Οικονομικός πόλεμος και νομισματική ειρήνη: Η ελληνική οικονομική κατάθλιψη

Δημοσιεύτηκε από economia 23/09/2019 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Κωνσταντίνος Γκράβας, Πρόλογος:  Γιάννης Στουρνάρας,

Οικονομικός πόλεμος και νομισματική ειρήνη: Η ελληνική οικονομική κατάθλιψη

Εκδόσεις Ι. Σιδέρης, Αθήνα 2019, σελίδες: 234, τιμή: 14,00 ευρώ

 

 

 

 

Εκείνο που χαρακτηρίζει το βιβλίο αυτό του Κωνσταντίνου Γκράβα είναι μια προσπάθεια να καταλάβει –και, ως εκ τούτου, να μεταδώσει στον αναγνώστη γενικών ενδιαφερόντων, αλλά και στον πιο προχωρημένο, που όμως δεν θέλει να κλειστεί στον ελεφάντινο πύργο των Οικονομικών– τι συνέβη στην Ελλάδα της κρίσης χρέους, με φόντο τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση και την προσγείωση της κρίσης στην Ευρωζώνη. Επιστρατεύει, για τον σκοπό αυτό, εργαλεία που πηγαίνουν πέρα από την οικονομική αναζήτηση: ενσωματώνει ανάγνωση των πολιτικών συσχετισμών, διδάγματα της οικονομικής ιστορίας, ακόμη-ακόμη και ζεύγματα όπως Θουκυδίδη/Hobbes ή και Αριστοτέλη/κομφουκιανού Μάο Τσε Τουνγκ. Υπ’ αυτήν την έννοια ακολουθεί την κεϊνσιανή σύσταση, να προσλαμβάνει ο οικονομολόγος "το παρόν υπό το φως του παρελθόντος για τους σκοπούς του μέλλοντος [όντας] μαθηματικός, ιστορικός, πολιτικός, φιλόσοφος".

 

 

Έρχεται ο Γκράβας να δει πώς η "διαταραχή του κύρους του κρατούντος θεωρητικού συστήματος" και η διάψευση των κυρίαρχων αφηγημάτων οδήγησε από τα δάνεια νίντζα στις ΗΠΑ (χωρίς εισόδημα, χωρίς απασχόληση, χωρίς περιουσιακά στοιχεία/no income/nο job/no assets) στη σωστική παρέμβαση των κεντρικών τραπεζών σε λογική WIT (την απάντηση πρώτα της Fed/του Μπεν Μπερνάνκι, ύστερα της ΕΚΤ/του Μάριο Ντράγκι σε μια λογική "θα γίνει ό,τι χρειαστεί"/whatever it takes). Και πώς βιώθηκε –στο εσωτερικό πλέον της Ευρωζώνης– ένας "ακήρυχτος οικονομικός πόλεμος, του οποίου η Ελλάδα προσήλθε σχεδόν πρόθυμο θύμα". Η ιστορία του Κ. Γκράβα, στο ελληνικό της σκέλος, έχει και Σόιμπλε και Βαρουφάκη, και ημιτελή διακυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου και "time-out Grexit", και τηλεφωνήματα Τζακ Λιου στην Ευρώπη.

 

 

Δεν είναι εύκολο να συμμερισθεί κανείς την αισιοδοξία του συγγραφέα ότι ο ρόλος των κεντρικών τραπεζών (η "νομισματική ειρήνη") θα αρκέσει για να φέρει το τέλος εκείνου που εύστοχα διαγιγνώσκει ως "οικονομικό πόλεμο". Και ότι, κάπως σαν συνέπεια μιας θεσμικής αισιοδοξίας η Ελλάδα-"ειδική περίπτωση" θα συνεχίσει να πλέει σε μια καντιανή διηνεκή ειρήνη. Όμως υποχρεώνει τον αναγνώστη να δει τις ίδιες του τις προκαταλήψεις, να ξαναδεί την πολυπλοκότητα– και, ίσως-ίσως, να καταπολεμήσει την αντίληψη αδιεξόδου που άφησε πίσω η "οικονομική κατάθλιψη". [Βέβαια, υπάρχει κάπου παραπέρα κι ένα άλλο ακρωνύμιο, που ελλοχεύει εδώ: ΤΙΝΑ/there is no alternative/δεν υπάρχει άλλη λύση. Έννοια που αποδυναμώνει την ίδια την πολιτική.]

Αφήστε ένα σχόλιο