Ένα παράδοξο συναπάντημα

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 04/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Το σκηνικό αρκετά γνώριμο: το 30ο Συνέδριο του ΕλληνοΑμερικανικού Επιμελητηρίου, με το επίσης γνώριμο μενού της παρέλασης όλων των υπουργών και κυβερνητικών συντελεστών. Είναι άλλωστε και ξεκίνημα της νέας Κυβέρνησης που, έτσι καθώς ταλανίζεται στο εξωτερικό σκέλος, με Προσφυγικό/Μεταναστευτικό και με Τουρκική επιθετικότητα πέρα από κάθε προηγούμενο, χρειάζεται λίγην αυτοπεποίθηση στα οικονομικά που δείχνουν υπό έλεγχο.

 

Θα τείναμε να ξεχωρίσουμε το σετ τοποθετήσεων που αφορούσαν τον τραπεζικό τομέα, με τον υφυπουργό Οικονομικών Γιώργο Ζαββό και τον Διοικητή ΤτΕ Γιάννη Στουρνάρα να τοποθετούνται – πλέον – με συγκλίνοντα τρόπο για το ζήτημα των «κόκκινων δανείων», για την υπόσχεση του Σχεδίου «Ηρακλής» και για την ανάγκη να πάμε παραπέρα ακόμη (μαζί και με την απορρόφηση του αναβαλλόμενου φόρου. Δεν διαφοροποιήθηκαν άλλωστε και οι επικεφαλής των συστημικών τραπεζών, άριστα γνωρίζοντας και συνειδητοποιώντας ότι η επόμενη σειρά προαπαιτούμενων μετά την 4η Έκθεση ΜεταΜνημονιακής Παρακολούθησης εκεί ακριβώς επικεντρώνεται. αλλά και τα ερχόμενα stress tests βρίσκονται σε απόσταση αναπνοής.

 

Ο Διοικητής της ΤτΕ υπήρξε υποστηρικτικός των προοπτικών της οικονομίας για το 2020, καθώς ναι μεν για φέτος έκανε λόγο για ανάπτυξη 1,9% και για την ερχόμενη χρονιά για 2,4%-2,5%, όμως θεώρησε ότι η τόνωση της εγχώριας κατανάλωσης (και μαζί κάποια επαναφορά του τραπεζικού συστήματος) θα κάνει την Ελληνική οικονομία να αντισταθεί στις πιθανότητες αναταραχής της διεθνούς σκηνής.

 

Όμως, στην ομήγυρη του Συνεδρίου του Ελληνοαμερικανικού μπορούσε κανείς να συναπαντήσει και μια απροσδόκητη παρουσία. Αυτή δεν ήταν άλλη από έναν χαιρετισμό/ευχή του Οικονομικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου προς το Συνέδριο – θυμίζουμε: «Greek Economic Summit-Turning the odds» η στόχευσή του. Και μην φαντασθείτε ότι επρόκειτο για έναν παραδοσιακό, τυπικό, πανηγυρικό χαιρετισμό. Διότι ο πατριαρχικός χαιρετισμός, ξεκινώντας από την διαπίστωση ότι «η οικονομία έχει ηθική διάσταση» , προχωρούσε στο ότι «επηρεάζει κατά τρόπον άμεσο την ύπαρξη και την συνύπαρξη των ανθρώπων, τον ψυχισμό και τις σχέσεις τους, την ποιότητα ζωής τους, την καθημερινότητα […]».

 

Στην συνέχεια του πατριαρχικού λόγου, εύρισκε κανείς την προσγειωμένη παραδοχή ότι «η Εκκλησία και η παράδοσή της δεν διαθέτουν έτοιμες απαντήσεις για τα οικονομικά προβλήματα […] που χαρακτηρίζονται από ρευστότητα και αμφισημία». Αναγνωρίζοντας επιπλέον ότι «ευχολόγια και ηθικισμοί δεν είναι δυνατόν να οδηγήσουν σε λυσιτελείς αποφάσεις και λύσεις».

 

Γι αυτό, δεν έκανε περισσότερο από το να «καλέσει τους υπευθύνους να κατανοήσουν ότι οι βασικές αρχές της κοινωνικής δικαιοσύνης, του κοινού καλού, της αλληλεγγύης και της αειφόρου ανάπτυξης […] εξασφαλίζουν κοινωνική ειρήνη και συνοχή και σεβασμό του φυσικού περιβάλλοντος». (Εδώ, ο λόγος Βαρθολομαίου θύμιζε παλιότερες εποχές, τότε που η κινητοποίησή του για την οικολογία του είχε δώσει το προσωνύμιο «ο Πράσινος Πατριάρχης»).

 

Θα μπορούσε κανείς να σταθεί εδώ. Όμως, η συνέχεια ήταν ακόμη πιο ενδιαφέρουσα: ήταν μια έκκληση «να συμβάλουν οι θρησκείες, οι ιστορικές αυτές μεγάλες δυνάμεις του πνεύματος, στην προστασία του «πολιτισμού της ανθρωπότητας» που αποτελεί – μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, τους στυγνούς ολοκληρωτισμούς, το Ολοκαύτωμα και την πρωτοφανή βία – η Οικουμενική Διακήρυξη των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου». Μια έκκληση για «συγκρότηση μιας κοινωνίας αλληλεγγύης, υπερβαίνουσα τον φονταμενταλισμό, ο οποίος στην εποχή μας δυσφημίζει την θρησκευτική εμπειρία». Εναντιώνεται, δε, ο λόγος του Βαρθολομαίου στην ταύτιση της Ορθοδοξίας «με κλειστότητα στην αδιαφορία για την ιστορία και τον κόσμο, με μυστικισμούς, άγονη πνευματικότητα και λατρευτικό μονισμό» . Και καταλήξει ότι «κλήση και αποστολή της Εκκλησίας δεν είναι να απορρίπτει και να δαιμονοποιεί τον κόσμο, αλλ’ ούτε και να εκκοσμηκεύεται η ίδια».

 

Πήραμε την ελευθερία να μεταφέρουμε σε δημοτική το κείμενο Βαρθολομαίου. Θεωρούμε ότι η ιδέα να διατυπωθούν αυτές/τέτοιες σκέψεις στους συνέδρους του «Turning the odds» είχε αληθινά κάτι να πει. Πέρα από το συνεδριακά αναμενόμενο, πάντως…

 

Αφήστε ένα σχόλιο