Νόμος και ομοφυλοφιλία

Δημοσιεύτηκε από economia 27/03/2020 0 Σχόλια The Economist,

Οι προοπτικές για τους ομοφυλόφιλους

 

Η κυβέρνηση της Κίνας βρίσκει εντυπωσιακή υποστήριξη για το γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου

 

του Economist, τ. 23/1/2020 

 

Έπειτα από ένα θυελλώδες ειδύλλιο και δύο χρόνια γνωριμίας, η Έμμα και η σύντροφός της, η Χαν, δέθηκαν με τα δεσμά του γάμου (βλ. εικόνα). Στο γάμο τους, ο οποίος έγινε στις 18 Ιανουαρίου στην πόλη Κουνμίνγκ στα νοτιοδυτικά της Κίνας, περίπου 100 άτομα ήταν προσκεκλημένα. Ο γάμος περιελάμβανε μία τελετή, όπου οι δύο γυναίκες ήταν ντυμένες σε ομοιόμορφα λευκά νυφικά, η οποία ακολουθήθηκε από μία δεξίωση και αργότερα από ένα πάρτι. Η Έμμα αναφέρει ότι αισθανόταν ταυτόχρονα ενθουσιασμό και νευρικότητα. Ο γάμος είχε για εκείνη το νόημα της «δέσμευσης και της υπευθυνότητας», καθώς και του θάρρους να περάσει το υπόλοιπο της ζωής της με έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, ενώ ανυπομονεί να δημιουργήσει οικογένεια με τη Χαν.

 

Όμως, υπάρχει ένα πρόβλημα. Η κινεζική νομοθεσία δεν αναγνωρίζει το γάμο του ζευγαριού. Αυτό σημαίνει ότι δεν μπορούν να προβούν σε νομίμως σε υιοθεσία παιδιού. Ακόμη και αν μία εξ αυτών γεννούσε, το μωρό θα μπορούσε να βρεθεί αντιμέτωπο ακόμη και με τη δυσκολία να αποκτήσει ένα «χουκού», ένα είδος εσωτερικού διαβατηρίου, το οποίο είναι απολύτως απαραίτητο για την απόκτηση πρόσβασης σε πολλές δημόσιες υπηρεσίες, στις οποίες περιλαμβάνονται η εκπαίδευση και η υγειονομική περίθαλψη. Ως εκ τούτου, κάθε αλλαγή στο καθεστώς του γάμου μεταξύ ομοφυλοφίλων, θα αποτελούσε ενδεχομένως διέξοδο.

 

Ωστόσο, υπάρχει ακόμη μία αχτίδα ελπίδας. Στις 20 Δεκεμβρίου, ένας εκπρόσωπος του νομοθετικού σώματος της Κίνας, το Εθνικού Λαϊκού Κογκρέσου, ανέφερε ότι οι πολίτες κατέθεσαν περισσότερες από 230.000 προτάσεις, κατά τη διάρκεια πρόσφατης δημόσιας διαβούλευσης για τη μεταρρύθμιση του οικογενειακού δικαίου, και ότι σε αυτές συμπεριλαμβάνονταν απόψεις που αφορούσαν τη νομιμοποίηση των γάμων μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου.

 

Τα ανωτέρω λόγια έπεσαν ως κεραυνός εν αιθρία. Ο αξιωματούχος δεν αποσαφήνισε τι είδους απόψεις είχαν διατυπωθεί, αλλά πολλοί άνθρωποι εξεπλάγησαν και μόνον από το γεγονός καθ’ αυτό ότι αναφέρθηκε στο συγκεκριμένο θέμα. Για εκείνους απετέλεσε υπαινιγμό ότι ενδεχομένως η κυβέρνηση να προετοιμάζεται να συζητήσει επ’ αυτού του ζητήματος. Οι χρήστες του διαδικτύου πλημμύρισαν τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης με σχόλια, μεγάλος αριθμός εκ των οποίων ήταν υπέρ της ισότητας ως προς το γάμο. Μέσα στις επόμενες είκοσι τέσσερις ώρες από τη δημοσίευση των παρατηρήσεων του εκπροσώπου, τα μηνύματα παρόμοιου περιεχομένου είχαν σχεδόν 600 εκατομμύρια “views” στο Weibo, μία υπηρεσία τύπου Twitter. Η νομιμοποίηση των γάμων μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου στο Βόρεια Ιρλανδία, στις 13 Ιανουαρίου, ομοίως προκάλεσε έναν καταιγισμό μηνυμάτων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης της Κίνας, πολλά από τα οποία χαιρέτιζαν τα νέα.

 

Πρόσφατα, τα κρατικά μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα τοπικά δικαστήρια διενήργησαν διαδικτυακές δημοσκοπήσεις. Σε μία από αυτές, που πραγματοποιήθηκε από ένα δικαστήριο του Πεκίνου, η ιδέα ότι ο γάμος μεταξύ ομοφυλοφίλων «θα άξιζε να ληφθεί υπόψη» έλαβε 318.000 ψήφους, ενώ μόνον 6.800 ψήφισαν υπέρ της δήλωσης ότι «είναι μη επιθυμητός».

 

Ένας τέτοιος ανοιχτός διάλογος βρίσκεται σε εξέλιξη σε μία χώρα όπου η ομοφυλοφιλία υπήρξε, στην πραγματικότητα, παράνομη πριν από το 1997, ενώ είχε κατηγοριοποιηθεί ως ψυχική νόσος έως το 2001. Όμως, μία έρευνα που έλαβε χώρα το 2014, όπως αναφέρθηκε από τα κινεζικά μέσα μαζικής ενημέρωσης, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι περίπου το ένα πέμπτο όσων αποκρίθηκαν υποστήριζαν τον γάμο μεταξύ ατόμων του ιδίου φύλου. Δύο χρόνια αργότερα, ένας άνδρας από την πόλη Τσανγκσά στα νότια της χώρας, ο Σαν Γουενλίν, προσέφυγε στα δικαστήρια εναντίον της κυβέρνησης για την παρεμπόδιση του γάμου του με τον άνδρα σύντροφό του. Η υπόθεση τελικά παραγράφηκε, όμως το γεγονός ότι ελήφθη υπόψη από ένα δικαστήριο, απετέλεσε ορόσημο. Το 2017 ο νόμος τροποποιήθηκε προκειμένου να επιτρέψει στους ενήλικες να ορίσουν έναν νόμιμο κηδεμόνα. Οι αξιωματούχοι έκαναν τα στραβά μάτια, όταν ορισμένα ομοφυλόφιλα ζευγάρια αποφάσισαν να ορίσουν ο ένας τον άλλο, δημιουργώντας έτσι ένα είδος περιορισμένου συμφώνου συμβίωσης. Εντούτοις, η νομιμοποίηση των γάμων μεταξύ ομοφυλοφίλων από την Ταιβάν πέρυσι, παρότρυνε περαιτέρω τους ακτιβιστές στην Κίνα.

 

Από τη στιγμή που έγινε η ανωτέρω ανακοίνωση από τον εν λόγω εκπρόσωπο, ένας νέος κύκλος δημόσιας διαβούλευσης ξεκίνησε και θα ολοκληρωθεί στις 26 Ιανουαρίου. Οι αξιωματούχοι δεν απεκάλυψαν, εάν μεταξύ των προτάσεων που υπερβαίνουν τις 100.000, περιλαμβάνονται και εκείνες για τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφίλων. Ακόμη και αν συμπεριλαμβάνονται πολλές εξ αυτών, είναι απίθανο το νομοθετικό σώμα να προσθέσει διατάξεις περί ομοφυλοφίλων στη νομοθεσία, κατά την αναθεώρηση του οικογενειακού δικαίου στην ετήσια συνεδρίαση της ολομέλειάς του το Μάρτιο (οι λογοκριτές, προφανώς από σεβασμό προς τους ομοφοβικούς, κατέβασαν από το διαδίκτυο ένα βίντεο της τελετής της Έμμα και της Χαν, αφού οι χρήστες του διαδικτύου το είχαν δει περισσότερες από έξι εκατομμύρια φορές). Ωστόσο, οι ακτιβιστές υποστηρίζουν ότι και μόνον η αναφορά σε αυτή την ιδέα κατά τη συνεδρίαση, θα αποτελούσε ένα βήμα προς το μέλλον. Έχουν τουλάχιστον την ελπίδα. Υπό τον Σι Τζινπίνγκ, η Κίνα έχει γίνει πολιτικά πιο καταπιεστική. Όμως, για εκείνους, θα μπορούσε έστω να υπάρχει η προοπτική της αλλαγής.

Αφήστε ένα σχόλιο