Mια διαδρομή με απρόσμενες αλλαγές πορείας

Δημοσιεύτηκε από economia 03/09/2019 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Μανόλης Γ. Δρεττάκης

 

εκδ. Gutenberg, σειρά: Ορόσημα, Αθήνα 2017, σελίδες 228

 

Κάτι πολύ περισσότερο από αυτό που ο ίδιος ο Μανόλης Δρεττάκης –πρώτος υπουργός Οικονομικών στις κυβερνήσεις ΠΑΣΟΚ/Ανδρέα Παπανδρέου της δεκαετίας του ‘80, με πολύκροτη παραίτηση όταν αποσύρθηκε ο Φόρος Ακίνητης Περιουσίας, του οποίου είχε υπάρξει εισηγητής και αρχιτέκτονας– περιγράφει, με τον γνώριμο αυτοσυγκρατημένο τρόπο του, ως «συνοπτική αυτοβιογραφία» το βιβλίο αυτό, που αποτελεί μια μοναδική ακτινογραφία του τι υπήρξε (και τι δεν αφέθηκε να γίνει) η διακυβέρνηση της δεκαετίας του ‘80. Η οποία μέχρι και σήμερα επικαθορίζει την πορεία πολιτικής και οικονομίας εκείνου που μάθαμε να αποκαλούμε «Ελλάδα της Μεταπολίτευσης».

 

Ο Μανόλης Δρεττάκης, άνθρωπος εξαρχής χαμηλών τόνων, είχε μια αρκετά στερεότυπη ακαδημαϊκή διαδρομή μέχρι την ανάμειξή του στην πολιτική με το ανερχόμενο ΠΑΣΟΚ της δεκαετίας του ‘70. Όταν κλήθηκε να παίξει σημαντικό ρόλο στο Πρόγραμμα του ΠΑΣΟΚ εν όψει των εκλογών του 1981, στον τότε σχηματισμό Απόστολου Λάζαρη, και εν συνεχεία στο κομβικό Υπουργείο Οικονομικών, βρέθηκε στο κέντρο των ισορροπιών και των αλλαγών που χαρακτήρισαν την πρώτη 8ετία ΠΑΣΟΚ. Η από μέρους του Ανδρέα Παπανδρέου απόσυρση του ΦΑΠ (νόμου για τη φορολόγηση της ακίνητης περιουσίας πολύ πιο εύστοχου, αλλά και πολύ πιο έγκαιρου από τις μετέπειτα απόπειρες που κατέληξαν στον σημερινό ΕΝΦΙΑ) τον οδήγησε σε παραίτηση.

 

Και… σε μακρόχρονη έκλειψη και συνειδητή σιωπή. Όμως, εκείνο που περισσότερο ενδιαφέρει στην κατάθεση Δρεττάκη –ανθρώπου ούτως ή άλλως κλειστού και συγκρατημένου– είναι η από μέρους του αποτίμηση εκείνου που ονομάζει «ήθος και ύφος της κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ». Δηλαδή του αρχηγικού χαρακτήρα ενός κόμματος το οποίο (όπως προκύπτει από αδημοσίευτο κείμενό του, του 1983, δηλαδή αρκετά μετά την αποχώρησή του) θεώρησε από νωρίς ότι απέκτησε –αντίστοιχα νωρίς– χαρακτηριστικά σαφώς αρχηγικού σχηματισμού. Όπου «η δημοκρατική διαδικασία λειτούργησε ως προκάλυμμα αυταρχισμού». Όπου η πορεία υπήρξε «από την προσωπική στην οργανωμένη ρουσφετολογία» (με την επίκληση «των δικών μας των ανθρώπων»). Και όπου η οικογενειοκρατία «δεν απετέλεσε μόνον παραβίαση της αρχής της αξιοκρατίας, αλλά και των αρχών της ισοπολιτείας και της κοινωνικής δικαιοσύνης».

 

Αποφεύγοντας τα ονόματα, αλλά και τους προσωπικούς χαρακτηρισμούς, ο Μ. Δρεττάκης καταθέτει πολύ δυσοίωνα και για τη συνέχεια της πολιτικής διαδρομής της Μεταπολίτευσης. Αξίζει να έχει διαβαστεί.

ΑΔΠ

Αφήστε ένα σχόλιο