Το Πράσινο Σχέδιο των Βρυξελλών στο μικροσκόπιο

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 12/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Έτσι όπως ξεκίνησε τον βηματισμό της η νεόκοπη Επιτροπή φον ντερ ΛάΙεν (vdL Commission), έστω με δυο μήνες καθυστέρηση και πολλούς μήνες αναταραχή, έχει ενδιαφέρον να καταγράψει κανείς ότι η πρώτη της μεγάλη – ή: προσδοκώμενη να θεωρηθεί μεγάλη – κίνηση πολιτικής ήταν να προωθήσει μια Ανακοίνωση/Communication «για το Ευρωπαϊκό Πράσινο Σχέδιο». Είναι δε αυτή η επίσημη ονομασία, προδήλως σχεδιασμένη ώστε να παραπέμπει στο Ρουζβελτιανό New Deal, “European Green Deal”.

 

΄Ηδη από προσχέδιο αυτού του κειμένου, που παρουσιάστηκε χθες επισήμως, με το οποίο η Επιτροπή vdL θέλει να ταυτισθεί στο ξεκίνημά της το πράγμα είχε ενδιαφέρον. Αν μη τι άλλο, εμφανίζει το εύρος και την φιλοδοξία κίνησης που θα προσδοκούσε κανείς για ένα ξεκίνημα πενταετίας – γιατί τόση είναι η θητεία, τόση θα είναι η προοπτική στην οποία η Επιτροπή αυτή θα κριθεί/ελπίζει/προσδοκά να κριθεί.

 

Επίσης ενδιαφέρον – για τους γνώστες των διαδικασιών – έχει ότι από το αρχικό προσχέδιο μέχρι την τελική ανακοίνωση οι τοποθετήσεις δεν μετακινήθηκαν: «το Green Deal ήρθε ήδη πακεταρισμένο».  Με επιχειρησιακό ύφος, θέτει τον πήχη ψηλά: μιλά για πολιτικές που θα φέρουν βαθιά αλλαγή/deeply transformative policies. Μέχρι την άνοιξη του 2020 – η συνήθης πρακτική Βρυξελλών: άμεση εξαγγελία και μετάθεση… - θα έχει υποβληθεί νομοθετική ρύθμιση που θα καθιστά νομική δέσμευση τον στόχο «ουδετερότητας σε επίπεδο κλιματικών συνθηκών» μέχρι το 2050. ενώ πλήρες επιχειρησιακό σχέδιο για 50% τουλάχιστον και προς το 55% μείωση των εκπομπών αερίων του θερμοκηπίου μέχρι το 2030. Συντονισμός των εθνικών σχεδίων για την ενέργεια και το κλίμα και προώθηση των εναλλακτικών/ανανεώσιμων μορφών ενέργειας αλλά και της αποτελεσματικής χρήσης των ενεργειακών πόρων είναι η ουσιαστική επιλογή: σε μετάφραση από το Eurospeak, δεν θα επιδιωχθεί αρμοδιότητα Βρυξελλών αλλά πλαισίωση εθνικών επιλογών.

 

«Κύμα ανακαίνισης» και κινητικότητα με μηδενικές εκπομπές είναι οι βασικοί πυλώνες που σχεδίου. Η αυτοκινητοβιομηχανία θα έχει ημέρες δόξης/δύσκολα τεχνολογικά στοιχήματα μπροστά της. Μην αγνοείται και η πρόταση για ομοιομορφοποίηση της χρέωσης χρήσης των δρόμων ανά την ΕΕ: οι εχθροί των διοδίων θα έχουν δύσκολες ημέρες! Τα όρια εκπομπών για τις αεροπορικές πτήσεις (χωρίς οικονομική επιβάρυνση) θα αναθεωρηθούν, ενώ και ο τομέας της Ναυτιλίας θα επιχειρηθεί να συνταχθεί το σύστημα εμπορίας εκπομπών/ETS .

 

Από κει και πέρα, μια πολιτική «από το χωράφι στο τραπέζι» για υγιεινό και ταυτόχρονα φιλοπεριβαλλοντικό αγροδιατροφικό σύστημα μπαίνει στις προτεραιότητες: ακούγεται αθώο και ευγενές και πράσινο κοκ, αλλά με δεδομένη την σημασία της ΚΑΠ για την συνολική Ευρωπαϊκή πολιτική, το μέτωπο αυτό έχει δόντια. Σε ένα ανάλογα φιλόδοξο κλίμα, μια λογική συνολικής αποφυγής των κλιματικών επιβαρύνσεων, αλλά και χρηματοδότησης μόνο των φιλοπεριβαλλοντικών επιλογών («πράσινοι προϋπολογισμοί, πράσινα δάνεια») θα έχουν πρώτη προτεραιότητα. Συν πολλή κινητοποίηση της Κοινωνίας των Πολιτών, συν ενημέρωση-ευαισθητοποίηση της κοινής γνώμης.

 

Επειδή κανένα Σχέδιο δεν πιάνει την φαντασία χωρίς νούμερα, ένα κοστολογικό πλαίσιο 3 τρις ευρώ - το 1 τρις από τον κοινοτικό προϋπολογισμό, τα υπόλοιπα ιδιωτικά, δανειακά, και με μόχλευση  -  ακούστηκε. (Όποιοι ζαλίζονται, ας θυμηθούν τα 12 τρις δολάρια του Μπέρνι Σάντερς, στην προεκλογική καμπάνια των ΗΠΑ…). Σε κάπως σοβαρότερη κατεύθυνση, τώρα: εκείνο που ίσως – ΙΣΩΣ – πετύχει το Green Deal της Επιτροπής vdL είναι να συνειδητοποιηθεί ότι ακριβώς τώρα, που το χρήμα διεθνώς είναι πάμφθηνο, είναι η μεγάλη ευκαιρία για ένα restart των οικονομιών που σκοντάφτουν – Γερμανία είπατε; - με επενδυτικό υπόβαθρο το πρασίνισμα της ανάπτυξης. Στοιχήματα με Γερμανούς, όμως, δεν βάζουμε…

 

Αφήστε ένα σχόλιο