Το μέλλον στην εκπαίδευση της διοίκησης

Δημοσιεύτηκε από economia 16/12/2019 0 Σχόλια The Economist,

του Economist, τ. 2-8/11/2019

 

Έχουμε λάβει ένα αντίγραφο από πρόσφατο γράμμα προς έναν πρύτανη σχολής διοίκησης επιχειρήσεων:

 

31 Οκτωβρίου 2019

Αγαπητέ Κοσμήτορα Whiteboard,

 

Εκ μέρους του διοικητικού συμβουλίου της Σχολής Διοίκησης Επιχειρήσεων Gordon Gekko, σας γράφω έχοντας μια σφαιρική άποψη για το προσφιλές μας ίδρυμα. Υπάρχουν καλά και άσχημα νέα. Αρχικά, σας αξίζουν συγχαρητήρια. Υπό την ηγεσία σας, η Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Gordon Gekko ανακηρύχθηκε από τον Economist ως μια από τις 100 κορυφαίες σχολές διοίκησης επιχειρήσεων στον κόσμο.

 

Τα άσχημα νέα είναι πως το κορυφαίο μας κύρος κινδυνεύει λόγω των διαρθρωτικών προκλήσεων που αντιμετωπίζει το ίδιο το επιχειρηματικό μοντέλο της σχολής μας. Η ζήτηση βρίσκεται σε πτώση. Οι αιτήσεις για MBA έχουν μειωθεί κατά ένα τέταρτο. Σε ολόκληρη την Αμερική, οι αιτήσεις σε σχολές διοίκησης επιχειρήσεων βαίνουν μειούμενες συνεχώς τα τελευταία πέντε χρόνια. Ακόμα και στο Harvard, οι αιτήσεις έχουν μειωθεί αυτόν τον χρόνο κατά περίπου 6%.

 

Ένας λόγος είναι μια μείωση στους διεθνούς αιτούντες, πολλοί εκ των οποίων αποθαρρύνθηκαν από τις αντι-μεταναστευτικές Αμερικανικές πολιτικές. Αλλά πριν βιαστείτε να κατηγορήσετε όλους αυτούς τους απόφοιτους νομικών σχολών που βρίσκονται στις κυβερνητικές υπηρεσίες, ο μεγαλύτερος παράγοντας είναι το ότι χρεώνουμε πάρα πολλά. Το MBA κοστίζει σχεδόν διπλάσια από ότι κόστιζε πριν από μια δεκαετία, ενώ κανείς δεν πιστεύει πως παρέχουμε την διπλάσια αξία υπηρεσιών.

 

Επίσης αποτυγχάνουμε να ανταπεξέλθουμε στις τεχνολογικές εξελίξεις. Το χρονικό διάστημα που αφιέρωσα για να ολοκληρώσω το MBA μου στην καταπράσινη πανεπιστημιούπολη δίπλα στην πηγή του River Rand αποτέλεσε δύο από το καλύτερά χρόνια της ζωής μου. Παρ’ όλα αυτά, αρχίζω να πιστεύω πως η επίμονη υπεράσπιση σας σε μια στρατηγική φυσικής παρουσίας είναι προς την λάθος κατεύθυνση. Η διαδικτυακή εκπαίδευση διοίκησης επιχειρήσεων μπορεί να επιτύχει παγκόσμιας κλάσης πρωτοπορία σκέψης επίσης.

 

Χειρότερα, η σχετικότητα του προγράμματος σπουδών μας αμφισβητείται. Οι φοιτητές οι οποίοι περιφέρονται στις καθιερωμένες μας αίθουσες σήμερα δεν είναι οι δυναμικοί, Δαρβινικοί καπιταλιστές που συνήθιζαν να μοχθούν για τα πτυχία διοίκησης επιχειρήσεων. Οι σημερινοί φοιτητές μας έχουν μια τελείως διαφορετική αντίληψη, απαιτώντας από εμάς να ξεπεράσουμε τις παραδοσιακές μας διδαχές για την υπεροχή της αξίας των μετόχων  ενστερνιζόμενοι την αξία των εμπλεκόμενων μερών.

 

Προχωρώντας, χρειαζόμαστε τρείς προτεραιότητες. Πρώτον, να περιοριστούν τα κόστη. Το συνολικό κόστος για ένα MBA στο Στάνφορντ είναι 232,000$—εκτός των δικών μας δυνατοτήτων. Τα καταλύματα πέντε αστέρων, η γκουρμέ κουζίνα και άλλες παροχές στην πανεπιστημιούπολη μας είναι υπερβολικά. Το ίδιο ισχύει και για κάποια από τα πακέτα μας, παρόλο που δεν έχουμε παρασυρθεί όσο η Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων του πανεπιστημίου Κολούμπια, η οποία, όπως πρόσφατα αποκαλύφθηκε, πληρώνει πάνω από 420,000$ τον χρόνο σε έναν καθηγητή για να διδάσκει τρία μαθήματα τον χρόνο και 330,000$ σε μη μόνιμο χαμηλόβαθμο προσωπικό.

 

Αλλά αυτό είναι εύκολο. Θα έπρεπε επίσης να εκμεταλλευτούμε την τεχνολογία. Κάποιες σχολές προσφέρουν συνδυαστικά πτυχία, τα οποία συνδυάζουν τεχνικές δεξιότητες οι οποίες μαθαίνονται στην πανεπιστημιούπολη με την άνεση της ψηφιακής διανομής. H Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Questrom του πανεπιστημίου της Βοστόνης έχει ολοκληρώσει αυτή την διαδικασία και προσφέρει πλέον ολόκληρο το MBA στο διαδίκτυο μόλις για 24,000$. Εάν δεν υιοθετήσουμε αυτή τη μέθοδο θα μας κατατροπώσουν. Επιπλέον χρειάζεται να γίνουμε καλύτεροι στο να διδάσκουμε τεχνολογία. Το πρόγραμμα σπουδών μας θα έπρεπε να εστιάζει στις κοινωνικές δεξιότητες που επιθυμούν οι εργοδότες, να σχετίζεται με την τεχνητή νοημοσύνη και την ανάλυση δεδομένων. Είναι λογικό οι επιχειρήσεις να αναλαμβάνουν τέτοιες πρωτοβουλίες. Η Accenture μονάχα ξόδεψε 1 δις δολάρια για την εκπαίδευση προσωπικού εντός της εταιρείας· οι γίγαντες της Silicon Valley ξόδεψαν ακόμα περισσότερα. Αυτές οι επενδύσεις κανιβαλίζουν την εκπαίδευση στελεχών, η οποία είναι μια σημαντική πηγή εσόδων για εμάς.

 

Η πιο πολύπλοκη πρόκληση είναι να αντιμετωπίσουμε την αντίδραση ενάντια στον καπιταλισμό. Σαν μελλοντικοί Διευθύνοντες Σύμβουλοι, οι κατηγορίες μας πρέπει να διαχειρίζονται τις αντικρουόμενες απαιτήσεις που επιβαρύνουν τις επιχειρήσεις από μυριάδες ενδιαφερόμενα μέρη ενώ ακόμα να ικανοποιούν τα καταπιστευματικά καθήκοντά τους στους μετόχους. Το πρόγραμμα σπουδών δεν μπορεί να στηρίζεται σε μονοδιάστατες περιπτωσιολογικές μελέτες. Χρειάζεται να βελτιωθούμε στην αναπαραγωγή των συμβιβασμών που αντιμετωπίζουν τα αφεντικά που κινούνται σε ένα τρισδιάστατο περιβάλλον.

 

Η απειλή είναι υπαρξιακή. Τα τελευταία πέντε χρόνια, σχεδόν το ένα δέκατο των προγραμμάτων MBA πλήρους φοίτησης στην Αμερική έχουν εξαφανιστεί. Από την Φλόριντα έως την Αϊόβα, οι σχολές διοίκησης επιχειρήσεων έχουν σταματήσει να προσφέρουν το συγκεκριμένο πτυχίο εντελώς. Εάν θέλουμε να επιβιώσουμε, πόσο μάλλον να ανεβάσουμε την Σχολή Διοίκησης Επιχειρήσεων Gordon Gekko στην κορυφή των κατατάξεων, χρειάζεται να αρχίσουμε να σκεφτόμαστε έξω από το συνηθισμένο και να ηγηθούμε της επόμενης επανάστασης στην διοίκηση.

 

Ας συναντηθούμε σύντομα.

Ivor Hangout

Αφήστε ένα σχόλιο