Ζήτημα εθνικής επιβίωσης

Δημοσιεύτηκε από economia 24/01/2020 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Κωνσταντίνος Γάτσιος και Δημήτρης Ιωάννου, Ζήτημα εθνικής επιβίωσης

Εκδόσεις ΚΡΙΤΙΚΗ, Αθήνα 2019, σελίδες 296, τιμή: 15,00 ευρώ

 

 

 

Κείμενα που καλύπτουν την τελευταία δεκαετία, δηλαδή από την (ουσιαστική) εκδήλωση της πολύπλευρης κρίσης μέχρι και την (τεχνική, τουλάχιστον) λήξη της, οι τοποθετήσεις αυτές των Κ. Γάτσιου-Δ. Ιωάννου, από Το Βήμα , την Καθημερινή , Τα Νέα , τη Ναυτεμπορική , ακόμη και ΑΠΕ ή και Δελτίο του Κέντρου Ανάλυσης του ΥΠΕΞ, παρακολουθούν τη γένεση, την ανάδυση, την έκρηξη, τη διαχείριση (ή: τις απόπειρες διαχείρισης) και την κάποια έξοδο της ελληνικής οικονομίας και κοινωνίας από την πιο επικίνδυνη φάση της μεταπολεμικής περιόδου.

 

Οι συγγραφείς, ακόμη και στη μη ακαδημαϊκή γραφή που συνειδητά είχαν επιλέξει, δεν ξεφεύγουν από την αυστηρότητα μιας επιχειρηματολογίας που αναζητά τις ρίζες της κρίσης – ρίζες τόσο ευρωπαϊκές/αναγόμενες στην ίδια τη δομή της Ευρωζώνης (και τα συνειδητά κενά της) όσο και στη διαρθρωτική αδυναμία της ελληνικής οικονομίας/του παραγωγικού προτύπου που επικράτησε (και αποικοδομήθηκε) τα χρόνια της Μεταπολίτευσης. Εκείνο που οι συγγραφείς επιχειρούν είναι να βγάλουν στην άκρη τις ψευδεπίγραφες "λύσεις", όπως είναι μια προσέγγιση που θέλει εύκολη τη λύση στο ασφαλιστικό/συνταξιοδοτικό μέσα από την επαναφορά ενός χαμένου παραδείσου, ή πάλι η αναζήτηση της επανεκκίνησης της οικονομίας μέσα από μια (επίπλαστα κεϊνσιανή) προσέγγιση τόνωσης της "ενεργού ζήτησης".

 

Συμφωνούν και τονίζουν την ανάγκη να ειπωθεί –αλλά και να εξηγηθεί, διεξοδικά και ενδεχομένως επώδυνα– η αλήθεια για τις ανυποχώρητες παραμέτρους της οικονομικής πολιτικής, με τη συναίσθηση ότι μόνο δύσκολες επιλογές, επιλογές που συνεπάγονται κόστος για τους πολίτες (και καθήκον αλήθειας για τους πολιτικούς, δηλαδή διακινδύνευση ψήφων…), μπορούν να φέρουν την τροχιοδρόμηση της οικονομίας σε ασφαλή πορεία. Γιατί μια Ελλάδα που "την έχει εγκαταλείψει το πιο παραγωγικό και δυναμικό τμήμα του πληθυσμού της", μια Ελλάδα που είναι "η χώρα με το μεγαλύτερο εξωτερικό δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ", μια χώρα όπου "κανείς δεν επενδύει και κανείς δεν προγραμματίζει μακροπρόθεσμα για το μέλλον" (και ποιος θα μπορούσε να αρνηθεί την αλήθεια αυτών των παρατηρήσεων;) δεν μπορεί να προχωρήσει χωρίς "να στηρίζεται στη δική της εσωτερική δύναμη και να δει την πραγματικότητα..

 

Απαντήσεις για την εθνική και συλλογική επιβίωση δεν μπορούν να αναζητηθούν σε διαφορετική βάση, σε ένα ζήτημα που οι συγγραφείς θεωρούν ζήτημα εθνικής επιβίωσης…

Αφήστε ένα σχόλιο