Κρυμμένοι θησαυροί

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 19/11/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Με αισθητή υπέρβαση έναντι του στόχου – 5,75 δις έναντι 2,3 δις ευρώ – ανακοινώθηκε ότι έκλεισε το πρωτογενές πλεόνασμα στο 10μηνο του 2019. Και μπορεί δυο στοιχεία των εσόδων του Προϋπολογισμού να ήταν υπό κάποιαν έννοια έκτακτα (1,12 δις από το τίμημα για την επέκταση της σύμβασης παραχώρησης του Ελ. Βενιζέλος συν 644 εκατ. από τις επιστροφές κερδών των Κεντρικών Τραπεζών ANFAs/SMPs: αμφότερα δεν είχαν προϋπολογισθεί για την χρονιά που τρέχει), όμως αυτή η υπέρβαση, ακόμη κι αν την αντικρύσει κανείς π.χ. με την ανάγκη σταδιακής απόδοσης των αναδρομικών μετά τις δικαστικές αποφάσεις, στηρίζουν την απόφαση Κ. Μητσοτάκη να δοθεί και φέτος «κοινωνικό μέρισμα» 350 -400 εκατ. ευρώ στο τέλος του έτους. Πέραν αυτού, ήδη κάποιες δεκάδες εκατομμύρια θα πάνε για «ελάφρυνση των επιπτώσεων του Προσφυγικού» στα νησιά πρώτης γραμμής, ένα μεγαλύτερο ποσό δεικδικείται για το πακέτο διάσωσης της ΔΕΗ. Το κονδύλι  των 400 εκ. θα πορευθεί προς τους «περισσότερο πιεσμένους», όμως με προσπάθεια αυτό να γίνει μέσω φοροελαφρύνσεων αντί κατάθεσης σε λογαριασμό των δικαιούχων.

 

Δεν έχει ιδιαίτερο νόημα να σταθεί κανείς στο ότι μέρος αυτού του κρυμμένου πλην αναμενόμενου θησαυρού προέκυψε – και φέτος – από την υποεκτέλεση του ΠΔΕ, κατά άνω των 800 εκατομμυρίων. Πράγματι, η παλιότερη άποψη της σημερινής Κυβέρνησης – όταν ήταν στα έδρανα της Αντιπολίτευσης – ότι η καταβολή επιδοματικού χαρακτήρα παροχών όπως το κοινωνικό μέρισμα τέλους του έτους ή/και η ανοιξιάτικη εκδοχή «13ης σύνταξης» θα έπρεπε να δώσουν την θέση τους σε επενδυτικές δαπάνες με πολλαπλασιαστικό αποτέλεσμα, έχει περιορισμένο ενδιαφέρον. Όταν κανείς έχει τις κυβερνητικές ευθύνες, τότε δύσκολα ξεφεύγει από την πεπατημένη των παροχών – κι ας μην βρισκόμαστε (κανονικά…) σε προεκλογική περίοδο.

 

Όμως έτσι, προσλαμβάνει ακόμη μεγαλύτερη σημασία η προσδοκία ότι στο επικείμενο Eurogroup (της 4ης Δεκεμβρίου) θα ξεκινήσει μια «ελευθέρωση» άλλου κρυμμένου  (πλην πολυσυζητημένου…) θησαυρού: των εφεξής επιστροφών ANFAs/SMPs για επενδυτική χρήση και όχι για εξόφληση χρέους όπως μέχρι σήμερα.

 

Ίδωμεν – όμως ο πιο σημαντικός, συνάμα όμως και επίφοβος «κρυμμένος θησαυρός» είναι άλλος: είναι η ένταξη στην βάση υπολογισμού του ΕΝΦΙΑ (για τον οποίο υπάρχει η σημαντική από πλευράς μεσαίας τάξεως προσδοκία μείωσης κατά ένα 10%: μεσοσταθμικά μέσα στο 2020…) νέες περιοχές της χώρας καθώς και νέες, αναθεωρημένες (=αυξημένες) αντικειμενικές αξίες ακινήτων. Γιατί μιλούμε για επίφοβο θησαυρό; Επειδή οι προς ένταξη περιοχές, στην Ελλάδα ανήκουν κι αυτές – και μάλιστα στην περιφέρεια, η οποία παραδοσιακά και ψηφίζει με επιμέλεια, και έχει καλή οικονομική μνήμη! Ενώ οι προς αναθεώρηση (=αύξηση) αντικειμενικές ανήκουν σε περιοχές όπου είχαν μείνει χαμηλά για λόγους κοινωνικούς. Οπότε, η αύξησή τους τώρα θα δημιουργήσει βάση δυσαρέσκειας – ιδίως μάλιστα αν, στην νέα φάση μείωσης του ΕΝΦΙΑ, στοχευθεί μείωση του συμπληρωματικού φόρου ο οποίος εύκολα χαρακτηρίζεται «φόρος μεγάλων περιουσιών».

 

Ετικέτες: enfia proypologismos esoda prosfygiko

Αφήστε ένα σχόλιο