Έχει πιθανότητα η κεφαλαιαγορά να στρέψει την αποταμίευση στις επενδύσεις;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 13/11/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Δεν είναι πρώτη, ίσως ούτε η δέκατη φορά που ο Νίκος Βέττας από μέρους του ΙΟΒΕ αλλά και με το προσωπικό βάρος της δημόσιας παρουσίας του (τώρα, μαζί με τον Χριστόφορο Πισσαρίδη, κλήθηκε να συμβάλει στην διαμόρφωση ενός πλαισίου πολιτικής για την αναπτυξιακή πορεία της χώρας), επανέρχεται στην αληθινή Αχίλλειο πτέρνα της Ελληνικής οικονομίας: την αληθινή κατάρρευση των επενδύσεων τα χρόνια της κρίσης – ακριβέστερα: την αποεπένδυση άμα λάβει κανείς υπόψη την πορεία των αποσβέσεων/την ανάγκη συντήρησης και ανανέωσης του εγκατεστημένου παγίου κεφαλαίου για να μείνουμε τουλάχιστον εκεί που βρισκόμασταν.

 

Από 21%-26% του ΑΕΠ που ήταν οι επενδύσεις σε σχηματισμό παγίου κεφαλαίου στην Ελλάδα πριν το 2009, πλέον το 2018 είχαν καταρρεύσει σε μόλις 11,1%. Στην Ευρωζώνη, κατά μέσο όρο κινούνται γύρω στο 21% του ΑΕΠ…

 

Αυτό, θεωρούμε, ήταν ο πυρήνας της μελέτης του ΙΟΒΕ «Ενίσχυση της αποταμίευσης και ανάπτυξης με μοχλό την κεφαλαιαγορά», που παρουσιάστηκε από κοινού από το ΙΟΒΕ, το Χρηματιστήριο Αθηνών και την Ένωση Θεσμικών Επενδυτών επιχειρώντας όχι απλώς να παρουσιάσει το πρόβλημα αλλά και να «δείξει» προς μια λησμονημένη κατεύθυνση αντιμετώπισής του. Την δημιουργία ευκαιριών πρόσθετης αποταμίευσης – η οποία έλιωσε σαν τον πάγο την άνοιξη όταν ξεκίνησε η κρίση, στην συνέχεια επιτάχυνε το λιώσιμο σαν να ήταν καλοκαίρι σε μια προσπάθεια των νοικοκυριών να ανταποκριθούν σε υποχρεώσεις (εξυπηρέτηση δανείων, φορολογικές+ασφαλιστικές υποχρεώσεις ΕΝΦΙΑ) αλλά και να «κρατήσουν» ένα επίπεδο κατανάλωσης (όσοι μπορούσαν…) – με μια λογική στροφής της προς επενδυτικές επιλογές.

 

Πώς γίνεται αυτό; (Πλην βεβαίως της αύξησης των εισοδημάτων, που.. δεν είναι αντικείμενο μελέτης, αλλά πραγματικής οικονομικής ζωής). Πώς η διαπίστωση ότι τα αποθεματικά Ασφαλιστικών Ταμείων είναι μόλις κατά 8% του ΑΕΠ επενδεδυόμενα στην κεφαλαιαγορά (δεύτερο χαμηλότερο ποσοστό στην ΕΕ), ότι το συνολικό ενεργητικό αμοιβαίων κεφαλαίων είναι στο 4,2% του ΑΕΠ (όταν σε χώρες όπως η Ολλανδία ή και… η Μάλτα, ξεπερνά το ίδιο το ΑΕΠ) μετατρέπεται σε προτάσεις για δράση;

 

Όποιος έχει παρακολουθήσει τις πρόσφατες αναφορές του ΙΟΒΕ για το ασφαλιστικό σύστημα, ήδη γνωρίζει μέρος της απάντησης: μια (προσεκτική) ασφαλιστική μεταρρύθμιση, με έμφαση στον κεφαλαιοποιητικό πυλώνα του συνταξιοδοτικού. Η άλλη πτυχή αφορά στοχευμένα φορολογικά κίνητρα για μακροχρόνιες επενδύσεις σε «τομείς προτεραιότητας» όπως είναι σήμερα οι καινοτομικές, τα venture capital, οι «πράσινες» επενδύσεις: έκπτωση στον φόρο εισοδήματος ή/και μείωση στο φορολογητέο εισόδημα (δεν χρειάζεται να εφευρθεί η πυρίτιδα). Άλλωστε, ανάλογα θα χρειαστούν και για τον διαβόητο τρίτο πυλώνα του Ασφαλιστικού, αν είναι να ριζώσει.

 

Η μελέτη κάνει το παρακινδυνευμένο βήμα να ποσοτικοποιήσει τι θα απέδιδε μια τέτοια πολιτική – πέρα δηλαδή από ( over and above) την μείωση φόρων επί των μερισμάτων, επι των τόκων εταιρικών ομολόγων κλπ που είναι πιο οριζόντιες διαρρυθμίσεις: νέα δυνατότητα πρόσθετων επενδύσεων 99 δις ευρώ σε ορίζοντα 40ετίας.

 

Διαβάζει κι ακούει κανείς – και ρεμβάζει. Πάντως, αν αυτό είναι πρόκριμμα της Επιτροπής Πισσαρίδη-Βέττα, η συζήτηση θα έχει ενδιαφέρον.

 

Αφήστε ένα σχόλιο