Από την αμηχανία στο «Είμαστε εδώ» - αλλά πού

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 16/09/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Μετά τον Κυριάκο Μητσοτάκη, ήρθε και η σειρά Αλέξη Τσίπρα στην ΔΕΘ. Ως αρχηγός της Αξιωματικής Αντιπολίτευσης, ιδιότητα την οποία ενσωμάτωσε απόλυτα στον λόγο του πλέον, ο τελευταίος επεδίωξε – και, θαρρούμε, έδειξε να το πετυχαίνει – να ξεφύγει από την φάση της αμηχανίας, μελαγχολίας, αν μη και κατάθλιψης (συλλογικής ή και ατομικής κατά Θανάση Καρτερό…) και να «τραβήξει» τον ΣΥΡΙΖΑ από την ίδια παγίδα. Το σύνθημα «Είμαστε εδώ», σε κατακόκκινο φόντο με μόλις κάποιες άλλες χρωματικές πινελιές – προηγήθηκε βλέπετε και η μαχητική αφίσα του ΚΙΝΑΛ/ΠΑΣΟΚ με τον μίνι-σάλο που προκάλεσε - , αυτό πήγε να ξορκίσει.

 

Με σχεδόν 32% του εκλογικού σώματος καταγεγραμμένο, κανονικά η επαναδιαβεβαίωση του «Είμαστε εδώ» δεν θάπρεπε να είναι αναγκαία. Όμως η διάγνωση Τσίπρα ότι ξαναχρειαζόταν, μάλλον υπήρξε σωστή: η ευρύτερα – χαλαρή αλλά ευρεία – αποδοχή των πρώτων εβδομάδων της νέας Κυβέρνησης χτύπησε καμπανάκι (και δεν αναφερόμαστε στην μηντιακή μόνο αποδοχή, την οποία και ο ίδιος ο Αλ. Τσίπρας κατέγραψε).

 

Λοιπόν: ένα πρώτο μέτωπο στο οποίο υπήρξε η προσπάθεια καταγραφής ενός λειτουργικό «παρών» στην ΔΕΘ ήταν εκείνο της συνέχειας. Μπορεί η διατύπωση να ξαφνιάζει με το κλίμα οξείας αντιπολιτευτικότητας που συνεχίζει να κυριαρχεί (τελικώς η αποφυγή «της βιομηχανίας Εξεταστικών Επιτροπών» που πήγε να επιλέξει ο Κυριάκος Μητσοτάκης για την Κυβέρνησή του – όχι για τους βουλευτές του… - διήρκεσε δυο εικοσιτετράωρα: η υπόθεση Novartis ήδη άγεται στην Βουλή, η υπόθεση ΔΕΗ στην γωνία, το α’ 6μηνο του 2015 στο φόντο πιέζουν). Όμως στην περίπτωση της οικονομίας η προσπάθεια απόδειξης ότι οι εξαγγελίες ΣΥΡΙΖΑ του 2018-19 τηρήθηκαν συνοδεύτηκε από την έμφαση στην τωρινή «θετική εικόνα της οικονομίας». Φθάνοντας να πει ότι «όταν έχει κάνει τόσο κόπο για να πετύχεις κάτι, είναι σαν το δικό σου παιδί που θέλεις να πάει καλά». Αν αυτό δείχνει κάτι σαν συνέχεια στην οικονομία, η διάθεση συνέχειας ήταν εμφανέστερη στο Μακεδονικό: φυσικά με αντιπολιτευτικό κεντρί,  όμως ο Τσίπρας κατέγραψε την στάση της σημερινής Κυβέρνησης να τηρήσει (Κυριάκος, Ν. Δένδιας) και μάλιστα να τιμήσει (Ντόρα) την Συμφωνία των Πρεσπών.

 

Επειδή όμως Ελληνική αντιπολίτευση δεν χτίζεται με τέτοια υλικά, θα επισημαίναμε δυο-τρεις αιχμές που – θαρρούμε – θα οδηγήσουν το μέλλον. Ιδίως αφού ο ΣΥΡΙΖΑ διαμορφώσει τις εσωτερικές του ισορροπίες, για τις οποίες στην ΔΕΘ ο Αλέξης Τσίπρας δεν υπήρξε εξαιρετικά σαφής: διεκδίκησε την κεντρική θέση στην δημοκρατική παράταξη – που κάποτε εξασφάλισε για το ΠΑΣΟΚ ο Ανδρέας Παπανδρέου με την υπόσχεση ανοιχτών διαδικασιών, αλλά με έμφαση στην Αριστερά/στην αγκύρωση στα αριστερά στην «αντιστοίχιση  του κομματικού με τον πολιτικό ΣΥΡΙΖΑ».

 

Μια αιχμή ήταν τα ζητήματα περιβάλλοντος, όπου μάλιστα έκανε κάτι περισσότερο από αυτοκριτική για την περίοδο διακυβέρνησης: σε μέτωπα από την εξόρυξη χρυσού (Χαλκιδική αλλά προπαντός αύριο στην Θράκη) μέχρι την αναζήτηση φυσικού αερίου/πετρελαίου (όπου υποστήριξε το δυσνόητο, να αναζητηθούν μεν και να βεβαιωθούν οι φυσικοί πόροι ως εθνική περιουσία αλλά όχι και να εξορυχθούν…). Μα άλλη αιχμή είναι τα κοινωνικά/εργασιακά, σε αντιπαράθεση με την τωρινή έμφαση της Κυβέρνησης στις επενδύσεις: εδώ χτίζεται για τον ΣΥΡΙΖΑ πλήρες μέτωπο με την υποχώρηση του πεδίου των συλλογικών συμβάσεων, στις συνθήκες απολύσεων, στο Ασφαλιστικό.

 

Δίπλα σ’ αυτά, διακρίναμε – και στον λόγο Τσίπρα και στην συνέντευξη Τύπου – ευθεία διεκδίκηση Ευρωπαϊκού ρόλου. Που μάλιστα σαν να ενσωματώνει τα δυο  παραπάνω, σε μια λογική προπομπού της συνεργασίας Rot-Rot-Gruen σε δι-Ευρωπαϊκό επίπεδο. Ούτε σ’ αυτό θα πλήξουμε, να δούμε όμως αν … ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ακολουθήσει.

 

Αφήστε ένα σχόλιο