Τζαννής Τζαννετάκης: Από τη συνειδητότητα στη δράση

Δημοσιεύτηκε από economia 05/05/2020 0 Σχόλια Βιβλιοπαρουσίαση,

Επιστ. Επιμέλεια: Αγγ. Δεληβοριάς, Ευ. Χατζηβασιλείου - Έγραψαν: Μ. Καρδαμίτση-Αδάμη, Ι. Γιαννίσης, Αγγ. Δεληβοριάς, Κ. Νικολόπουλος, Α.Δ.Παπαγιαννίδης, Γ. Σαΐτας, Τ. Σακελλαρόπουλος, Ευ. Χατζηβασιλείου, Χρ. Χρηστίδης

Τζαννής Τζαννετάκης: Από τη συνειδητότητα στη δράση

Εκδόσεις Πόλις, Αθήνα 2017, σελίδες 288, τιμή: 16,00 ευρώ

 

 

 

 

 

 

Ένα βιβλίο-συλλογική αναδρομή αποτελεί το συλλογικό Τζαννής Τζαννετάκης: Από τη συνειδητότητα στη δράση , όπου καταθέτουν τις μαρτυρίες τους για τις διάφορες πλευρές του χαρακτήρα και της διαδρομής του Τζαννετάκη από τους ιστορικούς Ευάνθη Χατζηβασιλείου και Χρήστο Χρηστίδη μέχρι την αρχιτέκτονα Μάρω Καρδαμίτση, τον αρχιτέκτονα-πολεοδόμο Γιάννη Σαΐτα και τον μηχανολόγο Κώστα Νικολόπουλο, αλλά και τους πολιτιστικούς καθοδηγητές Άγγελο Δεληβοριά και Τάσο Σακελλαρόπουλο. Όλοι τους παρακολουθούν τις αντίστοιχες φάσεις της διαδρομής του Τζαννετάκη.

 

Η διαδρομή αυτή, από τα σόγια της Μάνης στην καριέρα στο Πολεμικό Ναυτικό (επέλεξε τα υποβρύχια, και αργότερα προειδοποιούσε ότι «όταν κοιτάς από το περισκόπιο δεν πρέπει να βλέπεις τις ελπίδες σου ούτε τους φόβους σου, αλλά μόνο την πραγματικότητα»), από την παραίτηση την επόμενη της 21ης Απριλίου και αργότερα την εξορία στα Κύθηρα μέχρι την ανάληψη της Γενικής Γραμματείας του ΕΟΤ επί Κωνσταντίνου Καραμανλή (είχε εν τω μεταξύ μεταφράσει στον Κέδρο Πάτρικ Λη Φέρμορ και στον Ίκαρο Ουπανισάδες, με σχόλια), από την προσέλευση στην πολιτική με τη ΝΔ στην Α΄ Αθηνών μέχρι και το Υπουργείο Δημοσίων Έργων στην τελευταία κυβέρνηση Ράλλη, είναι μια διαδρομή που τον εγκαθιστά ιδιότυπα στα δημόσια πράγματα.

 

Το κυριότερο όμως: έχοντας ήδη πρωθυπουργεύσει, προσέρχεται το 1990 ως αντιπρόεδρος, και μάλιστα με αρμοδιότητα… τα μεγάλα έργα. Και αφήνει πίσω μια διπλή παρακαταθήκη. Το πρώτο στοιχείο αφορά και τις προηγούμενες δράσεις του, αλλά δεν είχε προσεχθεί αρκετά, π.χ. στον ΕΟΤ/στα παραδοσιακά της Μάνης ή στο Δημοσίων Έργων/ανισόπεδοι κόμβοι στο Λεκανοπέδιο: λίγα λόγια, προσοχή στη λεπτομέρεια, έμφαση στο αποτέλεσμα. Το δεύτερο στοιχείο ήταν ακριβώς εκείνο που θα ‘πρεπε να είχε καταγραφεί ως «μέθοδος Τζαννετάκη» για την παραγωγή έργων. Σε μιαν Ελλάδα όπου ο χώρος αυτός επί δεκαετίες παρήγε περισσότερη φασαρία και αμφισβήτηση και λιγότερο έργο, αποτέλεσμα, τα δύο μείζονα έργα που έστησε η εποχή Τζαννετάκη (η εισαγωγή της κινητής τηλεφωνίας και η διαδικασία για το Αεροδρόμιο των Σπάτων, μολονότι στην ουσία και η Αττική Οδός εκεί δρομολογήθηκε) δεν έσπασαν μόνο το φράγμα της άρνησης συνεργασίας δημόσιου-ιδιωτικού τομέα και ανοίγματος στους «μεγάλους» του διεθνούς συστήματος με ανοιχτές διαδικασίες. (Η εικόνα των φακέλων για την τελική προσφορά των δύο αδειών κινητής να ανοίγονται μπροστά στις κάμερες, στο Ζάππειο, θα ‘πρεπε να είχε βρει μιμητές.) Το κυριότερο ήταν ότι κινήθηκαν κοντά στη λογική της διεθνούς αγοράς και έχτισαν πάνω στην αντίθεση συμφερόντων και στη διαφάνεια.

Αφήστε ένα σχόλιο