"Η ΕΟΚ μετέχει στην ευθύνη για την πορεία της Ελλάδος προς την υπερχρέωση"

Δημοσιεύτηκε από economia 20/11/2019 0 Σχόλια αρχείο Βιομηχανική Επιθεώρησις,

Κωνσταντίνος Μητσοτάκης

 

συνέχεια της συζήτησης 14/2/2012 με τον Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη (εδώ το προηγούμενο μέρος)

 

 

Το σκάνδαλο Κοσκωτά

# Να μιλήσουμε για το σκάνδαλο Κοσκωτά;

Υπήρξε ένα σκάνδαλο για το οποίο η Ελλάς δικαιούται το Βραβείο Γκίνες! Δεν υπάρχει προηγούμενο άλλης χώρας, όπου ο Αντιπρόεδρος της Κυβέρνησης και Αναπληρωτής του Πρωθυπουργού να πήρε 2 εκατ. δολάρια για να ψηφίσει ένα νόμο, ο οποίος να διευκολύνει έναν ξεκάθαρο απατεώνα! Αυτά βέβαια μας οδήγησαν στο να λάβουμε θέση υπέρ της κάθαρσης. Και, τότε, ανέβηκε ισχυρότατα στην Ελλάδα το θέμα της διαφθοράς και της κάθαρσης. Έτσι, όταν χρειάσθηκε να πάμε σε εκλογές – το 1989 – υπήρχε ο άμεσος κίνδυνος, με τον καινούργιο εκλογικό νόμο τον οποίο είχε ψηφίσει ο Κουτσόγιωργας (άλλη αθλιότητα, μοναδική κι αυτή στην ιστορία της Ελλάδας: ένας νόμος που τα κατάφερε το πρώτο κόμμα, με 48% της ψήφου, να λάβει 150 βουλευτές, με ενισχυόμενο το δεύτερο κόμμα), να προκύψει παραγραφή των αδικημάτων.

Αν η τότε Βουλή διελύετο και πηγαίναμε στις επόμενες εκλογές χωρίς να διατυπωθεί κατηγορία, θα αμνηστεύαμε τον Κοσκωτά. Και είχαμε βέβαια την λυσσαλέα αντίδραση – ιδιοτελή βέβαια αντίδραση – των Μέσων Ενημέρωσης, αλλά και την γνήσια λαϊκή αντίδραση – αντίδραση ενός κόσμου ο οποίος είχε ξεσηκωθεί πλέον. Είχαν μεσολαβήσει και όλα εκείνα τα άλλα, το «δωράκι» των 500 εκατομμυρίων, τα γνωστά, η λεηλασία του Κράτους από το ΠΑΣΟΚ. Η πίεση του κόσμου ήταν πάρα πολύ μεγάλη, να μην αφήσουμε να παραγραφεί το συγκεκριμένο αδίκημα -  αδίκημα υπαρκτό. Απ’ εκεί και πέρα, τα πράγματα πήραν τον δρόμο τους.

 

# Δηλαδή πώς;

Σχηματίσαμε μιαν Κυβέρνηση με την Αριστερά, με σκοπό να ολοκληρώσει την εθνική συμφιλίωση ψηφίζοντας ορισμένους νόμους καθολικής αποδοχής – νόμους οι οποίοι ψηφίσθηκαν και από τους 300, τους ψήφισε και το ΠΑΣΟΚ – και ταυτόχρονα να κινήσει την διαδικασία, ώστε να παραπεμφθούν οι υπαίτιοι. Εκεί τέθηκε και το θέμα, αν πρέπει να παραπέμψουμε και τον Ανδρέα ή όχι.

 

# Καλά, και οι άλλοι που παραπέμφθηκαν – η Βάσω ή ο Τσοβόλας – περιθωριακή εμπλοκή δεν είχαν;

Κοίταξε, κυρίως υπεύθυνος ήταν ο Μένιος. Η μεγάλη άλλωστε τύχη του Παπανδρέου – ηθικά, θα ήταν αλλιώς κουρέλι – ήταν ότι πέθανε ο Κουτσόγιωργας. Όταν ο Αντιπρόεδρός σου δικαζόταν 10 χρόνια φυλακή –  και ο Μένιος θα καταδικαζόταν, με μαθηματική βεβαιότητα, η ενοχή του ήταν αποδεδειγμένη, γι αυτό και ήταν όντως «βρώμικο» το ΄89 – τι σημασία είχε αν θα δικαζόταν ο ίδιος ή όχι; Δεν ενδιέφερε…

Πράγματι, η προσωπική ευθύνη του Ανδρέα ήταν πιο θολή.

 

# Ευθύνη ανοχής.

Την εποχή εκείνη ήταν όντως άρρωστος. Εδεχθη το δικαστήριο ότι τα λεφτά έφθασαν μέχρι το Καστρί: το εδέχθη αυτό και η μερίδα δικαστών που τον αθώωσε. Αλλά δεν επείσθη ότι είχε και ο ίδιος [ο Ανδρέας] συμμετοχή. Ήταν όμως κατεξοχήν  μια περίπτωση όπου εβεβαιώθη το σκάνδαλο – και υπ’ αυτήν την έννοια υπήρξε «βρώμικο» το ΄89. Αλλά και σ’ αυτήν την περίπτωση ο κόσμος έχει τελείως εσφαλμένη αντίληψη…

Έτσι πάντως φθάσαμε στην παραπομπή του Ανδρέα – και στην δίκη. Και στις δεύτερες εκλογές…

 

Ο σχηματισμός και η δράση της Κυβέρνησης Ζολώτα

# Πού ούτε κι αυτές κατέληξαν, οριστικά

… Οι οποίες δεύτερες εκλογές έδωσαν ένα αποτέλεσμα που ουδείς το ανέμενε. Το ΠΑΣΟΚ, αντί να χάσει κέρδισε. Ήταν ένα γεγονός το οποίο κανείς δεν μπορούσε να αγνοήσει: επρόκειτο για ένα κόμμα συμπαγές, το οποίο ξεπερνούσε το 40%.

 

# Και άρα δεν μπορούσε να αγνοηθεί με τίποτε…Όμως, εν τω μεταξύ, τι είχε απομείνει από την οικονομία;

Να το δούμε. Μετά το «Τσοβόλα, δώστα όλα!», η Ελλάς είχε φθάσει στο έσχατο όριο προ της χρεοκοπίας. Εδώ θα πρέπει να πω κάτι ιδιαίτερα ενδιαφέρον για το πώς αντέδρασε η Ευρώπη. Εκείνη την εποχή, βέβαια, δεν υπήρχαν οι θεσμοί που υπάρχουν σήμερα: υπήρχε όμως Ευρώπη, η οποία παρακολουθούσε. Εγώ είχα εξαρχής ακολουθήσει μια συνεπή Ευρωπαϊκή πολιτική…

 

# Δηλαδή;

Είχα κερδίσει την εμπιστοσύνη της Ευρώπης πρωτύτερα. Είχαν γίνει, θυμίζω, ορισμένες απάτες τότε με τα κοινοτικά κονδύλια…

 

 

# Καλαμπόκια και τέτοια;

… κι εγώ παρέπεμψα στην Δικαιοσύνη και εδίκασα υπουργούς, που είχαν εξαπατήσει την Ευρώπη και έλαβαν επιδοτήσεις τις οποίες δεν εδικαιούμεθα. Ήμουν κατεξοχήν Ευρωπαίος ηγέτης, που είχε κύρος στην Ευρώπη. Ο Ντελόρ ήταν όμως σοσιαλιστής – και οι σοσιαλιστές έχουν μεγάλη αλληλεγγύη μεταξύ τους, είναι σαν τους Εβραίους. Ο Ντελόρ ήθελε λοιπόν να βοηθήσει τον Ανδρέα. Θυμούμαι που στις αρχές του΄89, όταν πλέον πλησιάζαμε προς τις εκλογές, εζήτησα να πάω στην Ευρώπη – άλλωστε μην ξεχνούμε ότι εγώ ήμουν εκείνος που είχε διαπραγματευθεί και την ένταξη στην τελική της φάση ως υπουργός Εξωτερικών, είχα λοιπόν συνεργασθεί καλά μαζί τους. Απεφάσισα λοιπόν να πάω στις Βρυξέλλες, πήρα μαζί και τον Τίμο Χριστοδούλου που ήταν τότε [στην Ευρωβουλή]. Πήγαμε λοιπόν με τον Τίμο και είχαμε μια συνάντηση που δεν την φαντάζεσθε! Ο Ντελόρ ήταν τόσο αντιπαθής, όσο μόνον ένας Γάλλος μπορεί να είναι. Μας είδε απολύτως εχθρικά. Εγώ του είπα: «Κύριε Πρόεδρε, εγώ ήλθα να σας ρωτήσω εάν ξέρετε τι γίνεται αυτήν την ώρα στην Ελλάδα. Και να σας πω πώς εγώ εκτιμώ την κατάσταση στην Ελλάδα». Του έκανα λοιπόν την ανάλυση, του εξήγησα την κατάσταση: «Από εδώ και πέρα, τι θα κάνετε και τι δεν θα κάνετε, δική σας ευθύνη! Εγώ ήρθα μόνον για να ξέρω ότι ξέρετε». Χωρίσαμε ψυχρά, ο Ντελόρ δεν έκανε απολύτως τίποτε. Επιστολή έστειλε αργότερα…

 

# Επί Κυβερνήσεως Ζολώτα!

Ακριβώς, έστειλε επιστολή επί Ζολώτα. Πράγμα που δείχνει πως μερικές φορές η Κοινότητα μετέχει στην ευθύνη για την πορεία της Ελλάδος προς τον όλεθρο και την υπερχρέωση. Έτσι, όταν φθάσαμε την δεύτερη φορά να μην έχουμε τι να κάνουμε…

 

# Σε αδιέξοδο δηλαδή…

… τότε, εγώ κατάφερα να κάνω μιαν Οικουμενική Κυβέρνηση με πρόεδρο Ξενοφώντα Ζολώτα.

 

# Ήταν κατάλληλος για τα δύσκολα;

Να σας πω. Δεν είχε προσωπικότητα ισχυρή. Και ταυτόχρονα ήταν και ο ίδιος επιρρεπής προς λαϊκισμό. Ήταν παλιός σοσιαλιστής, της παρέας του Καραμανλή στην Κατοχή.

 

# …. Και με το βιβλίο, άλλωστε «…………..»

Ο Ζολώτας δεν ήθελε να πάρει μέτρα σκληρά. Ταυτόχρονα, είχαμε και τον Ανδρέα από την δική του πλευρά, αλλά και την Αριστερά, οι οποίοι δεν δέχονταν ευχαρίστως σκληρά μέτρα διότι επέκειντο εκλογές. Λογικό ήταν.

 

# Εξ ορισμού προεκλογική η Κυβέρνηση!

Ο Ανδρέας μάλιστα είχε κάνει μια πρόταση που ήταν λογική. Να κάνουμε μια Κυβέρνηση 2ετίας και τότε, εντέλει, να πάρουμε τα μέτρα! Εγώ βέβαια δεν μπορούσα να δεχθώ κάτι τέτοιο, η Ελλάς χρειαζόταν μια Κυβέρνηση πλειοψηφίας, στην άλλη εκδοχή μοιραίως θα γίνονταν συμβιβασμοί… Πάντως, παρόλα αυτά, η Κυβέρνηση εκείνη πέτυχε αξιόλογα πράγματα.

# Όπως;

Η άποψις ότι «η Κυβέρνηση Ζολώτα απέτυχε» είναι τελείως ανακριβής. Η Κυβέρνηση Ζολώτα πέτυχε πράγματα όπως να κλείσει τις προβληματικές: αντιπροσώπευαν περίπου 50% του ευρύτερου δημόσιου τομέα – και ήταν ό,τι χειρότερο, ό,τι πιο επικίνδυνο διότι ανταγωνίζονταν τις υγιείς επιχειρήσεις. Κλείσαμε τις προβληματικές, απολύσαμε 13.000 ανθρώπους.

 

# Επί Ζολώτα, αυτά;

Μάλιστα. Με τον Ανδρέα στην Κυβέρνηση, και με Γεννηματά υπουργό Συντονισμού και με συμμετοχή του ΚΚΕ! Τότε μάλιστα επειδή αυτό που κάναμε – να απολύσουμε χιλιάδες ανθρώπους – δεν μου άρεσε, επρότεινα να τους γλυκάνουμε κάπως το χάπι δίνοντας τους τριπλή την αποζημίωση. Πράγματι, έτσι αρχίσαμε. Έρχεται όμως ο Χαρίλαος και μου λέει: «Πρόεδρε, το βρίσκεις σωστό αυτό, επειδή αυτοί είναι επώνυμοι να έχουν αυτήν την μεταχείριση;» «Έχεις δίκιο Χαρίλαε», του είπα. Και το καταργήσαμε αυτό, τους απολύσαμε τους πολλούς με την κανονική αποζημίωση του ν. 2190. Και σήμερα, δεν τολμούν να μιλήσουν καν για απόλυση στον ευρύτερο δημόσιο τομέα! Τόση πρόοδο είχαμε κάνει εκείνα τα χρόνια, πριν κερδίσω τις εκλογές και κάνουμε Κυβέρνηση δική μας.

 

# Δημοσιονομικά, πώς πήγε; Με Σαμαρά υπουργό Οικονομικών…

Όχι, υπουργός ο Σαμαράς ήταν στο Οικονομικών την πρώτη φορά

 

# Επί Τζαννετάκη;

Ακριβώς. Επί Ζολώτα είχε δώσει το Συντονισμού στον Γεννηματά, το Οικονομικών στον Σουφλιά. Είχαμε φτιάξει δίδυμα.

 

# Αλληλοελέγχου;

Όχι, αλληλοσυμπλήρωσης. Ένα άλλο που είχε φτιάξει δίδυμο σημαντικό ήταν στο Εθνικής Αμύνης.

 

# Δηλαδή;

Τζαννετάκης υπουργός και ο σημερινός Πρόεδρος της Δημοκρατίας Αναπληρωτής υπουργός. Μάλιστα, ο τελικός λόγος που έρριξα την Κυβέρνηση – με βάση το άρθρο που λέει ότι πάμε σε εκλογές αν δεν μπορούμε να εκλέξουμε Πρόεδρο: ψηφίσαμε λευκό τρεις φορές, και πήγαμε σε εκλογές – ήταν ότι είχαμε συμφωνήσει, από  αυτήν την Κυβέρνηση να προκύψουν ορισμένα καλά για τον τόπο, και ένα πολύ ωφέλιμο θα ήταν να συμφωνήσουμε για την ηγεσία των Ενόπλων Δυνάμεων. Έκανα λοιπόν μια πρόταση προς την οποία συνεφώνησαν όλοι: θα βάζαμε τον Βερυβάκη Α/ΓΕΕΘΑ, είχαμε συμφωνήσει τους Αρχηγούς ΓΕΣ και ΓΕΝ, είχαμε δε συμφωνήσει για έναν ΠΑΣΟΚτζή Α/ΓΕΑ. Δυστυχώς ο Ανδρέας το τίναξε στον αέρα, οπότε είπα κι εγώ «πάμε σε εκλογές να τελειώνουμε!». Επ’ αυτού, υπάρχει και κατάθεση του μακαρίτη του Τζαννετάκη.

Κι έτσι πήγαμε στις εκλογές, οπότε και κερδίσαμε 150 έδρες.

 

# Ισον;

Συν μια του Στεφανόπουλου,ο Στεφανόπουλος μου τον παρεχώρησε αλλά ο ίδιος προτίμησε να έλθει μόνος και να προσχωρήσει στην Ν.Δ. και βρέθηκα με 151. Εκέρδισα – σίγουρα θα κέρδιζα, διότι υπήρχε μια τελείως αντισυνταγματική διάταξη στον νόμο Κουτσόγιωργα – την έδρα της Κέρκυρας…

 

# Πώς αυτό;

Προεβλέπετο ότι τα υπόλοιπα των μονοεδρικών δεν θα υπελογίζοντο πουθενά! Το τι είχε κάνει ο Μένιος σ’ αυτόν τον νόμο ήταν ασύλληπτο… Πάντως κέρδισα μιαν ακόμη έδρα, και είχαμε πλέον 152 έδρες. Με 47,8% σε ψήφους.

 

# Και με τι κλίμα ανοχής;

Με απόλυτο κλίμα ανοχής. Αλλά με μιαν οικονομία  που βρισκόταν στα πρόθυρα πλέον της κατάρρευσης. Η Ελλάς ήταν χρεοκοπημένη…

 

# Δηλαδή η εποχή Ζολώτα δεν μπόρεσε να κάνει κάτι επαρκές …

Η εποχή Ζολώτα συντήρησε τα πράγματα, δεν έκανε όμως επαρκείς τομές

 

# Ο Ζολώτας ανακουφίστηκε όταν έφυγε;

Τα είχα καλά και με τον Καραμανλή, τάχε καλά και με τον Ανδρέα…

 

# Το επεδίωκε, άλλωστε!

Τάχε καλά και μαζί μου, που ήμουν και μαθητής του.

Αφήστε ένα σχόλιο