Μαζικοποίηση (πάλι;) σε Ιταλία (6000 σαρδέλες) και Γαλλία (συνταξιοδοτικό)

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 10/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Η Ιταλία είχαμε συνηθίσει να λέμε/να πιστεύουμε/να αποδεχόμαστε – κουρασμένη μετά τις δεκαετίες Μπερλουσκόνι, πολυδιασπασμένη μετά την άνοδο των 5 Αστέρων παράλληλα με την Λέγκα Σαλβίνι, με τις σκιές Χριστιανοδημοκρατίας και ΚΚ/Αριστεράς να φαντάζουν «παλιά πράγματα», πολύ απείχε από το να οργανώσει μαζικές εκδηλώσεις. Πολύ περισσότερο εκδηλώσεις αντίδρασης/αντίστασης στην Σαλβινική άνοδο, αλλά και στις συνήθεις συμπράξεις κατανομής της εξουσίας. Όταν όμως επρόκειτο, πριν είκοσι μέρες, να βρεθεί στην Μπολόνια (για τις εκλογές στην Περιφέρεια της – παραδοσιακά Αριστεράς – Εμίλια Ρομάνα) ο Σαλβίνι με το αντιμεταναστευτικό, ξενοφοβικό, ανερχόμενο (πάλι) κίνημά του, μια παρέα φίλων αποφάσισε να κινητοποιηθεί μέσω Facebook, μ’ ένα κάλεσμα να μαζευτούν άνθρωποι που ανησυχούν σε ατομική βάση. Ήταν οι «σαρδέλες», που μπόρεσαν να συγκεντρωθούν – διπλάσιοι από τον στόχο των 6.000, που τέθηκε προκειμένου να προσπεράσει την συγκέντρωση Σαλβίνι – στην Μπολόνια. Επειδή δε κάπως θα έμοιαζαν με την μνήμη των Πλατειών, οι «σαρδέλες» έσπευσαν να υιοθετήσουν τιμημένα σύμβολα της Αριστεράς με “Bella ciao”. και «Com’ è profondo il mare ” του Λούτσιο Ντάλλα. Και να καλούν, εν συνεχεία για ακόμη μεγαλύτερες συγκεντρώσεις σε Φλωρεντία (40.000), Μιλάνο (25.000), ήδη στόχος για 60.000 κόσμο στην Ρώμη.

 

 Εντελώς διαφορετική ρίζα έχει η – ακόμη πιο μαζικοποιημένη, αφού την περασμένη Πέμπτη συγκέντρωσε πάνω από τις 500.000 διαδηλωτές ανά την χώρα – αντιπαράθεση όσων, στην Γαλλία, αντιδρούν στην ασφαλιστική ΄μεταρρύθμιση που προωθεί η Κυβέρνηση του Προέδρου Μακρόν. Παρά τις  υποσχέσεις για «ένα πιο δίκαιο σύστημα» που όμως θα είναι «διαχρονικά βιώσιμο», και παρά την σπουδή του Εμμανουέλ Μακρόν και του πρωθυπουργού του Εντουάρ Φιλίπ να παρουσιάσουν τις προτάσεις του νέου συστήματος με πειστικότερο τρόπο, η κινηματική πίεση των άμεσα απειλούμενων (του δημοσίου τομέα, λόγος για τον οποίο οι σιδηροδρομικοί της SNCF και οι άνθρωποι του Μετρό της RATΡ έχουν παγώσει μεγάλο μέρος της κυκλοφορίας) κατάφερε να συνεγείρει και πολλούς απ’ όσους και τις ημέρες των «Κίτρινων Γιλέκων» είχαν φέρει ανάφλεξη στην Γαλλία. Ακόμη πιο σημαντικό: η κίνηση αυτή μαζών δείχνει μέχρι και να  αφυπνίζει τα εδώ και χρόνια ξέπνοα συνδικάτα…

 

Γαλλία και Ιταλία υποτίθεται ότι είναι μεσογειακές χώρες – όπως κι εμείς. Η μαζικοποίηση τους είχε λείψει. Σ’ εμάς;

 

Αφήστε ένα σχόλιο