Κλιματική Αλλαγή, Ενέργεια και Ελληνικό Περιβάλλον: υπάρχουν επιλογές;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 30/01/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Ο τρόπος με τον οποίο η Ελληνική Εταιρεία Περιβάλλοντος και Πολιτισμού προσέγγισε, προχθές, σε ημερίδα μαζί με το Paris Reinforce το συνεχώς επανερχόμενο θέμα της κλιματικής αλλαγής και του περιβάλλοντος, δείχνει ότι παρά τις πιο πρόσφατες ακραίες περιπτώσεις αδιεξόδων του κλίματος (οι επί μήνες κυλιόμενες πυρκαγιές στην Αυστραλία, μια ακόμη πλημμύρα στην Βενετία: αμφότερα με ισχυρή εικόνα, συνεπώς με ανάλογη καταγραφή στην συνείδηση της εποχής…) αλλά και η βολική ρηχότητα της επίδειξης περιβαλλοντικής συνείδησης από τις πολιτικές ηγεσίες και τις μηντιακές συμπαρατάξεις (ευσεβισμός του World Economic Forum στο Νταβός, ηγετικοποίηση της περίπτωσης Γκρέτας Τούνμπεργκ), υπάρχει μολαταύτα τρόπος να γίνει συζήτηση ουσίας για εκείνο που – στα πλαίσια του Κύκλου της Πάτμου – ο Μητροπολίτης Περγάμου είχε αποκαλέσει πριν σχεδόν 3 δεκαετίες «παγκόσμια υπαρξιακή κρίση».

 

Στην ημερίδα της Ελληνικής Εταιρείας, όπου την συζήτηση εισήγαγε με τον ήρεμο στην εκφορά αλλά και παθιασμένο ταυτόχρονα για το θέμα τρόπο του ο Κώστας Καρράς της Ελληνικής Εταιρείας, υπήρξαν πολλά σημεία αιχμής. Για παράδειγμα, η παρακολούθηση της ωρίμανσης της Ελληνικής κοινής γνώμης: από το μόλις 6,5% των ερωτώμενων που ανέφεραν το 2001 την κλιματική αλλαγή ως σημαντικό πρόβλημα σε 12% το 2005, σε 20,6% το 2007 – μετά, δε, από την ύφεση ενδιαφέροντος τα χρόνια της κρίσης, σε επίπεδα του 30% το 2019 (με ένα 24% να μνημονεύει την παράλληλη υπόθεση των ακραίων καιρικών φαινομένων).

 

Σημαντικό μέρος της συζήτησης αφιερώθηκε στην αναζήτηση εναλλακτικών – αλλά ρεαλιστικών(;) συνάμα – πηγών ενέργειας, και μάλιστα υποκατάστασης της ηλεκτροπαραγωγής βάσει ορυκτών καυσίμων, με αναφορά στην αιολική και ηλιακή ενέργεια (με όλες τις επιφυλάξεις περιβαλλοντικής επιβάρυνσης) ή και στην γεωθερμία. Εδώ ας έχουμε καταγράψει τον ιδιαίτερο τρόπο με τον οποίο ο – γλαφυρός keynote speaker: θα επανέλθουμε – Χρήστος Ζερεφός προσπάθησε να απαντήσει στο ερώτημα πώς είναι συμβατή με την πρόθεση απολιγνιτοποίησης η προώθηση της εξόρυξης υδρογονανθράκων. Πώς; Παραπέμποντας στην περίπτωση της Νορβηγίας η οποία, από τον πετρελαϊκό πλούτο της Βόρειας Θάλασσας, όχι μόνο δημιούργησε ένα πρότυπο κοινωνικό κράτος αλλά και την πλέον περιβαλλοντικά προχωρημένη οικονομία του κόσμου…

 

Μένοντας για λίγο στην τοποθέτηση του Κώστα Καρρά, ο οποίος πέρα πάω την κυρίως περιβαλλοντική του τοποθέτηση στράφηκε και στο θέμα της βιοποικιλότητας αλλά και στην διάσταση της παράλληλης διάσωσης της πολιτιστικής κληρονομιάς (με την οποία, στην Ελληνική πάντως περίπτωση, η περιβαλλοντική κατάσταση διαπλέκεται ευθέως) ας έχουμε σημειώσει την συζήτηση που άνοιξε για την πρόκληση της «άσκησης πραγματικής χωροταξίας» με αφορμή τις αντιπαραθέσεις για τις ανεμογεννήτριες, σημειώνοντας τις «σύνθετες ανάγκες και επιδιώξεις» των ανθρώπων που ζουν στα Άγραφα ή την Τήνο..

 

Όμως την καταγραφή μας από την συζήτηση της Ελληνικής Εταιρείας θα συνεχίσουμε και αύριο.

 

Αφήστε ένα σχόλιο