Τι αφήνει πίσω του (ήδη) ο κορωνοϊός

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 05/02/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Ο 2019-nCoV, αυτή είναι η επίσημη ονομασία του κορωνοϊού που εδώ και τρεις εβδομάδες βρίσκεται σε πλήρη εξέλιξη με εκκίνηση (γύρευε πόσο νωρίτερα) από την περιοχή Wuhan στην ενδοχώρα της Κίνας, θα συνεχίσει για καιρό να στοιχειώνει τις ηγεσίες ανά τον κόσμο, να τρέφει το φαντασιακό φόβου που τροφοδοτούν τα μήντια, να εγκαθίσταται στην ανησυχία των καθημερινών ανθρώπων.

 

Ήδη, όμως, καταγράφονται άμεσα αποτελέσματα της εμφάνισης και ραγδαίας διάδοσης του κορωνοϊού πολύ πέρα από τα επιδημιολογικά. Η αντίδραση της Κίνας, πρώτα-πρώτα, όπως εισπράττεται από την διεθνή κοινή γνώμη. Στο ένα άκρο οι εικόνες ερήμωσης των δρόμων, των τούνελ που κλείνουν με γκρέιντερ, η πληροφορία για τις απαγορεύσεις κυκλοφορίας – ένας από κάθε οικογένεια, μια φορά ανά 2ήμερο – το αληθινό lockdown που καταλαμβάνει μιαν ευρύτερη περιφέρεια του Hubei με κάπου 58.000.000 πληθυσμού. Στο άλλο άκρο η κατασκευή, μέσα σε λιγότερο από 10 μέρες, νοσοκομείοy 1000 κλινών με τηλεοπτικοποιημένη παρακολούθηση των εργασιών. ή πάλι η κυκλοφορία ρομπότ στους θαλάμους των νοσοκομείων για την καθημερινή μέριμνα των ασθενών, ώστε να ελαχιστοποιούνται οι κίνδυνοι μετάδοσης στο νοσηλευτικό προσωπικό.

 

Παίρνοντας μιαν απόσταση από τον καταναγκασμό πληροφόρησης και εικόνας, βλέπει κανείς ότι σε σύγκριση με την επιδημία του SARS στο ξεκίνημά της (το 2003), η τωρινή του κορωνοϊού βρήκε την Κινεζική ηγεσία σε εντελώς διαφορετικό μήκος κύματος. Αυτή την φορά, όχι μόνο δεν υπήρξε προσπάθεια συγκάλυψης αλλά «άνοιγμα» προς τα έξω εξαρχής και επιδεικτική διεθνής ενημέρωση. Μέχρις ενός σημείου, τουλάχιστον…

 

… Διότι στον «έξω κόσμο», όπου η παγκοσμιοποίηση φρόντισε ούτως ή άλλως η διάδοση του ιού να πάει πολύ γρήγορα, τα μέτρα απαγόρευσης/καραντίνας /απαγόρευσης πτήσεων να κλιμακωθούν ταχύτατα, τις travel advisories να βαρύνουν επίσης, διαμορφώθηκε ένα κλίμα όπου άνθισαν φόβος και «αμυντική επιθετικότητα». Ήδη η Κίνα διαμαρτυρήθηκε επισήμως για την στάση των ΗΠΑ ως μη-βοηθητική.

 

Πλησιέστερα σ’ εμάς, είδαμε μέχρι και εκδηλώσεις ρατσιστικών αντανακλαστικών σε μια χώρα με απαγορευτικά εισόδου Κινέζων σε μαγαζιά στην Ρώμη όπως η Ιταλία. Αλλά και σε Γερμανία/Bild. Και, ακόμη, τα κρούσματα στην Δύση είναι σε χαμηλούς αριθμούς.

 

Περιττό να καταγράψει κανείς την σκοτεινή έλξη που ασκεί – ένας ακόμη – πανικός υγείας στην μηντιακή μας πραγματικότητα, πράγμα ούτως ή άλλως αναμενόμενο με την γνήσια ύπαρξη λόγου ανησυχίας. (Βέβαια, στην ίδια περίοδο, η «κοινή» χειμερινή περίοδος ιώσεων αφήνει πίσω πολλαπλάσια θύματα – το αντιγριπικό εμβόλιο, φέτος, δεν τα πήγε πολύ καλά! – αλλά… δεν σαγηνεύει όσο ένας 2019-nCoV…). Όμως και ο ίδιος ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας, γενικότερα η διεθνής κινητοποίηση επί του θέματος – μέχρι το G-7 έφτασε η υπόθεση! – έδειξε μιαν ευκολία στην αναβάθμιση της αίσθησης απειλής, προκειμένου να αποσεισθεί η ευθύνη. Ιδίως εκεί που το θέμα άγγιξε την υπόθεση της δυνατότητας παραγωγής εμβολίου/ορού αντιμετώπισης του κορωνοϊού, οι υπορρέουσες διαβεβαιώσεις ότι μια διαδικασία μηνών θα αποδώσει μέσα σε ημέρες: όλα αυτά δεν έκαναν καλό. Όπως, άλλωστε, και η ραγδαία κερδοσκοπία στην τιμή… της μάσκας προστασίας ή η ανάδειξη πιο πολύπλοκων συσκευών προστασίας.

 

Σημειώστε, πάντως, και την λίγο πιο σκοτεινή πλευρά της διακίνησης της ιδέας – στην χαλαρή μέχρις απόγνωσης Ελλάδα – για υποχρεωτικούς εμβολιασμούς ή και, αμεσότερα, απαγόρευσης προμήθειας αντιγριπικών φαρμάκων χωρίς ιατρική συνταγή (λες και υπάρχει οικογενειακός γιατρός που δεν θα χειριστεί το άγχος των ανθρώπων του συνταγογραφώντας «προληπτικά»: δυσάρεστο, αλλ’ έτσι είναι).

 

Κάτι από την επιτυχία του κινεζικού lockdown σαν να ζήλεψαν ήδη οι δικοί μας.

 

Αφήστε ένα σχόλιο