Το Brexit και πώς φθείρονται αξίες και παραδόσεις

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 30/10/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Ώστε λοιπόν, μετά και από τις πρόσφατες πολύπλοκες διαδικασίες ενώπιον της Βουλής των Κοινοτήτων – που έκαναν παγκόσμιο θέαμα την τελετουργία της, κατέστησαν δε πλανητικό σταρ τον Πρόεδρο/Speaker Τζων Μπέρκοου - μετά την περιδίνηση στην οποία έθεσε το βρετανικό σύστημα (και) η Πρωθυπουργία Μπόρις Τζόνσον, έχουμε ήδη και την απόφαση των «27» για (μια ακόμη, την τρίτη) αναβολή/μετάθεση της προθεσμίας του Brexit μέχρι 31 Ιανουαρίου 2020, αλλά με «ευελιξία» να ολοκληρωθεί και νωρίτερα – ό,τι αυτό σημαίνει…

 

Η κόπωση και η αβεβαιότητα που έχει εγκατασταθεί στην οικονομία, το πολιτικό σύστημα και την κοινή γνώμη – της Βρετανίας αλλά και της υπόλοιπης Ευρώπης – αποτελούν αφ’ εαυτών σημαντικά στοιχεία. Που δύσκολα θα φύγουν, ακόμη κι όταν η πορεία προς το Brexit θα έχει ολοκληρωθεί. Και όταν νέα αναμέτρηση στις κάλπες τον Δεκέμβριο θα έχει φέρει (και) στην βρετανική πολιτική σκηνή την – έχουμε μάθει να λέμε ! – μοναδικά εκτονωτική επήρεια της δημοκρατίας.

 

Ήδη, όμως, υπάρχει και μια άλλη, μια διαφορετική, και ιδιαίτερα ανησυχητική αλλοίωση που καταγράφεται στην παραδοσιακά ψύχραιμη, ορθολογική, με βαθύτερη διαλλακτικότητα (και ως εκ τούτου δημοκρατικότητα) Βρετανική πολιτική ζωή. Έρευνα των Πανεπιστημίων του Εδιμβούργου και του Κάρντιφφ έδειξε ότι 71% των Άγγλων ψηφοφόρων (και 60% των Σκωτσέζων) που τάσσονται υπέρ του Brexit/Leave θεωρούν ότι «το ενδεχόμενο βίας εναντίον βουλευτών είναι ένα τίμημα που αξίζει να καταβληθεί» για το Brexit! Αλλά και των οπαδών του Remain η πλειοψηφία, επίσης δήλωνε ότι θα ήταν διατεθειμένοι να ανεχθούν βία, ώστε η δική τους πολιτική επιλογή να επικρατήσει.

 

[Η έρευνα αυτή είναι μέρος ενός ευρύτερου Προγράμματος, «Future of England». Προσοχή! Δεν ερωτώνται οι συμμετέχοντες αν ΣΥΜΦΩΝΟΥΝ με την βία εναντίον βουλευτών. Όμως ερωτώνται αν θα ΑΝΕΧΟΝΤΑΝ βία, ως τίμημα της μιας ή της άλλης λύσης].

 

Προχωρώντας παραπέρα την διερεύνηση, οι συμμετέχοντες θεώρησαν ότι παρόμοια φαινόμενα βίας θα πρέπει πλέον να θεωρούνται ενδεχόμενα στην πράξη. Αλλά και ότι το ενδεχόμενο μιας Βρετανίας φτωχότερης στο μέλλον είναι – και αυτό – εσωτερικευμένο στις προσδοκίες.

 

 Το Brexit έχει ήδη επιφέρει αυτήν την βαθύτερη φθορά, όποτε και όπως αν αυτό επέλθει. Οργή, αδιαλλαξία, διχαστικότητα και παραίτηση λειτουργούν παράλληλα και ταυτόχρονα, ξηλώνοντας αξίες και παραδόσεις.

 

 Όποιος θυμάται τις δικές μας Πλατείες, καλά θυμάται. Και την συνέχεια, επίσης.

 

Αφήστε ένα σχόλιο