ΑΟΖ και Χάγη: Θα μείνει όρθιο το πολιτικό σύστημα;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 17/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Την βραδιά της συζήτησης για «Οριοθέτηση των θαλασσίων ζωνών στην Μεσόγειο και ΕλληνοΤουρκικές σχέσεις» του Κύκλου Ιδεών / Β. Βενιζέλου (που έχει επανεμφανισθεί αναζωογονημένος στο προσκήνιο παρά την τεχνική απουσία Β.Β. από την πολιτική σκηνή…) έκλεψε το εισαγωγικό σχόλιο του συντονιστή Αλέξη Παπαχελά. Ο οποίος, βλέποντας την Αίθουσα των Κατόπτρων της Μεγάλης Βρετανίας, ανοιχτή σε όλο της το μήκος και με πυκνές ουρές καθισμάτων να ξεχειλίζει από κόσμο, με ορθίους, παρατήρησε ότι αυτά τα θέματα τα συζητούμε εδώ και χρόνια, όμως τώρα άρχισαν τόσο πολλοί να προσέχουν!

 

Η συζήτηση στην Αίθουσα των Κατόπτρων, όπου δυο διαδοχικοί πρέσβεις-χειριστές των θεμάτων – ο Γ. Σαββαΐδης έχει γνώση μέχρι και των (αλυσιτελών) προσπαθειών χάραξης Ελληνικής ΑΟΖ με Αίγυπτο και Λιβύη, ο Π. Αποστολίδης είχε την ευθύνη των χειρισμών «μετά-το-Ελσίνκι» που πρόσφατα θύμιζε ο Κώστας Σημίτης – έδωσαν το πλήρες ιστορικό. Η παραπέρα συζήτηση έδωσε ένα πλήθος από στοιχεία για τους αυριανούς ενδεχόμενους χειρισμούς από δυο κομβικούς πρώην υπουργούς Εξωτερικών όπως η Ντόρα Μπακογιάννη και ο Βαγγέλης Βενιζέλος. Με σημεία διαφωνίας – η θέση Μπακογιάννη είναι υπέρ της μερικής ανακήρυξης ΑΟΖ με οριοθετήσεις στο Ιόνιο, Δυτικά (με Αλβανία που βρίσκεται υπό πίεση λόγω ενταξιακής της πορείας στην ΕΕ, με Ιταλία που θεωρείται πιο συζητήσιμη) αλλά και με την Αίγυπτο προς Νότον), ενώ εκείνη Βενιζέλου διαφωνεί με την λογική της μερικής οριοθέτησης/ανακήρυξης ΑΟΖ – όμως και οι δύο έθεσαν το βάρος της απόψεώς τους προς την κατεύθυνση της πορείας για προσφυγή στην Χάγη.

 

Ηταν ξεκάθαρη η άποψη Βαγγέλη Βενιζέλου ότι «η μετάβαση στο μέλλον των μεγάλων επιλογών» έχει λειτουργήσει αρνητικά για το status quo σε Κύπρο, Μεσόγειο και Αιγαίο, και τούτο ενώ «το Ευρωπαϊκό δέλεαρ για την Τουρκία είναι πλέον πολύ αχνό». Και για τον Βενιζέλο η διπλωματική δράση και η αξιοποίηση της  (γενικευμένης) καταδίκης της συμφωνίας Τουρκίας-Λιβύης έχει την σημασία της, όμως «ακόμη μεγαλύτερη σημασία έχει η ομαλή και ακώλυτη εφαρμογή των συμβάσεων παραχώρησης για έρευνα και εκμετάλλευση που έχει συνάψει η Ελλάδα», στα νότια υδάτων της Κρήτης». (Πέραν του υπορρέοντος: «ξεκινήστε κάποτε!» που απευθύνεται στην Κυβέρνηση αλλά και τις παραχωρησιούχους πετρελαϊκές εταιρείες – σ’ έναν τομέα, βέβαια, όπου τα 3 τελευταία χαμένα χρόνια δεν ανακτώνται σε μήνες – η τοποθέτησή του σαφώς έστρεψε την προσοχή στις επόμενες βδομάδες «επί του πεδίου». Με την επισήμανση ότι «οι στρατιωτικού χαρακτήρα κρίσεις λήγουν συνήθως με moratorium και ενεργοποίηση διπλωματικών και πολιτικών διαδικασιών [που άγουν] σε διεθνείς δικαιοδοτικές διαδικασίες).

 

Η Ντόρα Μπακογιάννη , πάλι, αφού εξήγησε πόσο ο χρόνος έχει αλλάξει τα πράγματα, με παράδειγμα την στρατηγική του Ελσίνκι (για αντιμετώπιση των ΕλληνοΤουρκικών μέσω Ευρώπης) «η οποία δεν μπορεί πλέον να συνεχίσει να υιοθετείται», πάντως άφησε ένα ενδεχόμενο να μπορεί να λειτουργήσει ως εργαλείο μια αυριανή, νέα «ειδική σχέση ΕΕ-Τουρκίας» (ιδίως τώρα, μετά το Brexit), η οποία θα έχει αναπότρεπτα και πολιτική διάσταση/διάσταση ασφαλείας. Νοείται όμως να έχει και αιρεσιμότητα/conditionality; Πάντως η Ντόρα τόνισε τους κινδύνους που θα μπορούσαν να προκύψουν από μια συναλλακτική/transactional διπλωματία, ιδίως έτσι που έχει χειρισθεί τις διεθνείς σχέσεις της η Τουρκία τους τελευταίους μήνες…

 

Καθώς, πάντως, οι ημέρες περνούν και δεν είναι διόλου αυτονόητο ότι – για παράδειγμα – μετά την ευθεία, ενώπιον χαρτών, εξήγηση από πλευράς Ερντογάν των επομένων/σχεδιαζόμενων βημάτων της Τουρκίας «επί του πεδίου» θα προκάνει η συνάντηση Κυριάκου Μητσοτάκη με Ντόναλντ Τραμπ (την επόμενη των Φώτων…) να γίνει χωρίς να έχει φθάσει η ώρα αποφάσεων, το ερώτημα είναι: θα μείνει όρθιο το πολιτικό σύστημα;

 

Και τούτο από δυο κατευθύνσεις άμα υπάρξει ανάγκη απόφασης τύπου 1987 /ανοίγματος του Στόλου (τότε στο Αιγαίο, τώρα πολύ νοτιότερα – στα ανοιχτά…) θα στηρίξουν όλοι/όλα τα κόμματα; Αλλά και άμα υπάρξει απόφαση αναδίπλωσης/αποκλιμάκωσης (όπως και πάλι το 1987, στην δεύτερη φάση) θα υπάρξει ενδοκυβερνητικά ενιαία γραμμή; 

 

Για όποιον δεν πρόσεξε: θερμό επεισόδιο φοβάται ο – αρμόδιος – υπουργός Αμύνης Ν. Παναγιωτόπουλος στον ΑΝΤ1. όχι όμως – στην Bild –  ο Πρωθυπουργός Κ. Μητσοτάκης.

 

Αφήστε ένα σχόλιο