Σημαντικά δώρα, σημαντικοί μπελάδες

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 08/10/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Σημαντικά δώρα έκαναν οι αποφάσεις του Συμβουλίου της Επικρατείας, με τις οποίες ξηλώθηκε – οι αποφάσεις αυτές οριστικοποιήθησαν και έγιναν γνωστές 2 χρόνια μετά την δικάσιμο που τους είχε ορισθεί – ο Νόμος Κατρούγκαλου. Και άνοιξε ο δρόμος για επαναπροσδιορισμό του Ασφαλιστικού, σε μια Ελλάδα που μόλις συνέρχεται από μια δεκαετία Μνημονίων, όπου η διόρθωση την οποία επέβαλαν εν πολλοίς πέρασε μέσα από διαδοχικές παρεμβάσεις στο Ασφαλιστικό (κυρίως με την λογική cut-cut-cut, περικοπές συντάξεων, γενικώς δικαιωμάτων).

 

Το πρώτο δώρο του ΣτΕ προς τους σημερινούς χειριστές του Ασφαλιστικού ήταν η ΜΗ αποδοχή αναδρομικότητας στον πυρήνα των κατεδαφίσεων που έφερε, με την αναγνώριση αντισυνταγματικότητας για σειρά ρυθμίσεων. Αυτή η ex nunc ρύθμιση για τις μη-περικοπές των επικουρικών, για τα ποσοστά αναπλήρωσης, για τα επίπεδα των εισφορών σημαίνει ότι δεν θα προκύψει άλλο βουνό αναδρομικών (πέραν, εννοείται, από τα 6-9 δις ευρώ παλαιότερων δικαστικών αποφάσεων που ήρτηνται, τα οποία λειτουργούν σαν βαρίδι για τις επόμενες δημοσιονομικές χρήσεις, όσο κι αν οι υπεύθυνοι της διαμόρφωσης Προϋπολογισμών και της διαχείρισής τους προτιμούν να μην βλέπουν την διάσταση του προβλήματος (3-4% του ΑΕΠ) και να ξετυλίγουν σενάρια συμμόρφωσης/απόδοσης αναδρομικών – των «παλιών αναδρομικών» - κατά δόσεις.

 

Το δεύτερο δώρο του ΣτΕ έγκειται στο ότι το ξήλωμα του Νόμου Κατρούγκαλου δεν έθιξε την κεντρική του επιλογή, να υπάρχει ένας και μόνον φορέας στο σύστημα: όλοι θα συνεχίσουν να υπάγονται στον ΕΦΚΑ, κι ας προσπάθησαν ιδίως οι δημόσιοι υπάλληλοι να εξαιρεθούν από σύστημα. Αυτό δεν σημαίνει μόνον ότι δεν θα αρχίσει να ξηλώνεται εκείνο που με μύριους κόπους και προβλήματα τώρα στήνεται διοικητικά. σημαίνει κυρίως ότι η αρχή των ίδιων αρχών και προϋποθέσεων ασφάλισης για ίδιες παροχές διατηρείται. Ασφαλώς οι ιδιαιτερότητες του παρελθόντος θα κάνουν χρόνια για να «σβήσουν» - όμως τουλάχιστον δεν θα έχουμε επαναφορά της πανσπερμίας, που ήταν το βασικό αρνητικό γνώρισμα του Ελληνικού Ασφαλιστικού (που τρέλανε την Τρόικα όταν το «ανακάλυψε»).

 

Έως εδώ τα καλά. Από κει και πέρα πολλές βασικές διατάξεις του Νόμου Κατρούγκαλου ρίχτηκαν στον Καιάδα, ιδίως εκείνες που εμπνέονταν από εξισωτισμό, κούρευαν σε επίπεδο απολύτως μη-ανταποδοτικό παροχές (ιδίως τα επικουρικά) σε σχέση με τις υποχρεωτικές εισφορές, ή πάλι λειτουργούσαν εξουθενωτικά για ελεύθερους επαγγελματίες και επιτηδευματίες. Άρχισαν ήδη να αναλύονται οι επιμέρους επιπτώσεις από ειδικούς και «ειδικούς», από τα τηλεπαράθυρα αλλά και τα εξειδικευμένα δικηγορικά γραφεία (ορισμένα, που είχαν τάξει αναδρομικά επι αναδρομικών, «τσουρουφλίστηκαν»: όχι αναγκαστικά κακό, αυτό).

 

Εκείνο όμως που μένει ως ευθύνη για την σημερινή Κυβέρνηση, είναι τι; Να νομοθετήσει την υλοποίηση των αποφάσεων του ΣτΕ (α) σε σύντομο χρονικό διάστημα και (β) με ειλικρίνεια συμμόρφωσης. Ούτως ή άλλως, η γενική κατεύθυνση είναι κοντά στα θεωρητικά/ιδεολογικά προτάγματά της. Ας αφεθεί, τώρα, το Ασφαλιστικό να κατασταλάξει, αντί να γίνει αφορμή νέας πολιτικής/κομματικής αντιπαράθεσης.

 

Αφήστε ένα σχόλιο