tweet-άροντας Πολιτική

Δημοσιεύτηκε από economia 28/04/2020 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Γιώργος Κουμουτσάκος

tweet-άροντας Πολιτική

Εκδόσεις Σιδέρη, Αθήνα 2017, σελίδες 52, τιμή: 6,00 ευρώ

 

 

 

 

 

Το Twitter ίσως είναι πολύ-πολύ παλιότερο απ’ όσο συνειδητοποιούμε συνήθως! Ο Θουκυδίδης, ήδη, με το «Οι καιροί ου μενετοί»  (οι ευκαιρίες δεν θα σας περιμένουν), «Τοις τολμώσιν η τύχη ξύμφορος»  [η τύχη βοηθάει τους τολμηρούς (πιο άμεσα: Αν δεν ξεκουνηθείς, εσύ μην περιμένεις να σε βοηθήσει η τύχη)], «Ου τοις άρχειν βουλομένοις μέμφομαι, αλλά τοις υπακούειν ετοιμοτέροις ούσιν»  (δεν θα κατηγορήσω εκείνους που θέλουν να κυριαρχήσουν επάνω σας, αλλά εκείνους που πρόθυμα θα κυριαρχηθούν), κάτι σαν τουιτάρισμα μετερχόταν. Σίγουρα δε ο Ηράκλειτος με το «Δις εις τον αυτόν ποταμόν ουκ αν εμβαίης» /εκδοχή του «Πάντα ρει, πάντα κινεί κουδέν μένει», για την αποτύπωση του αναπόφευκτου της μεταβολής στα ανθρώπινα, μετέρχεται τη δυσοίωνα αποσπασματική σοφία των 140 χαρακτήρων του Twitter.

 

Για να μην υπενθυμίσουμε και ότι, στην Ελλάδα επί Βασιλέως Γεωργίου Α΄, κυκλοφορούσε εφημερίδα με τον τίτλο Ταχύπτερος Φήμη , όπου καταχωρούνταν εντός πλαισίου μικρά ειδησάρια που αποτελούσαν την εκλεπτυσμένη εκδοχή καφενειακής ατάκας της εποχής (καταγράψτε τον τίτλο!).

 

 

Έκτοτε, η άνοδος –ήδη η άνθηση, με τάσεις κυριαρχίας– των social media (των μέσων κοινωνικής δικτύωσης) έφερε στην πρώτη γραμμή της δημόσιας ζωής μορφές λόγου όπου το αποσπασματικό, το αφοριστικό, το άμεσο διεκδικεί την πρωτοκαθεδρία. Το Facebook κατέληξε να είναι βασικό μέσο επικοινωνίας και μετάδοσης πολιτικών μηνυμάτων: πολλές πολιτικές καμπάνιες στηρίχθηκαν σ’ αυτό. Το Twitter απέκτησε τίτλους τιμής με την αμφιλεγόμενη προσωπικότητα – και τη… μη αμφιλεγόμενη επιτυχία!– του Ντόναλντ Τραμπ.

 

 

Σ’ αυτόν τον συνεχώς μεταβαλλόμενο κήπο επικοινωνίας, που συγκεντρώνει όλο και περισσότερους της πολιτικής (στα καθ’ ημάς τα σκήπτρα διεκδικεί ο Άδωνις Γεωργιάδης) αποφάσισε να κινηθεί και ένας φορέας της μετριοπάθειας, ο Γιώργος Κουμουτσάκος. Ο οποίος μάλιστα δεν περιορίστηκε στο να προσφύγει στο πολιτικό εργαλείο του Twitter, αλλά προχώρησε και σε έκδοση των τουϊταρισμάτων του σε μορφή βιβλίου – αναγνωρίζοντας ήδη, προλογικά, ότι «η ψηφιακή ‘δημόσια σφαίρα’ μπορεί να αναδείξει έναν πολιτικό. Μπορεί όμως και να τον τραυματίσει. Ενίοτε θανάσιμα» . Και τούτο επειδή το τουϊτάρισμα «συνοδεύεται από ευκολία» . Πλην όμως, η ίδια η πολιτική και η λειτουργία της «οφείλει να μην είναι παρορμητική και επιφανειακή» .

 

 

Οπότε, πέρα από τη γοητεία που ασκεί ως μέσο το Twitter, «στο Διαδίκτυο η στιγμή δεν ‘περνάει και χάνεται’. Αρχειοθετείται. Εάν και όποτε κριθεί σκόπιμο, ανασύρεται» . Για καλό ή για κακό, εννοείται. Κάνοντας την παράξενη επιλογή να δώσει σε μορφή βιβλίου τα τουίτς του, ο Γ. Κουμουτσάκος έρχεται να αναμετρηθεί – και καθιστά σ’ αυτό τον αναγνώστη συμμέτοχο– με τον βαθμό επιτυχίας της επιλογής να εκφράζεται μεν μ’ αυτό το μέσο πολιτικά, όμως μη υποτασσόμενος στα αρνητικά του. Το γεγονός ότι δέχεται να κριθεί μ’ αυτόν τον τρόπο, στα θετικά της εποχής.

 

 

 

 

Α.Δ. Παπαγιαννίδης

 

Αφήστε ένα σχόλιο