Η Ευρώπη σε πραγματικό σταυροδρόμι: let the debate go on

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 30/09/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Ένα τριήμερο συνέδριο Πολιτικής Επιστήμης, στην Ελλάδα του φθινοπώρου με θέμα «Europe at Crossroads: Leadership, Challenges and State of Play» ακούγεται εξαρχής κάπως απειλητικό. Όσο κι αν η φιλοξενία του στον χώρο του Ζαππείου, με τις συμπαραδηλώσεις 19ου αιώνα αλλά και αισιόδοξων φάσεων του 20ού (ας πούμε την πορεία της Ελλάδας προς την ίδια την «Ευρώπη» με την ένταξη στην τότε ΕΟΚ) του δίνει μια πιο φιλική χροιά. Πάντως, όποιος πήρε τον κόπο να επισκεφθεί το «Europe at Crossroads» σε κάποιες φάσεις του – διότι το να το παρακολουθήσεις όλο ήταν κοντά στο ακατόρθωτο υπό πραγματικές συνθήκες! – είχε πολλά να αποκομίσει. Κυρίως ως προβληματισμό, παρά ως κατάληξη σκέψης στην εποχή κινούμενης άμμου που ζούμε.

 

Έτσι, στην παγίως επανερχόμενη συζήτηση για το Quo vadis Europa, ήταν ευχάριστη διαπίστωση ότι δίπλα στην παραδοσιακή, άνευρη θεσμική συζήτηση ή την μελαγχολία του λόγου περί «δημοκρατικού ελλείμματος», ανακινήθηκαν πλευρές της πρακτικής διακυβέρνησης ή και του ρόλου των ηγεσιών/της ηγετικότητας. Αυτών δηλαδή των στοιχείων που θα κρίνουν το αύριο της Ευρώπης, όχι απλώς της Ευρωπαϊστικής ανάγνωσης....

 

Ή πάλι, στο καυτό μέτωπο της συζήτησης για τα προβλήματα/μέτωπα της εξωτερικής πολιτικής της ΕΕ προσπεράστηκε – καλά, όχι απ’ όλους!… - η θεσμική συζήτηση για την ονειρική Κοινή Εξωτερική Πολιτική της Ένωσης και αναζητήθηκαν με ρεαλισμό οι όποιες πρακτικές θέσεις (αλλά και απουσίες) της Ευρώπης στην «νέα» Ανατολική Μεσόγειο.

 

Ή ακόμη στην αναζήτηση των επιπτώσεων της κρίσης στην διακυβέρνηση: πολιτικά κόμματα, τοπική αυτοδιοίκηση, χρήση ψηφιακών μέσων. Ή την ταυτόχρονη προσέγγιση του καυτού θέματος του Προσφυγικού/Μεταναστευτικού, υπό πρίσμα Ελληνικό και Ευρωπαϊκό, θεσμικό αλλά και εμπειριών των ίδιων των προσφύγων.

 

Ή, τέλος, στην επαναφορά της συζήτησης για τις ανισότητες και για το κοινωνικό κράτος σε μια Ευρώπη που το έχει εν πολλοίς ξεχάσει…

 

Αν όμως άφηνε κανείς κατά μέρος την κυρίως διοργάνωση – και δεν αναφερόμαστε μόνο στις επισημότητες Προέδρου της Δημοκρατίας και υπουργού Εσωτερικών και στην προσέγγιση των μεγάλων θεματικών (Διεθνείς Σχέσεις στην Ευρώπη και τον κόσμο, Ρωσία, Κίνα, Μεσόγειος) αλλά ακόμη και στα βασικά πάνελ συζήτησης που κορφολογήσαμε παραπάνω – και άμα στεκόταν στην ανακίνηση πολύ συγκεκριμένων θεμάτων αιχμής (με την λογική των posters, «δανεική» από τα συνέδρια των πιο σκληρών/φυσικών επιστημών και των τεχνολογικών εφαρμογών), θάβλεπε ίσως σημαντικότερες συνεισφορές. Δείτε:

 

  • Πώς θα προσεγγιζόταν με λογική θεωρίας των παίγνιων η προβληματική της ενεργειακής ασφάλειας στην Ανατολική Μεσόγειο; [Προσγείωση στο πόσο δύσκολη είναι η πρόβλεψη του πώς θα καταλήξει η διεθνοπολιτική συζήτηση αλλά κυρίως οι δράσεις επι του πεδίου]
  • Πώς έχει επιδράσει/τι έχει αφήσει πίσω η κρίση της Ευρωζώνης στην λογική της αναδιανομής η οποία (υποτίθεται ότι ) αποτελεί προτεραιότητα για τις Ευρωπαϊκές χώρες [Μια post-Piketty ανάγνωση της πραγματικότητας]
  • Πώς διαμορφώνεται η πραγματικότητα του τομέα υγείας μετά τα χρόνια της κρίσης – από την υπόθεση της υγειονομικής κάλυψης των ανασφάλιστων σε χώρους αιχμής (παράδειγμα το δικό μας ΚΑΤ) μέχρις εκείνη της ιδιωτικής δαπάνης για τα χρόνια νοσήματα; [Η αντίστοιχη προσγείωση στην ζωή μετά-την-κρίση].

 

«Ας συνεχίζεται η συζήτηση»/Let the debate go on, θα μπορούσε να είναι το σύνθημα της διοργάνωσης.

 

Αφήστε ένα σχόλιο