Το παράπονο μιας ταλαιπωρημένης πόλης

Δημοσιεύτηκε από economia 04/09/2019 0 Σχόλια άρθρα,

Οικονομική Επιθεώρηση, Σεπτέμβριος 2019, τ. 986

BOΡΕΙΟ ΒΑΡΟΜΕΤΡΟ του Κώστα Μπλιάτκα

 

 

 

 

 

 

 

 

Η εποχή δεν επιτρέπει μεγάλες προσδοκίες και μεγάλες κουβέντες, όπως το αείμνηστο «λεφτά υπάρχουν», ούτε προγράμματα-παραληρήματα, όπως το «πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης», που έπεισε μεν τους… πεπεισμένους και τους έστειλε στις κάλπες για να το «επικυρώσουν», αλλά δεν πέρασε το κρας τεστ της πραγματικότητας.

 

Τα σύννεφα στον διεθνή ορίζοντα είναι πολλά και η πιθανότητα μιας νέας ύφεσης όχι μόνο γιγαντώνεται, αλλά έχει θέσει σε συναγερμό κυβερνήσεις με πολύ μεγαλύτερες και ανθεκτικότερες οικονομίες από τη δική μας.

 

Τα αμερικανικά ομόλογα σχεδόν αποδεικνύουν μια επερχόμενη ύφεση στις ΗΠΑ. Η Ιαπωνία έχει τον ίδιο πονοκέφαλο, ενώ η κλυδωνιζόμενη Γερμανία, η αλλοπρόσαλλη πολιτικά Ιταλία και η Βρετανία του Brexit μόνο αισιόδοξες δεν είναι για τους επόμενους μήνες.

 

Το παραδοσιακό εναρκτήριο λάκτισμα των πολιτικών αντιπαραθέσεων στη χώρα μας μετά το καλοκαίρι δίνεται στη ΔΕΘ και φέτος χαρακτηρίζεται από πολύ σημαντικές ιδιαιτερότητες:

 

1. Τις προσδοκίες από μια νέα κυβέρνηση, η οποία εκλέχτηκε για να επαναφέρει τη χώρα σε αυτό που η πλειοψηφία θεωρεί «κανονικότητα», αλλά και για το πόσο εφικτή είναι η εφαρμογή οικονομικών και κοινωνικών μέτρων – κυρίως μεταρρυθμίσεων σε μια εποχή όπου το «ελληνικό πρόβλημα» δεν είναι πια στα παγκόσμια headlines. Η χώρα δεν έπαψε να είναι υπό επιτήρηση και η υπό τον Κυριάκο Μητσοτάκη κυβέρνηση είναι αναπόσπαστα δεμένη με την όποια προοπτική της Ευρωπαϊκής Ένωσης.

 

2. Τα επιχειρήματα του Κ. Μητσοτάκη στις επαφές που είχε σε Παρίσι, Βερολίνο και Χάγη στηρίχτηκαν στο πρόγραμμά του και στην καλή, μεταρρυθμιστικής κατεύθυνσης, εκκίνησή του. Με αυτήν έθεσε τις βάσεις, όπως πιστεύουν στην κυβέρνηση, για τις διαρθρωτικές αλλαγές και, κυρίως, την αναπτυξιακή κατεύθυνση της ελληνικής οικονομίας – κάτι που θα φανεί και στις ομιλίες του στη ΔΕΘ, όπου θα παρουσιάσει το κυβερνητικό πρόγραμμα και τους στόχους για το 2020.

 

 

Στη Θεσσαλονίκη, τι περιμένουμε;

 

Αναβολή και νέα –ακόμα χειρότερη– κοροϊδία στο καυτό θέμα του ΟΑΣΘ δεν επιτρέπεται. Η ανεξήγητη ιώβεια υπομονή που επέδειξε ο κόσμος στις τριτοκοσμικές συνθήκες που επικρατούν εδώ και δύο τουλάχιστον χρόνια στις αστικές συγκοινωνίες (λίγα και ασφυκτικά γεμάτα λεωφορεία, κακή συντήρηση, με εξατμίσεις που έβγαζαν καπνό-θάνατο στους κεντρικούς δρόμους, χαλασμένα οχήματα και κλιματιστικά) δεν θα υπάρξει πλέον ούτε απέναντι στην κυβέρνηση, ούτε στην τοπική αυτοδιοίκηση.

 

Οι πολίτες επιθυμούν επίσης έγκυρη και τεκμηριωμένη ενημέρωση για το πότε και πώς θα ολοκληρωθούν τα έργα του μετρό.

 

Από την άλλη, γρίφο αποτελεί όχι μόνο για την πολυπληθή πανεπιστημιακή κοινότητα της Θεσσαλονίκης (όπου λειτουργεί το μεγαλύτερο ΑΕΙ της χώρας, το ΑΠΘ), αλλά και για όλη την πόλη η εξέλιξη της αντιπαράθεσης όσον αφορά το πανεπιστημιακό άσυλο. Υπάρχει σίγουρα μια πλειοψηφία, όπως φαίνεται από όλες τις έρευνες κοινής γνώμης, που θέλει να λάβει τέλος το καθεστώς ανομίας και αυθαιρεσίας μέσα στα πανεπιστήμια, κανένας όμως δεν μπορεί να προβλέψει το μέγεθος των διαδηλώσεων εναντίον της κατάργησης του ασύλου και την τροπή που θα πάρουν οι πιο δυναμικές από αυτές.

 

Το τέταρτο μεγάλο θέμα –πιο ευχάριστο αυτό– είναι χωρίς άλλο η μεγάλη ανάσα με την ανάπλαση της ΔΕΘ, ένα έργο το οποίο προχωρά και θεσμικά, με πλήρες, μελετημένο σχέδιο. Δεν είναι λίγο αυτό.

 

«Αυτό που θα μεταφέρω στον πρωθυπουργό της χώρας είναι το αίτημα της πόλης για μία συνολικά διαφορετική αντιμετώπιση από την κεντρική εξουσία. Η Θεσσαλονίκη δεν είναι πρωτεύουσα, έχει όμως συγκεκριμένες δυνατότητες και μπορεί να παίξει έναν καθοριστικό ρόλο στα Βαλκάνια, στη Νοτιοανατολική Ευρώπη, αλλά και να συνδράμει στην αλλαγή του ελληνικού παραγωγικού προτύπου».

 

Αυτά τονίζει στη συνέντευξή του στην Οικονομική ο νέος δήμαρχος Θεσσαλονίκης Κωνσταντίνος Ζέρβας, δίνοντας το στίγμα των απαιτήσεων μιας ταλαιπωρημένης πόλης από τη νέα κυβέρνηση.

 

 

 

Αφήστε ένα σχόλιο