Λονδίνο-Παρίσι-Βερολίνο-Αθήνα και Πεκίνο

Δημοσιεύτηκε από economia 09/12/2019 0 Σχόλια άρθρα,

Οικονομική Επιθεώρηση, Δεκέμβριος 2019, τ. 989

ΓΡΑΜΜΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΚΔΟΤΡΙΑ της Αλεξάνδρας Κ. Βοβολίνη

 

 

 

 

 

Αγαπητοί μου Αναγνώστες,

 

Καθισμένη αναπαυτικά στο Eurostar, που ενώνει το Λονδίνο με το Παρίσι μέσα σε δύο ώρες πια τρέχοντας με ταχύτητα 300 χιλιομέτρων την ώρα, αναλογίζομαι την αγγλογαλλική συνεργασία που χρειάστηκε για την πραγματοποίηση αυτού του γιγαντιαίου τεχνικού έργου, που συμπληρώνει φέτος 30 χρόνια λειτουργίας. Ειρωνεία της τύχης η σημερινή συγκυρία με την επικείμενη έξοδο της Βρετανίας από την ευρωπαϊκή αγκαλιά συνεργασίας.

 

Στο κατώφλι λοιπόν του νέου χρόνου, βρισκόμαστε και πάλι σε κρίσιμη καμπή από πολλές απόψεις.

 

Η Ευρωπαϊκή Ένωση βρίσκεται σε φάση αμηχανίας, με τα ερωτηματικά για την πορεία της να συσσωρεύονται απειλητικά στον ορίζοντα, ακριβώς τη στιγμή που η νέα ηγεσία της Ευρωπαϊκής Επιτροπής αναλαμβάνει καθήκοντα. Την ώρα που γράφονται αυτές οι γραμμές περιμένουμε τη διεξαγωγή των βρετανικών εκλογών και την εξέλιξη της τραγελαφικής, προς το παρόν, εξέλιξης του Brexit, που δεν είναι καν βέβαιο πως, οποιοδήποτε σχήμα κι αν προκύψει από τις κάλπες, θα οδηγήσει σε βιώσιμη συμφωνία.

 

Σήμερα που συμπληρώνονται 30 ολόκληρα χρόνια από την πτώση του Τείχους του Βερολίνου, η Γερμανία βρίσκεται αντιμέτωπη με προβλήματα ύφεσης. Ο πρόεδρος της Γαλλίας, από την άλλη, εξωτερικεύει απόψεις που αγγίζουν τον εθνικισμό για ψηφοθηρικούς λόγους και επιτίθεται φραστικά στο ΝΑΤΟ, παραμονή της Συνόδου Κορυφής (3-4 Δεκεμβρίου). Το γαλλικό βέτο στην έναρξη διαπραγματεύσεων με τη Βόρεια Μακεδονία και την Αλβανία ήταν ένα πολύ δυσάρεστο χτύπημα στην απαραίτητη διεύρυνση της ΕΕ στον ευαίσθητο χώρο των Δυτικών Βαλκανίων. Την ίδια ώρα, περιμένουμε δείγματα γραφής από την παλιά μας γνώριμη ως υπουργό Οικονομικών της Γαλλίας (όταν το ΔΝΤ βρισκόταν υπό τη διεύθυνση του Ντομινίκ Στρος Καν, τον οποίο εν συνεχεία διαδέχτηκε) Κριστίν Λαγκάρντ στη θέση του ανθρώπου που έγραψε ιστορία στην ΕΚΤ, του Μάριο Ντράγκι.

 

Η έλλειψη συμβατότητας των εμπορικών κανόνων της κινεζικής αυτοκρατορίας με τους σφιχτούς κανονισμούς της Ευρωπαϊκής Ένωσης, που μπορεί να επηρεάσει άμεσα τις στενές σχέσεις που έχει ήδη αναπτύξει η χώρα μας σε μεγάλο βαθμό, όπως και ο νέος εμπορικός πόλεμος που έχει κηρύξει ο πάντα απρόβλεπτος πρόεδρος των ΗΠΑ είναι δύο ακόμη αγκάθια στο παγκόσμιο σκηνικό. Και φυσικά, οι αμερικανικές εκλογές του 2020 προσθέτουν ακόμη μεγαλύτερη αβεβαιότητα.

 

Όλες αυτές οι παράμετροι επηρεάζουν μοιραία και την πάντα εσωστρεφή μας χώρα, όπου βρίσκονται σε εξέλιξη έντονες ζυμώσεις στο πολιτικό πεδίο. Στην προσπάθειά της, όμως, η νέα κυβέρνηση να δείξει σύντομα έργο με θετική αποτίμηση, η κυβερνητική βιασύνη να τα λύσει όλα δεν ωφελεί. Ο αναπτυξιακός νόμος, με διατάξεις εν πολλοίς οργανωτικού χαρακτήρα, θυμίζει παλιότερες ανάλογες προσπάθειες: θα κριθεί κι αυτός στην πράξη, όπως κάθε σύστημα που υπόσχεται απλοποίηση διαδικασιών. Το φορολογικό πάλι νομοσχέδιο, με σειρά μειώσεων φόρων, κυρίως προς τις επιχειρήσεις, θέτει ένα νέο στοίχημα.

 

Τις μέρες αυτές κυκλοφόρησε από τις εκδόσεις μας ένα ιδιαίτερα χρήσιμο βιβλίο του πάλαι ποτέ εκπροσώπου του ΔΝΤ στην Ελλάδα Μπομπ Τράα με τίτλο Το σχέδιο του Οδυσσέα: Το μεγάλο ταξίδι προς ένα βιώσιμο χρέος . Το βιβλίο αυτό μπορεί να συμβάλει στην αξιολόγηση των απαραίτητων βημάτων για τη μονιμότερη έξοδο της χώρας από την κρίση. Μαζί με τα προηγούμενα πρόσφατα βιβλία μας, δηλαδή του Θ. Παπανδρόπουλου για τη μαχητική αρθρογραφία του Γιάννη Μαρίνου με τίτλο Ακατάλληλο για στρουθοκάμηλους: Ο Γιάννης Μαρίνος στη μάχη για την αποτροπή της χρεοκοπίας της χώρας , το βιβλίο του Γερούν Ντάισελμπλουμ Η κρίση του ευρώ: Η ιστορία εκ των έσω σε Ευρώπη, Ελλάδα και Κύπρο , με την πείρα του προέδρου του Eurogroup για την ευρωπαϊκή κρίση, και το χαρακτηριστικό της εποχής της ευμάρειας σπαρταριστό βιβλίο του Θεόδωρου Πάγκαλου Τα φάγαμε όλοι μαζί... και συνεχίζουμε να τα τρώμε , το υλικό που προσφέρεται σε όσους θέλουν να κάνουν αυτοκριτική, να σταθούν με αυτογνωσία μπροστά στα λάθη και να προβληματιστούν για το μέλλον είναι άφθονο. Σε όσους θέλουν απλώς να συνεχίσουν να εθελοτυφλούν και να συνεχίσουν την επιπόλαιη κριτική των άλλων, τα βιβλία αυτά είναι… ακατάλληλα.

 

Όπως και να ‘χει, δεν θα ήθελα να κλείσω αυτό το Σημείωμα χωρίς θερμές ευχές για Καλές Γιορτές και για καλό ξεκίνημα της νέας χρονιάς. Με τη βαθύτερη ευχή να έχουμε δικαίωση προθέσεων και προσδοκιών στην πράξη.

Αφήστε ένα σχόλιο