Φθινοπωρινοί προβληματισμοί

Δημοσιεύτηκε από economia 16/10/2019 0 Σχόλια άρθρα,

Οικονομική Επιθεώρηση, Oκτώβριος 2019, τ. 987

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΤΡΙΑ της Αλεξάνδρας Κ. Βοβολίνη

 

 

 

 

 

 

 

 

 

Άλλη μια δύσκολη χρονιά κοντεύει να φτάσει στο τέλος της, με απρόβλεπτες εξελίξεις στα ανοιχτά μέτωπα της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Αναφέρομαι στο επικείμενο, τη στιγμή που γράφονται αυτές οι γραμμές, Brexit, αλλά και στις αμφιλεγόμενες κινήσεις της νέας προέδρου της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ούρσουλα φον ντερ Λάιεν σχετικά με τις αρμοδιότητες των νέων Επιτρόπων. Κυρίως, στην αδιευκρίνιστη, προς το παρόν, νέα θέση του αντιπροέδρου «για την προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής», θέση που πήρε ο δικός μας έμπειρος στα κοινοτικά θέματα Μαργαρίτης Σχοινάς.

 

Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η υπόθεση της εξόδου της Βρετανίας έχει κλονίσει συθέμελα την ενωμένη Ευρώπη, ενώ οι επιπτώσεις της εξόδου, αν αυτή πραγματοποιηθεί τελικά, δεν είναι προβλέψιμες. Κατά ειρωνεία της τύχης, ό,τι καταστροφικό δεν συνέβη με τη μικρή μας χώρα είναι πιθανό να συμβεί τώρα σε μεγάλη κλίμακα. Βαρουφάκης και Μπόρις Τζόνσον έχουν πράγματι κοινά στοιχεία, παίζοντας κυριολεκτικά στα ζάρια τις τύχες των χωρών τους. Αδιανόητες σκηνές διαδραματίστηκαν μέσα στο βρετανικό Κοινοβούλιο όσο και στα παρασκήνια, καταλήγοντας στην ετυμηγορία του Ανώτατου Δικαστηρίου, που θεώρησε παράνομο το κλείσιμό του. Πάντως, η συνολική αυτή κατάσταση αποτελεί ένδειξη βαθύτατης παρακμής για την πάλαι ποτέ θαλασσοκράτειρα.

 

Σχετικά τώρα με την έννοια και βαρύτητα του νέου τίτλου «για την προστασία του ευρωπαϊκού τρόπου ζωής», είναι κρίμα ο τίτλος αυτός να συσχετίζεται με οποιεσδήποτε ακραίες θέσεις που έχουν αναδυθεί σε κεντροευρωπαϊκές χώρες. Αυτός ο συμβολικός τίτλος θα έπρεπε να ανεβάσει το ηθικό όσων ακόμη ενδιαφέρονται να έχουν δημοκρατία, ίσες ευκαιρίες, δυνατότητες ενσωμάτωσης και απόρριψη των φανατισμών και της αδιαλλαξίας – δηλαδή όλων των πολιτών που βιώνουν τον «ευρωπαϊκό τρόπο ζωής».

 

Η αποχώρηση του Μάριο Ντράγκι –που αποδείχτηκε αληθινός ηγέτης– από το πηδάλιο της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας είναι άλλος ένας παράγοντας ανασφάλειας, όσο ικανή και αν φαίνεται να είναι η αντικαταστάτριά του Κριστίν Λαγκάρντ, που βρισκόταν επί χρόνια στην κορυφή του ΔΝΤ. Ο Μάριο Ντράγκι ταυτίσθηκε με τις πολιτικές εκείνες που πέτυχαν να διατηρήσουν την ενότητα της Ευρωζώνης μέσα στην κορύφωση της χρηματοπιστωτικής κρίσης.

 

Γυρίζοντας στο εσωτερικό της χώρας μας, οι ομιλίες πρωθυπουργού και αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης στη φετινή Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης διακρίθηκαν για τους ήπιους τόνους που επικράτησαν. Αυτή η διάσταση των ήπιων τόνων είναι σωστό να κρατηθεί ως πολιτική υποθήκη για τα όσα θα ακολουθήσουν. Σε αναμονή για να ψηφιστούν πριν από το τέλος του χρόνου βρίσκονται κρίσιμα νομοσχέδια: ανακουφιστικά μέτρα για τη φορολογία και νέος αναπτυξιακός νόμος. Αυτονόητο είναι ότι, μετά από τους μακρύτατους και δύσκολους σχεδιασμούς, η υπόθεση των κόκκινων δανείων έχει προτεραιότητα να προχωρήσει στην πράξη, ώστε να αρχίσουν και πάλι οι τράπεζες να εκπληρώνουν την αληθινή αποστολή τους: να χρηματοδοτούν την οικονομία.

 

Δύσκολο φθινόπωρο, μεγάλες προκλήσεις και πάλι μπροστά μας. Όμως, αντί να χύνουμε κροκοδείλια δάκρυα γι’ αυτά που δεν διορθώνονται πια, ας κοιτάξουμε τουλάχιστον να μην επαναλαμβάνουμε τα λάθη και τις παραλείψεις των προηγουμένων χρόνων.

 

Θα έχουμε πραγματικά κάνει πρόοδο: Αν ζωντανέψει πάλι η ύπαιθρος, αν αποσυμφορηθούν η Αθήνα και η Θεσσαλονίκη, αν υπάρξει ουσιαστική ανακούφιση και ισόρροπη ανάπτυξη στις περιφέρειες του τόπου. Αν η όντως σημαντική πτώση των αποδόσεων των ελληνικών ομολόγων των τελευταίων μηνών μεταφρασθεί σε μείωση του πραγματικού κόστους δανεισμού για επιχειρήσεις και νοικοκυριά.

 

Αν περισσότεροι Έλληνες της Διασποράς αποφασίσουν να ζήσουν μόνιμα με τις οικογένειές τους στην Ελλάδα, εφόσον οι δυνατότητες εκπαίδευσης και απασχόλησης βελτιωθούν σε βαθμό που να είναι εφάμιλλες των ευκαιριών που προσφέρονται σε ξένες χώρες. Τότε και μόνο θα μπορούμε να ισχυριστούμε ότι βγήκαμε νικητές από την τελευταία δραματική εποχή.

Αφήστε ένα σχόλιο