Περί Στρατηγικού Διαλόγου με ΗΠΑ, Βάσεων, πολιτικών ανταλλαγμάτων

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 02/10/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Τελικά, ο Στρατηγικός Διάλογος Ελλάδας-ΗΠΑ, που σχεδιαζόταν ούτως ή άλλως να αναβαθμισθεί με την εδώ παρουσία του Αμερικανού ΥΠΕΞ Μάικ Πομπέο τις επόμενες μέρες - ο άλλος Αμερικανός συντελεστής της επιτάχυνσης των πραγμάτων, ο Σύμβουλος Εθνικής Ασφαλείας των ΗΠΑ Τζον Μπόλτον βρέθηκε εν τω μεταξύ «εκτός» μετά από το αρμόδιο Tweet του αμίμητου Προέδρου Τραμπ - φαίνεται ότι θα αποκτήσει πολύ πιο συγκεκριμένο περιεχόμενο στην (νέα) εκκίνησή του, από ό,τι οποιοσδήποτε θα φανταζόταν ακόμη και πριν λίγους μήνες. Να θυμηθούμε ότι η ιστορία αυτή ξεκίνησε τον Δεκέμβριο του 2018, στην Ουάσιγκτον, με Πομπέο-Κατρούγκαλο και με ρητή αναφορά τόσο στην Περιφερειακή Συνεργασία όσο και στην Άμυνα και Ασφάλεια.

 

Πράγματι οι εργασίες για κατάρτιση αμυντικής συμφωνίας νέας εποχής, με τροποποίηση του παραρτήματος της MDCA/Συμφωνίας Αμοιβαίας Αμυντικής Συνεργασίας ΗΠΑ Ελλάδας έχει σχεδόν επισήμως ανακοινωθεί ότι ολοκληρώθηκαν. Και ότι περιλαμβάνουν επανατοποθέτηση της MDCA, με την δημιουργία προϋποθέσεων μονιμότερης ανάπτυξης της πολύτιμης Σούδας (χρήση της προβλήτας στο Μαράθι) και με επίλυση όλων των - διόλου αμελητέων, αποδεικνύεται - νομικών/τεχνικών προβλημάτων που έως τώρα δεν άφηναν να ξεκινήσει η χρήση του λιμανιού της Αλεξανδρούπολης για αμυντικούς σκοπούς. (Το οποίο, μην ξεχνούμε, καλείται να επιτελέσει παράλληλα και ρόλο στρατηγικού ενεργειακού κόμβου με το FSRU της Gastade και διασύνδεση με το δίκτυο αγωγών Β. Ελλάδος/Βαλκανικής). Δίπλα σ’ αυτές τις πιο σταθερές παρουσίες μέλλοντος με αναβαθμισμένο τεχνολογικό περιεχόμενο, υπάρχει και η χρήση των εγκαταστάσεων της 110 Πτέρυγας Μάχης στην Λάρισα για στάθμευση/ανάπτυξη UAVs/drones και εκείνων σε Στεφανοβίκειο Βόλου για κοινή εκπαίδευση χειριστών ελικοπτέρων και στάθμευσή τους.

 

Πάνω σ’ αυτόν τον καμβά εγκαταστάσεων, τεχνολογικών δυνατοτήτων και διευκολύνσεων, θα ‘ρθει να αναπτυχθεί μια «προς προσδιορισμό» σειρά κοινών στρατιωτικών ενεργειών: τα τελευταία χρόνια, ο Ελληνικός εναέριος και θαλάσσιος χώρος έχει φιλοξενήσει πλήθος (όχι πάντα διαφημιζομένων....) κοινών ασκήσεων, με συμμετοχή και Αμερικανικών αλλά και Ισραηλινών δυνάμεων. Παράλληλα συνδυασμένες επιχειρήσεις παρακολούθησης του θεάτρου επιχειρήσεων της Εγγύς Ανατολής, νοτιότερα, έχουν λάβει χώραν: δεν ήταν τυχαίο που η Τουρκία διαμαρτυρήθηκε ακόμη και για το ανέβασμα του Ζέπελιν παρακολούθησης των προσφυγικών ροών στην Σάμο.

 

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό, τώρα, είναι πώς η νέα MDCA, αλλά και η μετάβαση σε νέα φάση των σχέσεων Ελλάδας-ΗΠΑ θα γίνει δεκτή από την Ελληνική κοινή γνώμη αλλά και από τον πολιτικό κόσμο που – μέχρι πολύ πρόσφατα – είχε μεν μετακινηθεί αισθητά από την εποχή του «Έξω οι Βάσεις του Θανάτου!», αλλά έδειχνε να δέχεται την ανάπτυξη νέων βάσεων πλην όμως θεωρώντας δεδομένο ότι θα υπήρχαν «πολιτικά ανταλλάγματα» από πλευράς των ΗΠΑ. Τώρα, μάλλον φαίνεται ότι η Αμερικανική ερμηνεία των σχέσεων με την Ελλάδα θεωρεί ότι αυτή καθ’ εαυτήν η Αμερικανική αναβαθμισμένη παρουσία στο Ελληνικό έδαφος, καθώς και οι κοινές δράσεις με τις Ελληνικές ένοπλες δυνάμεις αποτελούν το «πολιτικό αντάλλαγμα».

 

Μαζί, βέβαια, με την Αμερικανική στάση στα θέματα Ανατολικής Μεσογείου…

 

Πώς θα περάσει αυτό σ’ εμάς;

 

Αφήστε ένα σχόλιο