Επωάζεται ένας νοσταλγικός ριζοσπαστισμός;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 03/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Η ανακοίνωση του Μάικλ Μπλούμπεργκ ότι προτίθεται να διεκδικήσει το χρίσμα των Δημοκρατικών για τις Προεδρικές εκλογές του 2020 στις ΗΠΑ (απέναντι στον πλην ατυχήματος, βέβαιο Ντόναλντ Τραμπ των Ρεπουμπλικάνων) είναι πιθανόν να βγάζει οριστικά από τον ανταγωνισμό στους Δημοκρατικούς ανθρώπους σαν τον Μπέρνι Σάντερς και τον Τζο Μπάιντεν, αν μη την Ελίζαμπεθ Ουώρρεν. («Βρέθηκε επιτέλους και ένας πλουσιότερος από τον Τραμπ, με ΝεοΥορκέζικη βάση και αυτός»). Έναν ωκεανό προς Ανατολάς, ο Μπόρις Τζόνσον βρίσκεται στην τελική ευθεία επικράτησης απέναντι στους Εργατικούς με τον Τζέρεμι Κόρμπιν (μόνον που ο Τζόνσον χρειάστηκε να…. παρακαλέσει τον Ντόναλντ Τραμπ να μην καταστήσει πολύ ορατή την υποστήριξή του στους Συντηρητικούς!).

 

Η δίδυμη αυτή πίεση προς τους αριστερότερα του πολιτικού φάσματος ευρισκόμενους υποψήφιους στις ΗΠΑ (Ουώρρεν και πάντως Σάντερς μέσα στους Δημοκρατικούς, αλλά κυρίως απέναντι στον οδοστρωτήρα Τραμπ) και στην Βρετανία (οι δημοσκοπήσεις συνεχίζουν να δίνουν ευρύ προβάδισμα στον Τζόνσον 10 μέρες πριν τις κάλπες της 13ης Δεκεμβρίου), έχει πάντως μιαν ενδιαφέρουσα «παρενέργεια». Σε μια εποχή στροφής προς τα δεξιά/κεντροδεξιά, άφησε να επανεμφανισθούν ριζοσπαστικά στοιχεία στα προγράμματα βασικών κομμάτων στα αριστερά.

 

Η Ελίζαμπεθ Ουώρρεν ζητά – Accountable Capitalism Act – 40% αντιπροσώπευση των εργαζομένων στις εταιρείες με τζίρο άνω του δισεκατομμυρίου, συν περιορισμό των αμοιβών των ανώτατων στελεχών. προτείνει «σπάσιμο» των μεγάλων τεχνολογικών εταιρειών τύπου Facebook ή Apple, ή Microsoft. δηλώνει οπαδός της αύξησης του κατώτατου μισθού. κυρίως όμως προτείνει αύξηση του ανώτατου φορολογικού συντελεστή που μειώθηκε επί Τραμπ («στα επίπεδα της ανοχής Κλίντον»).

 

Προσοχή! Όλα αυτά στις ΗΠΑ… Διόλου παράξενο που ο Μαρκ Ζάκεμπεργκ/Facebook τον θεωρεί «υπαρξιακό κίνδυνο», που σημαντικοί τραπεζίτες «πανικοβάλλονται».

 

Η διάβαση του Ατλαντικού τα κάνει αυτά να φαίνονται χλωμές τοποθετήσεις. Ο Τζέρεμι Κόρμπιν προτείνει αύξηση φόρων για τα εισοδήματα άνω των 80.000 στερλινών και «επίφορο υπερβολικών εισοδημάτων» για τα άνω των 330.000. θέλει αναστροφή των μεγάλων ιδιωτικοποιήσεων της «Θατσερικής επανάστασης» της δεκαετίας του ΄80, με επανεθνικοποίηση της κοινής ωφέλειας. συν δωρεάν ευρυζωνική σύνδεση «σε κάθε σπίτι», την στιγμή που η ΒΤ εξασφαλίζει μόνον 10% τέτοια σύνδεση (έναντι 75% της Telefonica/Ισπανία ή 97% της JTT/Ιαπωνία).

 

Μπορεί στην ηπειρωτική Ευρώπη η συζήτηση για Rot/Rot/Gruen, δηλαδή για αριστερόστροφη συμμαχία Σοσιαλδημοκρατών, Αριστεράς και Πρασίνων να έχει ξεκινήσει, μπορεί στην Γερμανία το ίδιο το SPD να στρέφεται προς τα αριστερά (αμφισβητώντας την ιερή αγελάδα των πλεονασματικών προϋπολογισμών) και να διακυβεύει την Κυβέρνηση Συνασπισμού στο Βερολίνο, πλην όμως ριζοσπαστικές ιδέες όπως εκείνες που επωάζονται πέρα από την Μάγχη και τον Ατλαντικό, βέβαια χωρίς πιθανότητα άμεσης επικράτησης, δεν συγκρίνονται.

 

Αφήστε ένα σχόλιο