Kι εσένα τι σε νοιάζει; …πλοίο διαρκείας η χώρα μου

Δημοσιεύτηκε από economia 23/03/2020 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Kι εσένα τι σε νοιάζει; …πλοίο διαρκείας η χώρα μου
Φωτεινή Τομαή
Εκδόσεις Α.Α. Λιβάνη, Αθήνα 2020, σελίδες 352, τιμή εκδότη: 16,00 ευρώ

 

 

 


Μια καλειδοσκοπική αφήγηση-περιπλάνηση, σε εξαιρετικά ζωηρό και απόλυτα προσωπικό ύφος – όπως αναπόδραστα θα περίμενε κανείς από τη Φωτεινή Τομαή. Αλλά… καλειδοσκοπική σε τι;

 

Πρώτα-πρώτα είναι μια διαδρομή ζωής, πολυκύμαντη ασφαλώς, όπως θα περίμενε (πάλι) κανείς, αφού ξεκινάει τα χρόνια της Χούντας με τη νεαρή Φωτεινή να συλλαμβάνεται ως ΚΚΕεσ –λίγο μετά τον γάμο του Παύλου και της Άσης Κλαυδιανού, που κι αυτούς τους μάζεψε η Ασφάλεια– και μέχρι την εμπειρία στο ΥΠΕΞ και την ευθύνη του Αρχείου του, με κατάληξη υποψηφιότητα με τη Νέα Δημοκρατία. Όχι ακριβώς μοναδική ή σπάνια η διαδρομή, όμως της Φωτεινής η περιγραφή της πορείας ξεχειλίζει. Ύστερα, είναι τα συναπαντήματα όχι απλώς με πολλούς και σημαντικούς από το παγκόσμιο πολιτικό στερέωμα –από τον Πολ Σαρμπάνη και τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο, τον Αντώνη Σαμαρά και τον Θόδωρο Πάγκαλο, μέχρι τη Νάνσι Πελόζι και τη Σιμόν Βάιλ, τον Κώστα Καραμανλή, τον Κωνσταντίνο Μητσοτάκη, τον Ανδρέα Παπανδρέου και τον Σιμόν Πέρες ή τον Τεοντόρ Ζίβκοφ: φωτογραφίες τους διανθίζουν το βιβλίο· μάλιστα, η απόκτηση δικαιωμάτων καθυστέρησε την έκδοση κάποιους μήνες…– αλλά και με τα όσα η διεθνής συγκυρία των τελευταίων τεσσάρων δεκαετιών μπόρεσε να σημαίνει για έναν παρατηρητή από την Ελλάδα. (Από δίπλα και στιγμές από το Μεγάλο Δέρειο με Πομάκες.) 

 

Αυτή η καλειδοσκοπική εικόνα των δρώμενων της εποχής μας, με πολύ παρόν το προσωπικό στοιχείο, αποτελεί την τρίτη πρόταση ανάγνωσης του «κι εσένα τι σε νοιάζει;». Με στιγμιότυπα όπως του ανήφορου για τη δημοσιοποίηση τμημάτων του Διπλωματικού Αρχείου του ΥΠΕΞ ή τις αναφορές στις περιπέτειες του εβραϊκού ελληνισμού να ξεχωρίζουν.

 

Με άλλα λόγια, πέρα από την άμεση γραφή της Φωτεινής Τομαή, που δεν κρατά επιφυλάξεις στους χαρακτηρισμούς ή στην περιγραφή των επεισοδίων, υπάρχει και το νοιάξιμο για το τι σημαίνουν όλα αυτά για «τη χώρα μου». Που δίνει μιαν άλλης μορφής νομιμοποίηση στο βιβλίο. 

 

Αφήστε ένα σχόλιο