Το 4,9% είναι υπερδιπλάσιο από το 2,3%

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 04/02/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Είχε αρκετά παράξενα, αν και όχι απροσδόκητα, η συνάντηση-συζήτηση (με οργάνωση από το ΙΟΒΕ και το Ίδρυμα Konrad Adenauer) μεταξύ Luis de Guindos, Χρήστου Σταϊκούρα και Γιάννη Στουρνάρα, με αντικείμενο «Τάσεις της Ευρωπαϊκής Οικονομίας και Προοπτικές για την Ελλάδα». Το γενικό πλαίσιο αναμενόμενο - ίσως και υπερβολικά αναμενόμενο - με καλά λόγια για τις προσπάθειες της Ευρώπης /Ευρωζώνης μετά την κρίση και με επιβραβεύσεις/θετικές προοπτικές για την Ελληνική οικονομία, παρά τις απόπειρες του αμφιτρύωνα και συντονιστή Νίκο Βέττα να προχωρήσει λίγο παραπέρα την συζήτηση. Ποιος θα μπορούσε να μην συμφωνεί ότι χρειάζεται διαφοροποίηση του μείγματος πολιτικής στην ΕΕ μεταξύ νομισματικής και δημοσιονομικής (με προσπάθεια να αναλάβει η δεύτερη ενεργότερο ρόλο); ότι προτιμητέα θα ήταν μια στροφή προς επενδύσεις; ή ότι η Ελλάδα έχει κάνει μεγάλες προσπάθειες (και ο λαός της θυσίες: de Guindos);

 

Ούτε και γύρω απο την χρησιμότητα μιας χαλάρωσης των δεσμεύσεων της Ελλάδας για πρωτογενή πλεονάσματα θα ήταν εύκολο να υπάρξει διαφωνία, αν και ο Γ. Στουρνάρας «ανέβασε» την συζήτηση επαναφέροντας την άποψη ότι ταχύτερη ανάπτυξη θα έφερνε 1,75 φορές μεγαλύτερο αποτέλεσμα για την μείωση του χρέους (άρα: για το ρίζωμα της βιωσιμότητάς του...) παρά μεγαλύτερο πρωτογενές πλεόνασμα. Προσέγγιση που, ακριβώς επειδή οδηγεί σε παίγνιο μηδενικού αθροίσματος - θα βελτίωνε την θέση και του οφειλέτη/της ΅Ελλάδας, και των δανειστών/των «εταίρων» - θάπρεπε να βοηθήσει αποφασιστικά στις διαπραγματεύσεις που , διστακτικά, αρχίζουν. Ούτε, ακόμη-ακόμη, γύρω απο την επισήμανση της σημασίας που έχει το ξεκοκκίνισμα των χαρτοφυλακίων των Τραπεζών, θέμα που τόνισε και ο L. de Guindos (που την γνώρισε την Ελληνική περίπτωση ως ΥΠΟΙΚ της Ισπανίας, έχοντας κι ο ίδιος πάθει απο τα Ισπανικά NPLs, όμως σήμερα μιλάει ως Αντιπρόεδρος της ΕΚΤ) αλλά και ο Γ. Στουρνάρας (επαναφέροντας την πρόταση ΤτΕ για υπέρβαση/συμπλήρωση του Σχεδίου «Ηρακλής»).

 

Εκεί που το πράγμα ήταν λίγο πιο παράξενο, ήταν η επιλογή του Χρ. Σταϊκούρα να ξεκινήσει (και, εν πολλοίς, να παραμείνει...) αναφερόμενος στις μεγάλες προκλήσεις της Ευρωσυζήτησης ως Ελληνική προτεραιότητα - η ολοκλήρωση της Τραπεζικής Ένωσης και η προώθηση της Ένωσης Κεφαλαιοαγορών και η διαμόρφωση του policy mix στην Ευρωζώνη και τα περιβαλλοντικά κοκ, - δίνοντας λίγο την εντύπωση ότι η Ελληνική δραστηριοποίηση θα επικεντρωθεί εφεξής στην συμμετοχή της στην διαπραγμάτευση παρόμοιων «υψηλών» ζητημάτων. Ενώ στην συζήτηση για τις αναπτυξιακές προοπτικές - διεθνείς και ευρωπαϊκές - μετέσχε καταθέτοντας αισιόδοξη εκτίμηση (όσο κι αν τα πρόδρομα σημάδια για οικονομίες όπως η Γαλλική ή η Ιταλική δεν ενθουσιάζουν - ούτε και η Γερμανική, άλλωστε), και παραβλέποντας π.χ. την επίπτωση του κορονοϊκού στους διεθνείς ρυθμούς, ενδεχομένως προκειμένου να στηρίξει την ενισχυμένη αισιοδοξία του για την Ελληνική ανάπτυξη: χαιρέτισε την ΤτΕ που δέχθηκε πρόγνωση 2,5% για το 2020 (μάλιστα προσδοκώντας +2,8% στην επόμενη δημόσια τοποθέτηση της Τράπεζας).

 

Τολμούμε να πούμε ότι την πιο προσγειωμένη στην πραγματική πραγματικότητα παρατήρηση, την οφείλουμε στον Διοικητή του ΤτΕ - ο οποίος παρατήρησε ότι η μεγάλη διαφοροποίηση των επιτοκίων εντός της Ευρωζώνης, με τον μέσο όρο κόστους δανεισμού Ελληνικών επιχειρήσεων, στο 4,9%, να είναι υπερδιπλάσιος του κόστους δανεισμού των Ευρωπαϊκών, στο 2,3%, καταλήγει να εξουδετερώνει το όποιο όφελος ανταγωνιστικότητας έχει επιτευχθεί στην μεταΜνημονιακή Ελλάδα απο την βελτίωση του κόστους παραγωγής (κυρίως με την συμπίεση του εργατικού κόστους). Άμα αυτή η κατάσταση διαρκέσει...