Μετά το Βερολίνο

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 30/08/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Δεν την απέφυγε, τελικά, ο Κυριάκος Μητσοτάκης την φωτογράφιση από τον εξώστη της Καγκελαρίας, με θέα τον θόλο του Ράιχσταγκ - πιο πέρα η πύλη του Βραδεμβούργου - σε στάση συνομιλίας με την Καγκελάριο Μέρκελ (να παραδεχθούμε ότι δεν είχε η Καγκελάριος ύφος στοργικού ξεναγού, όπως επί Αντ. Σαμαρά και Αλ. Τσίπρα). Πάντως υπήρξαν και συμπαθέστερες φωτογραφήσεις των δύο, με ύφος που δικαίωνε τους - αμοιβαίους - ισχυρισμούς περί πνεύματος συνεργασίας κλπ. που ούτως ή άλλως συνοδεύουν παρόμοιες περιστάσεις. Κάπου εκεί κοντά, και οι δηλώσεις για «κύμα επενδύσεων» - στην ενέργεια (με προσοχή να μνημονεύονται μόνον οι ανανεώσιμες:  η πείρα από το παρελθόν δεν υπήρξε θετική...), της ηλεκτροκίνησης, της διαχείρισης απορριμμάτων. Συν η συναντίληψη για τα θέματα περιβάλλοντος/κλιματικής αλλαγής, τα οποία στην Γερμανία έχουν  υψηλή προτεραιότητα (λόγω πολιτικής απογείωσης των Πρασίνων, σε εποχή βύθισης όλων των άλλων κομμάτων - πλην AfD), αλλά και στην προσωπική διαδρομή του Κυριάκου Μητσοτάκη έχουν σαφές ίχνος.

 

Από κει και πέρα, η παρατήρηση Μέρκελ για το πόσο η οικονομία είναι ψυχολογία (κατά 50%, σύμφωνα με τον καγκελλαριακό υπολογισμό: μένει βέβαια να ακολουθήσει, π.χ. μέσα στο β’ 6μηνο του 2019 και ο ρυθμός ανάπτυξης...) ήρθε και «κούμπωσε» με τα τελευταία στοιχεία για το οικονομικό κλίμα (που, σύμφωνα με την μέτρηση ΙΟΒΕ, κυριολεκτικά απογειώθηκε στην Ελλάδα τους τελευταίους 2 μήνες).

 

Επίσης πολύ σημαντικό ήταν το πόσο προσεκτικά προσεγγίστηκε στις συζητήσεις Μέρκελ-Μητσοτάκη το ζήτημα της επιτάχυνσης των μεταναστευτικών ροών, που για τον Έλληνα Πρωθυπουργό αποτελεί ενεστώσα απειλή καθώς η κατάσταση χειροτερεύει - και οι παλαιές απόψεις περί αυστηρής φύλαξης των συνόρων επανέρχονται ως εφιάλτης άμα οι βάρκες συνεχίσουν να ξανάρχονται - ενώ για την Καγκελάριο αυριανή εμπλοκή, και διεθνή αλλά και εσωτερική.

 

Τόσο στο μέτωπο της διαχείρισης της οικονομίας, λοιπόν, όπου δεν στήθηκε - όπως είχε προαναγγελθεί, άλλωστε - σκηνικό μαχητικής διεκδίκησης των πρωτογενών πλεονασμάτων , όσο και σ’ εκείνο του προσφυγικού/μεταναστευτικού, η προσπάθεια ήταν να γίνουν μεν επισημάνσεις αλλά κυρίως να στηθούν πρακτικές συναίνεσεις και αμοιβαίες ανοχές. Ενώ στο διεθνοπολιτικό μέτωπο - εκείνο της εφαρμογής της Συμφωνίας των Πρεσπών - πάλι τηρήθηκε η αρχή της προσγείωσης στην πραγματικότητα, μια αμοιβαία αποδεκτή πραγματικότητα.

 

 Η πρωτοβουλία Μητσοτάκη να «αδειάσει» προληπτικά αυτήν  την συζήτηση - της προσέλευσης στην πραγματικότητα - ξορκίζοντας και ξεπερνώντας την έννοια της κωλοτούμπας («έχουμε ένα μεγάλο πλεονέκτημα, δεν χρειάζεται να κάνουμε κωλοτούμπα»), μαζί και με την υιοθέτηση της διαβόητης «ιδιοκτησίας των μεταρρυθμίσεων» διαμόρφωσε  οριστικά το τραπέζι με υλικά ρεαλισμού - και στις ΕλληνοΓερμανικές σχέσεις.

 

Αφήστε ένα σχόλιο