Πολυνομία και κακονομία στην Ελλάδα

Δημοσιεύτηκε από economia 06/03/2020 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Δημήτρης Σωτηρόπουλος και Λεωνίδας Χριστόπουλος

Πολυνομία και κακονομία στην Ελλάδα: Ένα σχέδιο για ένα καλύτερο και αποτελεσματικότερο κράτος

Εκδόσεις διαΝΕΟσις, Αθήνα 2018, σελίδες 226, τιμή: 9,00 ευρώ

 

 

 

 

 

Τη μελέτη της στρεβλωτικής λειτουργίας της πολυνομίας και της ως εκ τούτου κακονομίας στην Ελλάδα την έχει κατά καιρούς αναλύσει και προωθήσει πολύς κόσμος (η περίπτωση των άοκνων προσπαθειών του Θόδωρου Παπαλεξόπουλου και του Στέφανου Ματθία στο πλαίσιο της Κίνησης Πολιτών για μια Ανοιχτή Κοινωνία υπήρξε διαχρονικά εντελώς ιδιαίτερη), ενώ και προτάσεις βελτίωσης των συνθηκών λειτουργίας του Δημοσίου έχουν συχνά κατατεθεί. Δεν είναι τυχαίο ότι και η μνημονιακή καθοδήγηση στάθηκε πολύ σ’ αυτό το ζήτημα, καθώς η πολυνομία και η αναποτελεσματικότητα τροφοδοτεί, αλλά και η κακονομία τη διαφθορά θάλπει, ενώ σε κάθε συζήτηση περί επενδύσεων ή και περί λειτουργίας της Δικαιοσύνης προβάλλει αμέσως στην πρώτη γραμμή η υπόθεση της πολυνομίας/κακονομίας.

 

Η μελέτη των Σωτηρόπουλου-Χριστόπουλου, που εκπονήθηκε στο πλαίσιο της δραστηριοποίησης της διαΝΕΟσις στα «θέματα μέλλοντος» της οικονομίας και της κοινωνίας του σήμερα, με έμφαση όμως στην ανάδειξη λύσεων, επιλέγει μια παρουσίαση συγκριτικής λογικής (που σε κάνει να μην αισθάνεσαι ακραία μοναξιά με την ελληνική περίπτωση…), αλλά και βλέπει βήμα-βήμα τα αντανακλαστικά της ελληνικής πρακτικής «να ρίχνει νόμους και διατάγματα κατά των προβλημάτων και εμποδίων της κοινωνικο-οικονομικής ζωής». Για να καταθέσει επτά συγκροτημένες προτάσεις, πέρα από τις γενικές φιλοδοξίες για αναβάθμιση του ανθρώπινου δυναμικού ή αποκομματικοποίηση του κράτους και πέρα από τις άμεσες/βραχυπρόθεσμες προσεγγίσεις. Μείωση του ρυθμιστικού όγκου (μετά από αξιολόγηση των ρυθμίσεων), στοχευμένες κωδικοποιήσεις, έλεγχος των υπουργικών και των βουλευτικών τροπολογιών στη νομοθέτηση, καθιέρωση Ανάλυσης Επιπτώσεων των νόμων, νομοθετικός προγραμματισμός (με 6μηνιαίες αναφορές), αξιολόγηση εφαρμογής της νομοθεσίας (με καταργήσεις), δικαίωμα της Δικαιοσύνης να ελέγχει την ίδια τη νομοπαρασκευαστική διαδικασία. Σισύφειο, αλλά πολύτιμο ως σχέδιο δράσης.

Αφήστε ένα σχόλιο