Ένα «στεγνό και γκρίζο θέμα» αυτοδιαψεύδεται

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 20/12/2019 0 Σχόλια Economia Blog,

Το πώς η πολιτική συνοχής της ΕΕ - μια διάσταση της Ευρωπαϊκής Ένωσης που δημιουργήθηκε στα χρόνια Ζακ Ντελόρ, μετά (τα θυμάται πια κανείς;) τα ΜΟΠ/τα Ολοκληρωμένα Μεσογειακά Προγράμματα που δημιουργήθηκαν για να ανταποκριθεί η τότε ΕΟΚ στις ανάγκες της Ελληνικής ένταξης,  δεκαετία του 80... -  επιδρά στις πόλεις του σήμερα, ήταν το αντικείμενο ημερίδας που διοργάνωσε ο Δήμος Αθηναίων μαζί με την δράση Europa Direct της ΕΕ.

 

Στην αίθουσα «ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ» του παλιότερα Δημαρχιακού Μεγάρου, στην Πλατεία Κοτζιά, με έναν κάπως φανταχτερό διάκοσμο και διαρρύθμιση (κορύφωση μια μεγάλη πινακίδα, με αρκετά χρυσά, που δηλώνει ότι η αίθουσα δημιουργήθηκε κλπ επί Δημαρχίας Δημήτρη Αβραμόπουλου), έγινε μια ουσιαστική συζήτηση για το πώς οι πόλεις είναι που οδηγούν καινοτομία και ανάπτυξη και περιβαλλοντικό προβληματισμό σήμερα. αλλά και «φιλοξενούν» τα πιο σημαντικά προβλήματα ανισότητας πληθυσμιακών εντάσεων και συνοχής. Αυτό έχει αναγνωρίσει η ΕΕ και στρέφει (και) προς εκεί τις προτεραιότητές της: δηλαδή κονδύλια, αλλά και οργανωτικούς πόρους.

 

Εισάγοντας την συζήτηση, ο Κώστας Μπακογιάννης είπε ότι «ένα στεγνό και γκρίζο θέμα» όπως δείχνει ο τίτλος της ημερίδας, κρύβει μέσα του πολλήν ουσία και αναζήτηση μελλοντικών προοπτικών. Οι πόλεις, που με την ευρύτερη στεφάνη τους δημιουργούν σήμερα 75% του παγκόσμιου ΑΕΠ (στην Κίνα και μόνο, μια νέα πόλη 15 εκατομμυρίων δημιουργείται κάθε χρόνο), λειτουργούν ταυτόχρονα σαν πυκνώσεις και προπομπή προβλημάτων αλλά και σαν εργαστήρια αναζήτησης λύσεων. Προσφυγικό/μεταναστευτικό, ανισότητες «νέας εποχής» (ψηφιακό χάσμα, ενεργειακή φτώχεια) και κλιματική αλλαγή είναι μέτωπα που γίνονται αισθητά στις πόλεις με ιδιαίτερο τρόπο - προπομπό του μέλλοντος. Κυρίως: εκεί  αναζητούνται απο την βάση/bottom-up λύσεις και προσεγγίσεις. Αυτό αναγνωρίζει η ΕΕ, και στρέφεται - στην νέα πραγματική περίοδο 2021-27 - με ολιστικά προγράμματα, με τα διάφορα χρηματοδοτικά της εργαλεία που όμως είναι ιδιαίτερα απαιτητικά στο να στηθούν και να λειτουργήσουν.

 

Καταθέτοντας το πρόγραμμα της νέας αυτής περιόδου - με τις δυνατότητες αλλά και τις απαιτήσεις της, ο Γ. Μαρκοπουλιώτης - από την Αντιπροσωπεία της ΕΕ στην Ελλάδα - επεσήμανε ότι οι διαθέσιμοι για την χώρα πόροι (21,7 δις για την περίοδο αυτή) θα είναι κατά 8% αυξημένοι (ενώ συνολικά στην ΕΕ, λόγω Brexit, θα είναι κατά -5% σε υποχώρηση). Όμως οι πόροι αυτοί θα διατίθενται με βάση πιο απαιτητικές διαδικασίες, που απαιτούν άμεση και σωστή προετοιμασία.

 

Αυτό το πρόγραμμα ήρθαν να συμπληρώσουν τεχνικότερες εισηγήσεις. Συγκρατούμε της Αντιγόνης Λυμπεράκη - καθηγήτριας Οικονομικών στην Πάντειο, με δράση στα θέματα μετανάστευσης και γυναικών, ήδη γενική διευθύντρια του Solidarity Now - την εισήγηση, που στηρίχθηκε σε μια προσέγγιση «Οικονομικών των φτωχών» (στην λογική Esther Duflo/Abhijit Banerji) για να περιγράψει πώς προκύπτει μια ιδιαίτερη ανθεκτικότητα νοικοκυριών στην περίοδο της κρίσης (και μάλιστα με αιχμή τις γυναίκες...) με βάση συγκεκριμένα χαρακτηριστικά των τοπικών κοινωνιών, όπως η ύπαρξη συλλογικών δράσεων («τείνεται ένα χέρι κάπου, στην ώρα των προβλημάτων») ή/και η διαθεσιμότητα στήριξης σε νέους πληθυσμούς όπως των μεταναστών.

 

Σαν κατακλείδα: στον τίτλο της ημερίδας υπήρχε ένα λάθος: «Πολιτική συνοχή της ΕΕ - η επίδρασή της στις πόλεις». Το σωστό ήταν «Πολιτική συνοχής στην ΕΕ - η επίδρασή της στις πόλεις». Όμως αυτό το λάθος, έκρυβε μια βαθύτερη αλήθεια, φρονούμε: αν μια πολιτική ΣΥΝΟΧΗΣ, μια αναζήτηση σύνδεσης και ισότητας δεν αναζητηθεί, αν οι ανισότητες δεν αντιμετωπισθούν, τότε η πολιτική ΣΥΝΟΧΗ θα εκλείψει. Πολλή δουλειά μπροστά...

 

Αφήστε ένα σχόλιο