Στην κρυστάλλινη σφαίρα ΗΠΑ-Κίνας, ΗΠΑ-Γερμανίας, ΗΠΑ – Κόσμου

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 16/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Δεν είναι δύσκολο να δεχθεί κανείς ότι οι Βρετανικές εκλογές και η οριστική δρομολόγηση του Brexit – με όλες τις συνέπειές της… - συγκέντρωσαν και θα κρατήσουν για καιρό την προσοχή όσων προσπαθούν να κοιτάξουν (τέλος της χρονιάς, αρχή της επομένης) στην κρυστάλλινη σφαίρα των προβλέψεων που θα τροφοδοτήσουν την συζήτηση περί διεθνούς οικονομίας. Μολαταύτα υπάρχουν μερικές εξελίξεις που καλό θα ήταν να μην μας φύγουν από τον ταλαιπωρημένο αναλυτικό ορίζοντα. Δείτε:

 

  • Ποτέ δεν μπορεί να είναι κανείς βέβαιος, όταν στην συζήτηση μπαίνει η Αμερική της περιόδου Ντόναλντ Τραμπ (“Τhe Donald”). Όμως στο μέτωπο του παρολίγον εμπορικού πολέμου δείχνει να προκύπτει μια νέα συναστρία. Για «Προκαταρκτική εμπορική συμφωνία», με άρση ή πάντως πάγωμα-προς-μείωση των τιμωρητικών δασμών που είχαν επιβάλει οι ΗΠΑ επί κινεζικών προϊόντων, γινόταν λόγος πριν το Σαββατοκύριακο – οπότε και έληγε μια από τις ενδιάμεσες προθεσμίες των κυλιόμενων διαπραγματεύσεων – από Κινεζικής πλευράς. Η Αμερικανική πλευρά (λέγε με Twitter του Τραμπ) μίλησε για «φανταστική/fantastic συμφωνία». Οι αγορές αναθάρρησαν. Όμως το ακριβές περιεχόμενο – αύξηση αγοράς αγροτικών προϊόντων ΗΠΑ από την Κίνα, πρόοδος στην προστασία πνευματικής ιδιοκτησίας – της εν λόγω συμφωνίας, έστω «πρώτης φάσης», δεν έχει ξεκαθαρίσει. Ούτε… η «επόμενη φάση» είναι σαφής.
     
  • Όμως, εν τω μεταξύ, μια νέα εμπορική συμφωνία – USMCA – πλησιάζει να ολοκληρωθεί, με επιψήφιση στο Κογκρέσο των ΗΠΑ, μεταξύ της χώρας αυτής, του Μεξικού και του Καναδά, η οποία θα αντικαταστήσει την NAFTA (το πρώτο θύμα της εποχής Τραμπ). Ήδη, πάντως, συμφωνία ΗΠΑ-Ιαπωνίας με περιορισμένες παραχωρήσεις (περικοπή δασμών σε κτηνοτροφικά προϊόντα εισαγόμενα στην Ιαπωνία από τις ΗΠΑ, αλλά και βιομηχανικών εξαγωγών Ιαπωνίας προς ΗΠΑ) παίρνει την θέση της συμφωνίας εμπορίου του Ειρηνικού, που είχε επίσης ανατινάξει η εποχή Τραμπ.
     
  • Ακόμη λιγότερη προσοχή έχει δοθεί, πάντως, στην διαφαινόμενη οριστική ρήξη «μεσαίας έντασης» στο μέτωπο των ενεργειακών διπλωματικών σχέσεων μεταξύ ΗΠΑ και Γερμανίας/Ευρώπης, με Ρωσία (φυσικά…) στο φόντο. Λίγους μόνο μήνες πριν την ολοκλήρωση και έναρξη λειτουργίας του NordStream 2, που θα ολοκληρώσει την ενεργειακή εξάρτηση της Κεντρικής Ευρώπης (και πάντως της Γερμανίας) από το ρωσικό φυσικό αέριο, η επιβολή Αμερικανικών κυρώσεων καθ’ όλων των εταιρειών που εμπλέκονται στην κατασκευή και λειτουργία του αγωγού πέρασε στο τελευταίο της στάδιο. Οι κυρώσεις προκάλεσαν ταραχή σε κατασκευαστικές αλλά και σε παρόχους υπηρεσιών και τεχνολογίας – μνήμες κυρώσεων Huawei. Η Ρωσική πλευρά (Gazprom) επιμένει ότι η κατασκευή ολοκληρώνεται ανεξαρτήτως κυρώσεων. Η Γερμανία (Heiko Maas) καλύφθηκε πίσω από την επίκληση της Ευρωπαϊκής ενεργειακής πολιτικής.
     
  • Νοτιότερα, Τουρκία με Ρωσία φθάνουν στα εγκαίνια έναρξης λειτουργίας του «αδελφού» σχήματος TurkStream, που επίσης απειλείται με κυρώσεις: οδηγεί ρωσικό φυσικό αέριο μέχρι Τουρκία. Όμως η συνέχεια του TurkStream, ο Balkan Stream που καλείται να φέρει το αέριο μέσω Βουλγαρίας σε Σερβία-Ουγγαρία-Αυστρία, δηλαδή σε δεύτερο κλάδο εξάρτησης της Κεντρικής Ευρώπης από Ρωσικό φυσικό αέριο, βρίσκεται σε μεσαίο στάδιο. Και εδώ απειλούνται «αδελφές» Αμερικανικές κυρώσεις.
     
  • Για να ολοκληρωθεί η εικόνα: ένα μικρό στοιχείο του ΜΟU Τουρκίας – Λιβύης, που διέλαθε της προσοχής, είναι ότι η Τουρκική πλευρά δεν απειλεί μόνον με σεισμικές έρευνες (άμεσα) και υποβρύχιες γεωτρήσεις (αργότερα) στην ΑΟΖ που διεκδικεί. Ήδη εξήγησε ότι κανένας υποθαλάσσιος αγωγός δεν νοείται να περάσει από την διεκδικούμενη ΑΟΖ. Απειλεί, έτσι, να «σκοτώσει» τον αγωγό Εast-Med. Ο οποίος ακριβώς έχει την (Αμερικανικής έμπνευσης) λογική άρσης της εξάρτησης της Ευρώπης από Ρωσικό φυσικό αέριο…
     

Αφήστε ένα σχόλιο