Ποιος (υποτίθεται ότι θα) κερδίσει τι στο Eurogroup

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 15/06/2017 0 Σχόλια Economia Blog,

Φθάσαμε στο σημερινό Eurogroup με ευθέως αντικρουόμενες ενδείξεις. Το παράδοξο: η συνήθως αισιόδοξη στις διαρροές Ελληνική πλευρά αυτήν την φορά δείχθηκε πολύ συγκρατημένη, με τον Πρωθυπουργό να προαναγγέλει (σε Υπουργικό Συμβούλιο, δε) μπλοκάρισμα και παραπομπή στην Κορυφή της 22/6· η παγίως επιλέγουσα την ψυχρολουσία Γερμανία να λέει το Wir shaffen es! δια στόματος Σόιμπλε (με επαίνους για την διαπραγματευτική επάρκεια  Ευκλείδη Τσακαλώτου...) και πλαγίως, δια του Τόμας Βίζερ του EuroWorking Group, να προαναγγέλλει ότι λύση ήδη υπάρχει· η Ευρωπαϊκή Επιτροπή δια του Βάλντις Ντομπρόβσκις να κάνει την ίδια θετική εκτίμηση. Όμως το πιο ενδιαφέρον/το πιο ουσιαστικό θα μας επιτραπεί να ισχυριστούμε ότι θα είναι να δούμε ποιος θα κερδίσει τι στο ως άνω Eurogroup - αν, δηλαδή, καταλήξει και δεν κλωτσηθεί το ντενεκεδάκι παρακάτω, στην Κορυφή της 22/6 και επόμενο Eurogroup.

 

Λοιπόν: η Γερμανία, που βρίσκεται ευθέως σε προεκλογική περίοδο πλέον, θα κερδίσει - αυτό μπορεί να το στοιχηματίσει κανείς - την σαφή αίσθηση ότι "τίποτε περισσότερο" δηλαδή τίποτε το δεσμευτικότερο, δεν θα δοθεί, άμεσα πάντως, στο μέτωπο του Ελληνικού χρέους. Αυτό θα ήταν προφανέστερο αν ή όποια αναφορά για ελάφρυνση του χρέος όχι τόσο παραμείνει για μετά το τέλος του Μνημονίου-3, αλλά κυρίως αν θα συνεχίσει η σχετική ρήτρα να κουβαλάει το διαβόητο "if necessary"/αν αυτό (δηλ. η όποια ελάφρυνση) κριθεί αναγκαίο. Το ΔΝΤ, του οποίου η Κριστίν Λαγκάρντ θα κοσμήσει το Eurogroup, θα κερδίσει το να κάνει την διευκόλυνση στην Γερμανία στην προεκλογική της ανάγκη, αλλά και το να μην αναλάβει το ίδιο το Ταμείο καμιά τελική δέσμευση συμμετοχής στο Ελληνικό Πρόγραμμα (πάντως συμμετοχής με κεφάλαια...) προτού προσδιοριστούν επαρκώς μέτρα και διαδικασίες ελάφρυνσης του Ελληνικού χρέους. Η ΕΚΤ θα κερδίσει ότι δεν θα υπάρξει κάποια διατύπωση που να την υποχρεώσει να "δώσει" στην Ελλάδα πρόσβαση στο Q.E. ει μη μόνον άμα το κρίνει η ίδια με τις δικές της διαδικασίες.

 

Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, αυτή θα έχει κερδίσει ούτως ή άλλως το ότι θα έχει διαδραματίσει τον ρόλο του "έντιμου διαμεσολαβητή"/honest broker στο να βρεθεί μια λύση, κάποια λύση. Το ίδιο θα ισχύσει και για την Γαλλία, με το Plan Macron για την διασύνδεση του βαθμού αποπληρωμής του Ελληνικού χρέους με τους ρυθμούς αύξησης του ΑΕΠ της χώρας (καθώς και με την επαναφορά της συζήτησης για κάποιο "ΕΣΠΑ κρίσης", ή πάλι για παρακλάδι του Juncker Plan).

 

Και η Ελλάδα; Α, η Ελλάδα αν καταλήξει το Eurogroup θα έχει κερδίσει ότι δεν έπεσε ούτε αυτήν την φορά στην μαύρη τρύπα χρεοκοπίας, καθώς θα διαθέτει την αναγκαία χρηματοδότηση για τις ανάγκες αυτής της περιόδου (δηλαδή όχι φλερτ με την άβυσσο τύπου Βαρουφάκη). Βέβαια, την ίδια ωφέλεια θα έχει όλο το σύστημα της Ευρωζώνης! Κατά τα άλλα, η μεν Κυβέρνηση θα έχει κερδίσει ένα αφήγημα (που θα χρειαστεί βέβαια να το στήσει όρθιο), η δε Αντιπολίτευση θα έχει κερδίσει μια καταγγελία αποτυχίας της διαπραγμάτευσης.

Αφήστε ένα σχόλιο