θέλουν να πορευθούν στο αύριο/όσοι θέλουμε να δούμε τη συνέχεια με μάτια ερμητικά ανοιχτά, αυτό το βιβλίο θα πρέπει να το έχουν/να το έχουμε υποχρεωτικό ανάγνωσμα.

Αφήστε ένα σχόλιο