επιδράν και αποδράν

Δημοσιεύτηκε από economia 10/09/2019 0 Σχόλια Εκδηλώσεις,

Απολύτως δικαιωμένοι θα πρέπει να νιώθουν στην Εθνική Λυρική Σκηνή για την επιλογή της συνεργασίας με το Θέατρο Τέχνης Καρόλου Κουν, στο πλαίσιο του κύκλου «Operetta restart»: Οι Εκκλησιάζουσες σε μορφή «λαϊκής οπερέτας», κέρδισαν το γέλιο και το θερμό χειροκρότημα του κοινού. Από τις πολλές καλές στιγμές της παράστασης ξεχωρίζω την απόφαση του απερχόμενου καθεστώτος να προσαρμοστεί με τη στρατηγική του «επιδράν και αποδράν», το σύνθημα «υγεία, καύλα, επανάσταση», καθώς και τη σκηνοθετική αναφορά στον φασισμό, ως ακραία κατάληξη του λαϊκισμού.

 

Ουσιαστικά το έργο αποτελεί μια κριτική στον λαϊκισμό, με τον Αριστοφάνη να επιλέγει την ανάδειξη των γυναικών στην εξουσία ως σημείο έσχατης παρακμής της Δημοκρατίας, μετά από χρόνια δημαγωγίας και διαφθοράς. Το 2015, στην Επίδαυρο, η ανάγνωση του έργου από το Εθνικό και τον Γιάννη Μπέζο, παρέπεμπε άμεσα στη, νωπή τότε, διαπραγμάτευση που προηγήθηκε του 3ου Μνημονίου. Στην προηγούμενη κυβέρνηση φαίνεται σε πρώτη ανάγνωση να παραπέμπει και η ανάγνωση του Σταμάτη Κραουνάκη (διασκεύασε το αρχαίο κείμενο και το μετέφερε σε οπερέτα, πετυχαίνοντας να αναδείξει τις αντιστοιχίες του με το σήμερα, ενώ η… πιστότητα στην παροιμιώδη αριστοφανική αθυροστομία προσέδωσε ζωντάνια χωρίς να ενοχλήσει), περιλαμβάνοντας ακόμα και ατάκα για την «πρώτη φορά Αριστερά».

 

Ίσως όμως αν το ξαναδούμε σε λίγα χρόνια να είναι πιο προφανείς οι συσχετισμοί με τη σημερινή κυβέρνηση, που ήδη απέδειξε τον λαϊκισμό της ως αντιπολίτευση (Συμφωνία των Πρεσπών) και μετά την ανάληψη της εξουσίας ελέγχεται για τα "μικρά" (περί αριστείας) και μένει να κριθεί για τα σημαντικότερα (θα διατηρήσει τα γεμάτα ταμεία που παρέδωσαν οι προηγούμενοι;). Άλλωστε η διαχρονικότητα είναι από τους βασικούς λόγους που κάνουν τις κωμωδίες του Αριστοφάνη τόσο υπέροχες.

Χάρης Σαββίδης

Αφήστε ένα σχόλιο