Ζώντας τον Μαύρο Κύκνο: σε αναζήτηση κανόνων λογικής

Δημοσιεύτηκε από Antonis D. Papagiannidis 16/03/2020 0 Σχόλια Economia Blog,

Ταχύτατα προχωρούμε προς το πλήρες lock-down λόγω κορωνοϊού και στην Ελλάδα, όπου μετά τα έκτακτα μέτρα περιορισμού σε Αχαΐα-Ηλεία-Ζάκυνθο βρεθήκαμε με κλειστά σχολεία – Πανεπιστήμια – φροντιστήρια. ύστερα όταν γέμισαν (προβλεπτό) οι καφετέριες βρεθήκαμε με κλείσιμο των μπαρ, εστιατορίων και καφέ (πλην take-away ή delivery). αμέσως στην συνέχεια είχαμε και κλείσιμο άλλων καταστημάτων (από πολυκαταστήματα μέχρι κομμωτήρια), με ανοιχτά μόνον τα σούπερμαρκετ και τα φαρμακεία (υπό όλο και αυστηρότερους όρους) καθώς και τράπεζες και κοινή ωφέλεια. περιορισμοί και στην λειτουργία των μέσων μαζικής μεταφοράς. επειδή όλοι έφυγαν προς παραλίες, κλείσιμο και αυτών και των χιονοδρομικών κέντρων.

 

Καθώς η ίδια κίνηση γίνεται, βαθμιαία, ανά την Ευρώπη – υπό το φάσμα της εξέλιξης στην Ιταλία – με Γερμανία και Γαλλία να προσχωρούν στην λογική αυτή, η Ισπανία προηγήθηκε – η συζήτηση για το πρόσφορο ή μη των μέτρων δεν έχει νόημα. Η κοινή γνώμη έχει τέτοια ανάγκη και αναζήτηση προστασίας – άρα μέτρων, κι άλλων μέτρων! (τα οποία μόλις ληφθούν τα παραβαίνει)  – ώστε η κλιμάκωση απαγορεύσεων είναι εδώ.

 

Και (ίσως το πιο σημαντικό, κι ας μην συζητιέται) είναι εδώ για να μείνει: μπορεί η κρίση του Covid-19 να ξεκίνησε ως Μαύρος Κύκνος, ως απόλυτα απρόβλεπτο μείζον σοκ – όμως τώρα ο Μαύρος Κύκνος έγινε νέα δυστοπική κανονικότητα. Στην οποία θα ζήσουμε.

 

Μέσα λοιπόν σ’ αυτό το κλίμα, αν ένα χρειάζεται να ανακαλύψουμε – δύσκολο για την καλή μας Ελλάδα, αυτό – είναι η λειτουργία κάποιων κανόνων λογικής. Δείτε μερικά «ρηχά» παραδείγματα – αλλά από τα μικρά προκύπτουν οι συμπεριφορές:

 

  • Ξεκινούμε από κάτι που σίγουρα θα διορθωθεί καθ’ οδόν: ανακοινώνονται προσλήψεις με αστραπιαίες διαδικασίες 2000 υγειονομικού προσωπικού, κι όλοι συμφωνούν (με 2ετή παράταση μετά την κρίση). Ύστερα… προκύπτει ότι δεν περιλαμβάνει γιατρούς, αλλά 1500 νοσηλευτές και 500 διοικητικούς. Ύστερα γίνεται γνωστό ότι δυο προκηρύξεις για γιατρούς, που εκκρεμούν (μια για 3μηνη διάρκεια) «επανεξετάζονται». Ύστερα προκύπτει ότι ΑΥΤΕΣ τις μέρες κοινοποιούνται απολύσεις από παλαιότερες συμβάσεις. Κάτι θα αλλάξει στο υπουργείο Υγείας, όχι;
     
  • Ανακοινώνεται το κλείσιμο εστιατορίων, καφετεριών, γενικώς το πάγωμα της εστίασης – πλην takeaway και home delivery. (Μην νομίζετε ότι τα ξενοδοχεία – όσα δεν κλείνουν! – είναι μια κάποια λύση: κι αυτά μόνο room service θα δικαιούνται να δίνουν ως φαίνεται) Αν δεν ήταν ο Πρόεδρος του Επαγγελματικού Επιμελητηρίου Γιάννης Χατζηθεοδοσίου να κινητοποιήσει άμεσα/τηλεοπτικά τον Άδωνι Γεωργιάδη, ώστε να ανακοινωθεί ότι δεν θα χρειαστεί στο πρώτο διάστημα να ακολουθήσουν τις διαδικασίες απόκτησης άδειας γι αυτού του είδους τις δραστηριότητες θα μέναμε στις προθέσεις. (Βέβαια… να δούμε τι θα πει «χρειάζεται να γίνει επέκταση της δραστηριότητας με τον ανάλογο ΚΑΔ»).
     
  • Γίνονται επισκέψεις Υγειονομικού στα κομμωτήρια, για ελέγχους τήρησης κανονισμών, γίνονται και υποδείξεις για την πρακτική λειτουργία. Μια υπόδειξη: απόσταση δυο μέτρων από τις πελάτισσες! «Μα, πώς γίνεται να κουρεύεις ή χτενίζεις από απόσταση;». Τελικά… περιλαμβάνονται και τα κομμωτήρια στην απαγόρευση λειτουργίας μέχρι νεωτέρας.
     
  • Επιχειρείται να καλυφθεί η απώλεια ωρών/εκπαιδευτικής διαδικασίας με πρακτικές e-learning/διαδικτυακής διδασκαλίας. Αφήνουμε κατά μέρος τις πρακτικές ανισότητες (άλλη η κατάσταση στα ιδιωτικά, άλλη στα δημόσια – και ποια δημόσια; σε ποιες πόλεις/σε ποια χωριά; πόσο βάρος θα δεχθούν να φέρουν οι εκπαιδευτικοί; τι οργάνωση θα μπορέσουν παράσχουν τα νοικοκυριά;) και προσγειωνόμαστε πού; Μα… στις απαιτήσεις/απαγορεύσεις/GDPR! Τι είναι αυτό πάλι; Οι (εξ ΕΕ) κανόνες προστασίας δεδομένων προσωπικού χαρακτήρα: είτε το πιστεύετε, είτε όχι, η τηλε-μάθηση εγείρει τέτοια θέματα. Λογικά, κάποιος θα το παγώνει κι αυτό – αλλά θα το σκεφθούν).
     
  • Αν – λέμε: ΑΝ – το πράγμα προχωρήσει και βρεθεί να απαγορεύεται η κυκλοφορία, πλην για λόγους εργασίας ή ανάγκης, θα σκεφθεί κανείς εγκαίρως ότι ΗΔΗ έχει ξεκινήσει η μεγάλη εσωτερική μετανάστευση/παλιννόστηση προς την επαρχία, όσων το μπορούν, ώστε εκεί να περάσουν λιγότερο δυσάρεστα και πιο αποτελεσματικά την καραντίνα; Μην δούμε… επεισόδια στις εθνικές οδούς!
     
  • Και ένα πολύ πιο βαρύ: τι ακριβώς θα γίνει άμα εκεί όπου συνωθούνται πρόσφυγες/μετανάστες – τρομερό παράδειγμα η Μόρια – ξεσπάσει κρούσμα κορωνοϊού; Δεν τολμάμε να πιστέψουμε αυτό που ακούστηκε, ότι δηλαδή σε πρόταση Γιατρών του Κόσμου (ή αντίστοιχου σωματείου) να προετοιμασθούν τώρα εθελοντικές δομές έκτακτης ανάγκης η επίσημη απάντηση ήταν ότι το θέμα «βρίσκεται υπό έλεγχο». Πάντως υποθέτουμε πώς συνειδητοποιείται ότι ΑΣΧΕΤΩΣ πολιτικής για το Προσφυγικό/Μεταναστευτικό, όσοι βρίσκονται επί Ελληνικού εδάφους (α) είναι άνθρωποι, (β) κινδυνεύουν άμεσα να νοσήσουν και (γ) άμα νοσήσουν έχουμε την απόλυτη υποχρέωση περίθαλψής της ως χώρα (και (δ) ως άνθρωποι)
     

Αφήστε ένα σχόλιο