Lazard, Rothschild, Lazard

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 17/09/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Ώστε λοιπόν, η προϋπόθεση για να ξεκινήσει η συζήτηση για την μείωση των πρωτογενών πλεονασμάτων – το είπε συγκρατημένα αλλά σαφέστατα μετά το Eurogroup της περασμένης εβδομάδες ο φίλος μας ο Κλάους Ρέγκλινγκ –  είναι να συνεκτιμηθεί, αφού πρώτα το 3,5% τηρηθεί το 2019 και στον Προϋπολογισμό 2020 (α) η επίτευξη «ψηλότερων ρυθμών ανάπτυξης από τις υποθέσεις μας στην τελευταία ανάλυση βιωσιμότητας του χρέους» (αυτή είναι η διαβόητη DSA – όχι του ΔΝΤ, των Ευρωπαίων) και (β) η εμπέδωση («μακροπρόθεσμα») των επιτοκίων σε χαμηλότερα επίπεδα.

 

Και τις μεν προοπτικές ρυθμών ανάπτυξης θα τις δούμε τώρα, το φθινόπωρο, με προβλέψεις Ευρωπαϊκής Επιτροπής αλλά και ΕΛΣΤΑΤ ενόψει Προϋπολογισμού 2020. Όμως στο μέτωπο των επιτοκίων/των αποδόσεων της Ελληνικών ομολόγων έχουμε την χαριτωμένη εκ νέου αλλαγή συμβούλου του ΟΔΔΗΧ για την διαχείριση του Ελληνικού χρέους. Από την Lazard Frères επί εποχής ΓΑΠ (ο Matthieu Pigasse, εντεταλμένος συνδιευθυντής της Lazard , είχε αποκτήσει τον έλεγχο της Le Monde: αυτές τις ημέρες η περιπέτεια εκείνη έδειξε να στραβώνει) περάσαμε επί ΣΥΡΙΖΑ στην Rothschild&Co (για λογαριασμό του Edouard de Rothschild ο Pigasse είχε οργανώσει την εξαγορά της Liberation, το 2005), τώρα όμως είμαστε πάλι στον αστερισμό Lazard. Α, ναι, στην Rothschild είχε κάνει τα πρώτα του βήματα και ένας κάποιος Emmanuel Macron.

 

Επειδή παραπάνω αναφέραμε ότι η περιπέτεια της σεβαστής Le Monde δείχνει να χαλάει, δυο λόγια ακόμη: όταν η εφημερίδα είχε «διασωθεί» το 2010 με τη είσοδο μεγάλων επενδυτών, αυτοί ήταν ο Pigasse, ο ιδιοκτήτης τηλεπικοινωνιών εταιρειών Xaviel Miel και ο ιδρυτής της Yves Saint-Laurent, Pierre Bergé. Ο τελευταίος πέθανε το 2017, οπότε οι Niel και Pigasse πούλησαν το μισό της δικής τους συμμετοχής στον Τσέχο Daniel Kretinsky, ιδιοκτήτη ενεργειακών εταιρειών. Η είδηση, που σερνόταν επί μήνες, έγινε πλέον κοινή αντίληψη πρόσφατα οπότε η Ομάδα Ανεξαρτησίας της Monde (που διαθέτει μειοψηφική συμμετοχή ελέγχου στην εταιρεία έκδοσης, απαρτιζόμενη από δημοσιογράφους διοικητικά στελέχη αλλά και «φίλους της Monde» από το αναγνωστικό κοινό) απαίτησε οι κύριοι μέτοχοι να υπογράψουν «σύμφωνο αποδοχής» της μεταβίβασης, με τα μάτια στραμμένα στην δημοσιογραφική ανεξαρτησία του φύλλου . 450 δημοσιογράφοι υπέγραψαν ανοιχτή επιστολή μ’ αυτό το αντικείμενο. Αλλά… από αλλού ξεκινήσαμε και αλλού καταλήξαμε!

 

Ας πούμε στο ότι η διαχείριση του χρέους πιεσμένων χωρών (υπάρχει ας πούμε και η Αργεντινή, η Μαυριτανία, η Βολιβία…) συγγενεύει με εκείνην του προβεβλημένου, έγκυρου Τύπου της πάντα καθοδηγητικής Γαλλίας.

 

Αφήστε ένα σχόλιο