Με ποια γυαλιά;

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 06/03/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Δυο παράλληλες πολιτικές εξελίξεις αυτών των ημερών, τις οποίες βέβαια ο καθένας τις «διαβάζει» με την δική του οπτική γωνία, θα μας απασχολήσουν αρκετά όταν καταλαγιάσουν τα κύματα ανησυχίας και έντασης (Έβρος, κορωνοϊός, νησιά). Ας τα έχουμε καταγράψει:

 

Στο Ισραήλ, η τρίτη διαδοχική εκλογική αναμέτρηση σε λιγότερο από ένα χρόνο, ναι μεν δεν έδωσε πάλι εύκολη λύση σχηματισμού Κυβέρνησης – το Λικούντ βρέθηκε με 36 έδρες (τρεις περισσότερες από τις τελευταίες κάλπες), τα συμμαχικά του δεξιότερα και θρησκευτικά κόμματα 22 ή 23. άρα του λείπουν έδρες μέχρι τις 61 που δίνουν πλειοψηφία – όμως δεν «τιμώρησε» τον απέθαντο, σε πέμπτη θητεία, ακραίο Μπινιαμίν Νετανιάχου (ο οποίος στις επόμενες μέρες θα  βρεθεί στο εδώλιο για διαφθορά: εκεί οι πρωθυπουργοί δικάζονται με αυτοπρόσωπη παρουσία). Βέβαια το κόμμα του Αβιντόρ Λίμπερμαν, που θα μπορούσε να στηρίξει Κυβέρνηση με Λικούντ, δήλωνε ότι θα υπερψηφίσει νόμο ο οποίος θα απαγορεύει την συμμετοχή στην Κυβέρνηση κατηγορούμενου για κακουργήματα. Άρα, νέο μπλοκάρισμα! Πάντως, η καμπάνια κάθαρσης του Γαλάζιου και Λευκού (τα χρώματα της σημαίας του Ισραήλ), του κόμματος του πρώην αρχηγού του Επιτελείου Μπένι Γκάντζ, οριακά πιο φιλελεύθερου, του απέδωσε μόνον 32 έδρες έναντι 33 των προηγούμενων εκλογών. Α, ναι, και η ενιαία λίστα των Αράβων πολιτών του Ισραήλ, με 15 πλέον έδρες, δημιουργεί μια νέα διάσταση στην αβέβαιη εξέλιξη, τώρα.

 

Διαλέξτε ποιος νίκησε, ποιος ηττήθηκε. Πάντως… ας παρακολουθούμε, όσο γίνεται, καθώς ειδικά τώρα η – νεόκοπη, εν τέλει – στρατηγική σχέση Ελλάδας με Ισραήλ «περνάει» μέσα και από τα πράγματα της χώρας αυτής.

 

Στις ΗΠΑ – όπου πάλιν η στενότερη παρά ποτέ στρατηγική σχέση της Ελλάδας υποχρεώνει σε ρεαλιστική ανάγνωση των εξελίξεων – απέχουμε ασφαλώς από την αληθινή κάλπη, των Προεδρικών εκλογών. Όμως οι προκριματικές των Δημοκρατικών, οι οποίοι σχεδόν… μάχονται για να επανεκλεγεί ο (Ρεπουμπλικάνος, εν πολλοίς ακραίος, πορτοκαλής) Ντόναλντ Τραμπ έχουν το δικό τους ενδιαφέρον – και για μας, εννοείται. Γιατί το διεθνές/πλανητικό ενδιαφέρον είναι δεδομένο: όμως τα γυαλιά με τα οποία βλέπουμε εμείς τα πράγματα «χρειάζεται» να είναι προσεκτικά επιλεγμένα.

 

Τι εννοούμε; Ότι η περιώνυμη Super Tuesday, η Τρίτη 3/3/, που αναμενόταν να ξεκαθαρίσει το σκηνικό στους Δημοκρατικούς ανέβασε στην επιφάνεια τι; Πρώτον, το ότι οι πιθανότητες να αναδειχθεί στο Αμερικανικό πολιτικό σύστημα – σήμερα – φιγούρα ή πολιτική προσέγγιση που να δημιουργεί έκπληξη («ανανέωση») είναι εξαιρετικά περιορισμένη. Οι υποψήφιοι που εγκατέλειψαν είτε πριν, είτε μετά την Super Tuesday αυτό δείχνουν: η Έιμυ Κλόμπουσαρ και ο Πιτ Μπούτιτζιτζ «έφυγαν» από την μετριοπαθή πτέρυγα (ενισχύοντας στην πράξη την υποψηφιότητα Τζο Μπάιντεν), η Ελίζαμπεθ Ουόρεν από την ριζοσπαστική (με τα Αμερικανικά μέτρα, εννοείται. αυτή έφυγε ενισχύοντας την συνέχιση διεκδίκησης από Μπέρνι Σάντερς). Ό,τι πήγαν να εκφράσουν – η προσωπική αντισυμβατικότητα Μπούτιτζιτζ, η γυναικεία φιγούρα Κλόμπουσαρ και Ουώρρεν, η αριστεία Ουώρρεν – παρακαλείται να ξαναπροσπαθήσει «άλλη φορά»! Δεύτερον, οι πολιτικές καμπάνιες, στις ΗΠΑ είναι πλέον αδιανόητα ακριβό και πολύ τεχνοκρατικό σπορ: όμως η απόσυρση του δισεκατομμυριούχου Μάικ Μπλούμπεργκ παρά τα 600εκατ. δολάρια που δαπάνησε εξ ιδίων (το 1% της θρυλούμενης περιουσίας του – το ένα ποσό, σχεδόν, της Ευρωπαϊκής στήριξης προς την Ελλάδα για το Προσφυγικό), και παρά τα ταλέντα που συγκέντρωσε δείχνει ότι ούτε αυτός ο παράγοντας είναι αποφασιστικός εντέλει. Το τρίτο, λοιπόν, είναι η ισχύς που έχει – στους Δημοκρατικούς, γιατί στους Ρεπουμπλικάνους η ανάδυση Τραμπ στις προηγούμενες εκλογές θρυμμάτισε αυτή την διάσταση – ο κομματικός μηχανισμός: αυτός ασκεί αντίστοιχη με την λαϊκή ψήφο, αν μη υπέρτερη,  επιρροή στις εξελίξεις πριν και μετά την Super Tuesday.

 

Τελευταία παρατήρηση: το στοιχείο της electability – απλά: το αν ο ένας ή ο άλλος, η μια ή η άλλη εκ των υποψηφίων των Δημοκρατικών θα μπορούσε να αντιμετωπίσει στις Προεδρικές το φαινόμενο Τραμπ – παραμέρισε οποιαδήποτε άλλη ιδιότητα των υποψηφίων στην κάλπη της Super Tuesday. Αυτό σημαίνει ότι και του Σάντερς η όποια πιθανότητα να μείνει στην κούρσα δείχνει περιορισμένη, με την φάση στην οποία δείχνει να έχουν εγκατασταθεί οι ΗΠΑ (πλην αν προκύψει ανατροπή στην οικονομία).

 

Διαλέξτε λοιπόν και πάλι τα γυαλιά σας, και παρακολουθήστε.

 

Αφήστε ένα σχόλιο